Business as usual in Le Garage, zoals Joop het had gewild

'De grote kleine man' is dood, maar in restaurant Le Garage is het business as usual. De overledene zou het zo hebben gewild. In het naburige En Pluche worden zoete herinneringen opgehaald aan Joop Braakhekke.

Mac van Dinther
Gasten drinken wijn bij het condoléanceregister van Joop Braakhekke in restaurant En Pluche. Beeld Freek van den Bergh/de Volkskrant
Gasten drinken wijn bij het condoléanceregister van Joop Braakhekke in restaurant En Pluche.Beeld Freek van den Bergh/de Volkskrant

Joop Braakhekke mag dan zijn overleden, in Le Garage, het restaurant in Amsterdam Oud-Zuid dat hij meer dan twintig jaar runde, is het donderdagavond gewoon bal. 'Zo zou Joop het gewild hebben', zegt gastheer Erwin Walthaus. 'In al die jaren dat Joop hier was, heeft hij nooit één dag verstek laten gaan. Dat doen wij dus ook niet.'

In spiegelpaleis Le Garage hangen de kerstballen aan de rails met gloeilampen. Rood, in de kleur van de bankjes. De spiegels zijn glimmend gepoetst. Voordat de gasten komen, schrokken koks en serveersters snel een bord steak tartaar met friet naar binnen. Net als altijd eigenlijk.

Maar het is een rare dag, zegt Walthaus, terwijl hij een blad met champagneglazen flink volschenkt. 'Joop zou niet voor minder zijn gegaan.' Hij proost met Lex Kok, die jarenlang als chef onder Braakhekke werkte, en tv-kok Alain Caron. 'Op de grote kleine man', zegt Le Carron plechtig.

Vroeg in de middag kreeg Walthaus het droeve nieuws te horen. Sindsdien rinkelt de telefoon onophoudelijk: televisie, radio, journalisten, vrienden, koks en bekenden, ze willen er allemaal bij zijn. Zo populair was Braakhekke dus nog altijd.

'Vorige week donderdag was ik nog bij Joop in het ziekenhuis', zegt Walthaus. 'Heb je die tomatenpap gezien die ze me hier als soep geven', zei hij. Dat was tomatensoep: niet te vreten natuurlijk.' De dag erop maakten ze in Le Garage hazenpeper voor Braakhekke klaar. 'Met spruitjes.'

'Ik heb een fantástisch leven gehad' (+)

'Ik heb een fantástisch leven gehad.' Dit zei Joop Braakhekke op 18 november in zijn laatste interview, in het Volkskrant Magazine van aanstaande zaterdag. Het blad was al naar de drukker toen donderdag het overlijden van de tv-kok bekend werd. Op de dag van het interview was Braakhekke zwak, en een heel stuk dunner, maar ook optimistisch. Hij vertelde over de experimentele kankerbehandeling die hij onderging, immuuntherapie, waar hij 'heilig' in geloofde. Op de tekst van het interview had hij geen aanmerkingen, liet hij op 28 november nog weten in een sms'je. 'Als jij tevreden bent, ben ik het ook.' Lees hier verder.

Braakhekkes overlijden kwam niet onverwacht; hij leed aan alvleesklierkanker. 'Het is ineens snel gegaan', zegt Walthaus. Vrijdag kwam hij uit het ziekenhuis. 'Joop dacht dat hij nog wel zou herstellen.' Woensdagmiddag werd hij gebeld door Braakhekkes vriend Wim. Braakhekke overleed in zijn eigen bed.

Het naburige restaurant En Pluche, dat ook bij Le Garage hoort, treft intussen in allerijl voorbereidingen voor een herdenkingsbijeenkomst. Het portret dat fotograaf Rineke Dijkstra op zijn 65ste verjaardag van Braakhekke maakte, wordt op een tafel gezet, naast de wijnkoeler.

Het is de man ten voeten uit: donker pak met fleurige pochet, gestreepte blouse, kloeke witte manchetten steken prominent uit de mouwen. De Franse buldog Dior ligt aan zijn voeten. Om Braakhekkes mond speelt een nauwelijks verholen glimlach.

Naast het portret staat een dienblad met kaarsen en ligt het condoléance-register klaar. Champagnekoelers doen dienst als bloemenvazen. Flessen wijn worden opengetrokken, op de bar worden hapjes neergezet. 'Joop was iemand die mensen altijd ontving', zegt Walthaus. 'Zo wil ik het ook doen.'

