'Belangrijk! Oefen thuis het zoenen even'

Veel bruidsparen geven op De Dag de leiding liever uit handen. Daar is de professionele ceremoniemeester voor. ‘Elke bruiloft stuiter ik van feestvreugde, maar je bent wel total loss als je weer thuis bent.’..

Door Eric van den Berg

De Zoen! Waarom denkt niemand na over De Zoen? Staat het stel daar bij de ambtenaar, is het ja-woord twee maal gevallen, en denkt de bruidegom: lekker effe zoenen. De bruid schrikt terug, hoop gegiechel in de zaal, en ja, dát was dan ook weer niet de bedoeling. Nieuwe poging, toch maar een plakzoen.

Kijk, dáár was Jo-Anne van der Lelij, professioneel ceremoniemeester, nodig geweest. Zo vaak dat het haar is overkomen: de twee hebben de kus niet besproken. ‘Ook weer zo’n moment dat je nooit meer over kunt doen. Dat is belangrijk! Oefen thuis het zoenen even.’

Van der Lelij (37) – getrouwd, vier kinderen – laat zich inhuren door bruidsparen die op hun heugelijke dag de leiding liever uit handen geven. Voor 799 euro is ze er de hele dag bij, en de weken/maanden ervoor, want ook al is ze geen weddingplanner (iemand die het hele trouwfeest in elkaar draait), er valt een hoop te organiseren. Maar dingen organiseren en leidinggeven is wat ze het liefste doet. Op de basisschool in Delft waar ze parttime juf is, is zij vaak degene die het kerst- en paasfeest op zich neemt (‘Ik ben vreselijk creatief, dat kan ik daarin héérlijk kwijt’).

En vergis je niet, zegt Van der Lelij in haar huiskamer in Delft, zo’n dag ceremoniemeester spelen is zwaar. ‘Elke bruiloft stuiter ik van feestvreugde, maar je bent wel total loss als je weer thuis bent.’ Hard werken, een echt beroep. Wat dat betreft, vindt ze de oprichting van de Nederlandse Trouwbranche Organisatie (NTBO), in april, een goed initiatief. ‘Iedereen kan in de trouwbranche aan de slag, er is geen enkel zicht op. Kijk naar de weddingplanners: die schieten als paddestoelen uit de grond.’

Trouwauto
‘We willen het kaf van het koren scheiden’, zegt Brenda Leusink, oprichter van en drijvende kracht achter de NTBO. ‘Net als in elke branche zitten er bij ons ook onbetrouwbare bedrijven tussen, bedrijven die hun afspraken niet nakomen of dingen slecht regelen. Dat kan van alles zijn: een trouwauto die het begeeft, een bruidstaart die er toch anders uitziet, de fotograaf heeft die belangrijke foto’s van opa en oma niet genomen.’

De NTBO heeft een gedragscode opgesteld en deelt keurmerken uit aan bedrijven die eraan voldoen. En dat kunnen er heel wat worden, want de trouwbranche is breed: die loopt van bruidsmodezaken tot autoverhuurbedrijven, van weddingplanners tot trouwambtenaren, van bloemisten tot banketbakkers. Een commissie toetst de bedrijven.

Leusink – zelf niet getrouwd – ziet een trouwmarkt die steeds verder uitbreidt. ‘Meer en meer bruidsparen kiezen voor een weddingplanner, een eigen trouwambtenaar of een professionele ceremoniemeester. Er is meer aandacht voor decoratie, of voor een speciaal thema. Denk aan een strandbruiloft of een King & Queen Party, iedereen als koning of koningin verkleed. Of een Green Wedding: alles puur natuur, biologisch en duurzaam. De gasten carpoolen, het drukwerk is gerecycled papier, de toost is een biologisch fruitsapje. Het wordt allemaal in elk geval persoonlijker, Amerikaanser ook.’

Wat betekent: groter. Of: volledig gestyleerd. En natuurlijk: duurder. Een bruiloft die weddingplanner Brigitte Mes organiseert, met haar bedrijf MarryWise, zal iets kosten tussen de 50 duizend euro en een paar ton. In die laatste categorie, nog niet zo lang geleden, vloog het bruidspaar met een helikopter naar de trouwlocatie, een kasteel in Eefde, stond er een tent van 1.000 vierkante meter op het landgoed klaar voor 750 gasten, en kwamen zowel René Froger als Frans Bauer (met volledige band) opdraven.

En Mes regelt alles – voor, tijdens, na. ‘Ik doe ’s ochtends vroeg het licht aan, en ’s nachts het licht uit. En raap desnoods de peuken nog uit het gras.’

Pittige productie
Mes (48, getrouwd) ziet zichzelf als ‘producer en director’. Ze grijpt terug op de ervaring die ze heeft opgedaan in de sales en marketing bij onder meer MTV in Londen, Scandinavië en Nederland, IDTV en UPC en een blauwe maandag nog als manager van een heavymetalband. Een bruiloft is voor haar ‘een privé live-evenement’ of ‘een pittige productie’. Ze spreekt consequent over ‘een wedding’ omdat bruiloft ‘zo truttig klinkt’.

