Aaf leest sterren

Bennifer 2.0 is lekker analoog en Eus lanceert bejaarde auteurs

Elke vrijdag belicht Aaf Brandt Corstius twee opmerkelijke celebritynieuwtjes. Vandaag: Jennifer Lopez en Ben Affleck en Özcan Akyol.

Ben Affleck en Jennifer Lopez op het filmfestival van Venetië begin september.  Beeld Mondadori Portfolio via Getty Im
Ben Affleck en Jennifer Lopez op het filmfestival van Venetië begin september.Beeld Mondadori Portfolio via Getty Im

Volgen

Tegenwoordig kijkt een riooljournalist of twee geliefden elkaar nog volgen op Instagram, en dan weet hij genoeg: volgen betekent dat de relatie nog aan is, niet volgen betekent: uit. Vooral Lil’ Kleine en zijn (momenteel) ex Jaimie Vaes hebben hun vinger altijd bij de ontvolg- dan wel volgknop als zij weer uit elkaar gaan of weer bij elkaar komen, in een tempo waar de term knipperlicht niet op van toepassing is, het is eerder stroboscopisch.

Maar nu ontdekte The Daily Mail iets verwarrends, en dat is dat Jennifer Lopez en Ben Affleck, die na jaren opnieuw een setje zijn geworden, elkaar niet volgen op Instagram. Ze volgen elkaar, tja, op een heel andere manier, en nu moet uw sterrenkijker toch echt even drie omineuze puntjes invoegen en ook nog een uitroepteken… in het echte leven!

Ze doen bijvoorbeeld dingen samen, gaan samen feesten, kussen elkaar op de echte mond en maken foto’s voor, dat wel, Instagram, waarop te zien is dat liefde na je 50ste nog erg zinderend en fotogeniek kan zijn.

Dit is een koppel van de pre-Instagramgeneratie, mensen die elkaar misschien gewoon nog opbellen. Zo analoog, zo menselijk. We vergeten voor het gemak dat Affleck heus wel apps weet te benutten, en voor zijn reünie met Lo nog gezien werd op datingapp Raya. Je moet de boel ook niet doodchecken.

Özcan Akyol Beeld ANP
Özcan AkyolBeeld ANP

Karma

Özcan Akyol, roepnaam Eus, heeft een hobby, en dat is vergeten oude schrijvers alsnog een bestseller bezorgen. Dat is heerlijk om te doen, je verzamelt karmapunten, je voelt dat je macht hebt, en het is gewoon een vriendelijke daad.

Door zijn column in het AD heeft Akyol een flink bereik, dus als hij zegt dat een boek zijn leven heeft veranderd, schiet het de bestsellerlijst binnen.

Drie jaar geleden deed hij dit met vergeten dichter Lévi Weemoedt. Akyol stelde een bundel samen van zijn gedichten, Weemoedt ging naar DWDD, de bundel verkocht 70 duizend exemplaren. Akyol vertelde toen in de Volkskrant krant hoe hij genoot van gedichten als ‘Mijn vrouw heeft een ander/ Zij wil uit elkaar/ Dus: Prettige Pestdagen & een Pleuris Nieuwjaar!’ ‘Ik ben allergisch voor literaire pretenties, net als Weemoedt’, aldus Akyol.

Nu herhaalt hij deze zetten met schrijver Lex Kroon en zijn roman Ik lach om niet te huilen. Eus las het als 18-jarige en vindt dat iedereen het moet lezen. Het is opnieuw uitgegeven en op de voorkant staat nu: ‘Het boek dat hem inspireerde om zelf schrijver te worden’.

‘Lex schrijft echt fantastisch’, vertelde Akyol in het AD. ‘Totaal zonder pretenties, ook. Hij schrijft niet over rare Tunesische filosofen of verwijzingen naar schilderijen uit 1630.’

Dat is wat Eus’ liefde altijd weer oproept: eindelijk geen rare Tunesische filosofen of schilderijen uit 1630. Hoewel we inmiddels ook heel benieuwd zijn naar dát boek.

Meer over