Tegen de avond druppelen vrienden en bekenden binnen. Her en der wordt flink op schouders gekletst. De wijn vloeit, sigaretten worden opgestoken: vanavond mag dat. de stemming is eerder geanimeerd dan bedrukt. Zoete herinneringen worden opgehaald.

'Joop was een schatje', zegt tv-makelaar Harry Mens. 'Absoluut niet zakelijk, maar een bijzondere man.' Vorig jaar Kerstmis was Braakhekke nog te gast in zijn tv-programma op zondag. 'Een emotioneel interview. Joop wou altijd zingen.' Aanstaande zondag gaat hij hem op tv herdenken. 'Ik heb een stel gasten geskipt om ruimte voor hem te maken.'

Joop Braakhekke (1941 - 2016), de man die allure bracht in de zuinige Nederlandse eetcultuur

Kok en restaurateur Joop Braakhekke is vandaag op 75-jarige leeftijd overleden. Hij leed al langer aan alvleesklierkanker. Lees hier het postuum.

'We hebben allemaal zo veel van hem geleerd', mijmert Caron. 'Hoe je moet omgaan met de gast, dat je altijd alles moet geven. Niet de helft: álles.' Geen concessies, beaamt Walthaus die de zaak in 2013 van Braakhekke overnam. 'Maar Joop kon het nooit helemaal loslaten.'

Walthaus: 'Ze zeggen altijd dat Joop zo'n goede verkoper was. Maar hij wist ook waar hij het over had. Joop was geen grote chef, maar als je hem een bord eten voorzette, wist hij of het goed was. Hij was een groot kenner van het vak.'

Dan komt door de voordeur van En Pluche een man binnen. Of hij een hapje kan eten? Nee, zegt Walthaus, terwijl hij de man voorzichtig naar buiten brengt. Vanavond niet. 'Wij hebben hier een herdenkingsbijeenkomst. Joop Braakhekke is dood.'

'Een visie op de gastronomie'

Jan de Wit, chef-kok van Le Restaurant in Amsterdam

'Ik heb in de jaren zeventig nog onder Joop gewerkt bij de Kersentuin in Amsterdam. Wij hadden een raam naar de keuken, zodat gasten de koks konden zien. Dat is nu heel normaal, maar toen was het helemaal nieuw. Joop was een man met een visie op de gastronomie. Hij had een enorme aantrekkingskracht op gasten, daarom wilde iedereen bij hem eten. Joop had uitstraling. Dat heb je of dat heb je niet.'

Jan de Wit. Beeld
Jan de Wit.Beeld

'Echt een gentleman'

Jonnie Boer, chef-kok van de Librije in Zwolle

'Ik ken Joop al zolang als ik kok ben. De laatste jaren zaten we samen in de commissie van de Bocuse d'Or, de grote internationale kookwedstrijd. Joop vond het nodig dat Nederland daar zijn gezicht ook liet zien. Met Le Garage was Joop zijn tijd ver vooruit. Het bestaat 25 jaar en loopt nog steeds als een trein. Joop was een man met ouderwetse opvattingen die hij verpakte in nieuwe ideeën. Ik weet nog dat hij ooit een vrouw zijn zaak uitzette omdat haar string boven haar broeksband uitkwam en ze weigerde dat te fatsoeneren. Dat was Joop, hij was echt een gentleman. Hij was een man van tradities, hij kon kritiek leveren, maar altijd eerlijk.'

Jonnie Boer. Beeld ANP
Jonnie Boer.Beeld ANP

'Joie de Vivre en heel veel kennis'

Julius Jaspers, tv-kok

'Ik heb Joop leren kennen als privépersoon; hij was een vriend van mijn moeder. Ik kwam als jongetje al bij hem in de Filosoof in Apeldoorn en later in de Kersentuin in Amsterdam. Daar kwamen alle wereldsterren, dat was voor mij als jongen van 15 superspannend. Joop had joie de vivre en heel veel kennis. Hij was geen kok, maar hij wist waar hij het over had. Joop was de vaandeldrager voor goed gastheerschap. Tegenwoordig gaat alle aandacht naar de koks. Niemand kent de gastheer nog.

Julius Jaspers. Beeld ANP
Julius Jaspers.Beeld ANP
Meer over