Al bij haar eigen huwelijk in 2001 merkte ze dat ze het heerlijk vond, al dat georganiseer. Oké, de boomgaard afhuren lukte niet, maar dat gospelkoor stond toch maar mooi achter in de Onze Lieve Vrouw ter Nood-kapel in Heiloo. En haar dochtertje Maud kon bij dezelfde gelegenheid worden gedoopt.

‘Het gaat om het hele concept, van begin tot eind’, zegt ze in haar styling studio in Castricum, die volhangt en -staat met linten, kandelaars, lopers, doeken, tule, vazen, trouwkaarten. ‘En het hoeft niet altijd enorm groot te zijn. Ik heb ook een weddingweekend voor een stel uit Houston gedaan. Tien gasten, meer niet. Maar het was wel een ingewikkelde veganistische wedding. Zoek daar maar eens een goeie bruidstaart voor. Het werd iets van een wortelnotencake: de cake kwam van een restaurant uit Haarlem, en de witte icing van een bakker in Amsterdam.’

Mes ziet zichzelf als een van de topvijf weddingplanners van Nederland. ‘De wildgroei is enorm’, zegt ze. Vooral in de jaren na de film The Wedding Planner uit 2001, waarin weddingplanner Mary Fiore (Jennifer Lopez) verliefd wordt op haar cliënt Steve Edison (Matthew McConaughey), doken overal ineens vrouwen op die ook wel zo’n baan zouden willen. ‘Die hadden geen idee waar ze aan begonnen. Die redden het nu niet.’

Zelf is ze ook in die periode begonnen, stap voor stap. Eerst een bruiloft voor vrienden uit Londen, voor vijftig man op het strand. En daarna groeide het bedrijf naar pakweg tien, twaalf bruiloften per jaar. De klanten van MarryWise (‘weddings with a difference’) zitten in het hogere segment. Die een weddingplanner niet eens zien als luxeservice, maar gewoon een dienstverlening waar je voor betaalt. ‘Het zijn vaak ondernemers, mensen met een eigen bedrijf die geen tijd hebben. Vaak is het ook een tweede of derde huwelijk – het zijn ook niet de piepjonge bruidjes.’

Ceremoniemeester Jo-Anne van der Lelij herkent wel wat in dat profiel. ‘De mensen die mij inschakelen wonen meestal al een tijd samen, hebben alles al. De vrouwen komen vaak uit de secretaressehoek, zijn erg punctueel. Die vertrouwen ook niet zomaar iedereen, die willen een professional. Ze vinden het ook niet raar als ik ze erop wijs dat ze moeten nadenken over de vragen van de ambtenaar: waarom vinden ze elkaar eigenlijk zo leuk?’

Gescheiden ouders
Van der Lelij, die bijvoorbeeld wil voorkomen dat de envelop met geld voor de paardentram zoekraakt, zoals haar op haar eigen huwelijk overkwam, is iemand die vooral met veel ideeën komt. En vragen. Wie gaat er in het openbaar spreken? Waar zitten de gescheiden ouders? Wil je muziek op het gemeentehuis? Rozenblaadjes bij de uitgang? Veel van de tips zet ze op haar trouwblog: het melkzoetje als bruiloftssnoepje, hippe corsages voor om de pols.

‘We kijken enkel naar Amerika’, zegt Van der Lelij, die ‘helemaal blij’ kan worden van al die blogs in de VS. ‘Alles waait over. Daar heb je huwelijken in westernstijl of alles in het geel – dat kennen wij hier niet. Het komt steeds vaker voor, maar Nederland er nog niet helemaal klaar voor. Omdat het zo Amerikaans is en meer geld kost.’

Vooral nu, ten tijden van crisis, kan dat een rol spelen. ‘Er worden andere keuzes gemaakt’, zegt Brenda Leusink van de NTBO. ‘Maar als paren hebben besloten om in een bepaald jaar te trouwen, doen ze dat meestal ook. Ze hebben er vaak al wat langer voor gespaard. Er wordt wel iets meer rondgeshopt, en er wordt meer onderhandeld. Maar ik geloof niet dat de bruidsparen er vanwege de crisis iets gewoners van willen maken. Ze willen het toch helemaal top doen.’

Verder kijken
‘Het hoéft ook niet duur’, zegt weddingplanner Brigitte Mes, die de markt na een paar mindere jaren nu voorzichtig ziet aantrekken. ‘Misschien dat je zelf iets meer moet klussen met papier en doeken, oké. Of je moet echt verder kijken voor een locatie, daar kun je enorm op besparen. En waarom altijd een hele dag? Trouwen kan ook ’s avonds. Bovendien, een wedding met een klein groepje kan óók geweldig zijn. Waarom toch al die vage kennissen erbij.’

Meer over