Het eeuwige levenHadewijch Hazelzet 1972-2021

Bevlogen EU-diplomaat Hadewijch Hazelzet (1972-2021) vocht wereldwijd voor mensenrechten

Ze voerde als diplomaat het overleg over de vredesmissies van de EU in onder meer Afghanistan en Soedan en kreeg dit voorjaar nog een hoge EU-onderscheiding. Haar gehele carrière zette ze zich in voor mensenrechten en gelijkwaardigheid. Hadewijch Hazelzet werd 49 jaar. Ze laat haar man en een tweeling van tien jaar oud achter.

Hadewych Hazelzet. Beeld
Hadewych Hazelzet.

Haar proefschrift was getiteld Carrots and Sticks. Moet je landen die mensenrechten schenden een beloning laten najagen, zoals de bekende ezelruiter die het dier een aan een stok gebonden wortel voorhoudt? Of moet je de landen juist straffen met sancties door de ezel met ­dezelfde stok te slaan?

Hadewijch Hazelzet, de EU-diplomaat die twintig jaar over de mensenrechten waakte en daarvoor de wereld afreisde, moest wikken en wegen. Zouden positieve stimulansen beter werken dan negatieve sancties? ‘Voor Wit-Rusland had ze haar keuze al gemaakt. Hier was ze voorstander van sancties’, zegt haar oom Piet-Hein Buur.

In september 2019 werd een kwaadaardige hersentumor bij haar ontdekt. Ze werd geopereerd in Amsterdam; de tumor werd grotendeels verwijderd maar groeide terug. Er volgde een tweede operatie in Brussel, waarna ze het vreselijk vond dat ze nog meer van haar geheugen verloor. ‘Ook al kon ze zich niet alles herinneren, ze liet zich niet kisten en slaagde erin het mooie van elke dag te zien en benadrukken’, zegt haar zus Cathelijne.

Dit voorjaar bleek dat ze niet lang meer te leven had. Ze vierde haar 49ste verjaardag op 13 maart met een afscheidsdienst in de Dominicuskerk in Amsterdam, om wie kon komen zelf nog te kunnen zien. Toen was haar zicht al verslechterd en liep ze moeilijker. Op 9 mei overleed ze. Ze laat haar man en een tweeling van tien jaar oud achter. In haar laatste jaar maakte ze een film over de toegevoegde waarde van Europese samenwerking en mensenrechten. Dit voorjaar kreeg ze nog een hoge EU-onderscheiding.

Hadewijch Hazelzet werd geboren in Waddinxveen als jongste in een gezin van drie kinderen. Ze groeide op in Hillegom. Haar vader was directeur bij Interpay en haar moeder fysiotherapeut. Na het gymnasium in Lisse ging ze politicologie studeren aan de VU met als specialiteit internationale betrekkingen. De keuzes in haar leven hadden veel te maken met de discussies die ze had met haar oma. Cathelijne: ‘met onze oma besprak ze vaak het nieuws in de Volkskrant. Onze moeder was een feministisch theologe, die vond dat ook vrouwen alles konden bereiken als ze ervoor gingen.’

Na haar studie liep Hadewijch eerst een half jaar stage in Brazilië en behaalde daarna een master politieke economie in Chicago. ‘Wil je wat bereiken dan moet je hard werken’, zei ze. Ze deed haar PhD aan het European University Institute te Florence. Na haar promotie nam ze een nachttrein naar Brussel om de volgende dag aan een baan te beginnen bij het secretariaat-generaal van de Europese Unie.

Vanwege haar diplomatieke gaven en talenkennis – ze sprak zeven talen – bleek ze breed inzetbaar te zijn. Zo voerde ze het overleg over de vredesmissies van de EU in onder meer Afghanistan en Soedan.

Haar echtgenoot, de Duitse ziekenhuisdirecteur Florian Hazelzet-Wenzel, ontmoette ze tijdens een trektocht op de Rinjani, de hoogste vulkaan van het Indonesische eiland Lombok. Vanaf 2015 maakte ze deel uit van de EU-delegatie in Wenen. Een van haar Brusselse collega’s zei op de uitvaart: ‘We kenden haar allemaal als een waterval, een zonnestraal met een schaterlach, maar als het erop aan kwam was ze diep ernstig. Want ze wist: tief ist die Welt, tief ihr Weh.’ Haar laatste oproep was: ‘De wereld zal mensenrechten blijven respecteren; vrouwen en mannen moeten gelijkelijk leiding geven; en moge de toekomst voortbouwen op wat we in het verleden hebben geleerd. Ga door!’

Meer over