Week uit

Chef’Special-zanger Joshua Nolet stond even op een andere planeet, waar vijftienhonderd man uit hun dak gingen

null Beeld Ivo van der Bent
Beeld Ivo van der Bent

De week zit er weer op. Met Chef’Special-zanger Joshua Nolet (32) nemen we de hoogte-en dieptepunten door.

Héél even stond hij op een andere planeet, afgelopen zondag.

Want in Biddinghuizen, op de heilige grond van Lowlands, gaf Chef’Special een Fieldlabshow, in een tent, voor vijftienhonderd man, die allemaal tegen elkaar sprongen en meezongen en zich vrij voelden, serieus, het was bijna te veel van het goede, sommige mensen stonden te janken in het publiek. Hij zelf ook, zegt-ie eerlijk. Joshua: ‘Alsof ik een verslaafde was die ineens een dikke spuit in zijn arm kreeg geduwd.’

Vind je het gek: na anderhalf jaar onthouding van wat hij zowat als zijn bestaansrecht ziet, was dit voor Joshua niet minder dan lijfsbehoud. Het is de auto backstage zien rijden, technici rond zien lopen, trailers zien staan. Het is een dreunende bas, voelen dat iedereen op dezelfde plek is. Het is die ene seconde stilte na het wegsterven van de laatste noot en dán: waaaah, applaus, vijftienhonderd man die uit hun dak gaan, net als vroeger. Op een andere planeet en tegelijk weer helemaal thuis dus.

Joshua: ‘Dat is er ook precies zo moeilijk aan: je wordt even helemaal door elkaar geschud, maar zodra je dan weer landt is daar de krant die je vertelt over oplopende besmettingscijfers en dan weet je weer: dit gaat nog heel lang duren. En tuurlijk, we kunnen ondertussen gewoon nieuwe muziek blijven schrijven, en je zou zelfs kunnen stellen dat dat een duurzamer soort geluk oplevert omdat het minder afhankelijk is van externe factoren zoáls een publiek, maar eigenlijk klinkt dat me veel te zen, haha. Ik ga gewoon fucking lekker op het delen van die ervaring.’

Geduld, dus maar. Ondertussen doorwerken, op tijd zijn bed uit, niet in extremen verzanden, want dat ligt bij hem op de loer, afgelopen jaar wisselde hij periodes van keihard sporten af met episodes van eh, minder gezonde dingen in je lichaam stoppen, ‘eigenlijk gewoon helemaal naar de klote gaan.’ Beter focust hij zich op het tellen van zijn zegeningen, want die zijn er ook. Joshua: ‘Door dit rare jaar heb ik voor het eerst tijd gehad om echt, écht aandacht te besteden aan mijn vriendin Caroline (31) en haar zoontje (4). Klinkt raar, en misschien ben ik al die tijd ook wel gewoon een egoïstische lul geweest, maar deze relatie voelt daardoor wel veel sterker dan alles daarvoor.’

De cirkel werd dus kleiner, maar zijn aandacht ervoor groter – toch winst.

Meer over