Aruba dolblij met radar in drugsoorlog (Gerectificeerd)

Geen schip of waterscooter nadert Aruba nog zonder gezien te worden. De afsluiting is totaal. 'Ik weet niet wat de drugsbazen nog kunnen doen om ongezien te landen.'..

Van onze verslaggever Stieven Ramdharie

Gele driehoekjes met groene staarten dansen op het radarscherm, pal onder de oostkust van Aruba. Driehoek '3208' kruipt sloom richting Santa Largo, een populaire landingsplaats voor drugs en illegalen. Andere zetten, te oordelen naar de gifgroene staart die de vaarbeweging weergeeft, koers naar Oranjestad. Aruba's westkust, vergeven van de hotels, is bezaaid met driehoekjes. Jachten, surfers en waterscooters.

In het kustwachtsteunpunt in Savaneta klikt Luis-Enrique Tromp (46) op de '3208'. De afstand, 6,4 mijl, en de snelheid van het bootje, tien knopen, komen in beeld. 'Kom, je kan hem zo zien', gebaart Tromp, die naar het raam is gelopen.

Een jacht dobbert op zee, in de verte is de Venezolaanse kust nog net te zien. 'We kunnen nu alles zien wat richting ons eiland komt', zegt het plaatsvervangend hoofd van de kustwacht op Aruba over de walradar die nu zo'n drie maanden in gebruik is. 'Ik weet niet wat de drugsbazen nog kunnen doen om ongezien te landen.' 'We hebben het hele eiland afgesloten', meent een tevreden minister van Justitie, Rudy Croes (58). 'Dit is een totale oorlog tegen de drugs.'

Als enig koninkrijksdeel in de Cariben bestrijdt Aruba, dat slechts 23 kilometer van Venezuela ligt, de narcobazen sinds kort met een radar - en het eiland gelooft heilig in deze aanpak. Ongeduldig over het uitblijven van een detectiesysteem voor alle zes eilanden, dat er pas rond 2006 zal zijn, nam Aruba in oktober maar een eigen radarsysteem in gebruik.

'Wij kunnen gewoon niet wachten', zegt Croes in zijn kantoor. 'Op één avond komen soms twaalf verdachte bootjes naar onze kust. Met deze radar hoeft de kustwacht niet de hele dag rond te dobberen, maar kan zij gericht actie ondernemen tegen verdachte bootjes.' De aanschaf van de walradar, die een bereik heeft van 64 mijl en die voor slechts een half miljoen euro per jaar wordt geleast, past in het keiharde antidrugsbeleid van Croes.

Een beleid dat de minister, broer van Aruba's bekendste politicus, wijlen Betico Croes, bedreigingen opleverde van de drugsmafia en vaak in conflict bracht met Nederland. Of het nu ging om de aanschaf van een politiehelikopter of de inzet van mariniers om de smokkel van drugs en illegalen te bestrijden, hij ving de laatste tien jaar steeds bot in Den Haag.

'Vakantiegangers' noemt de minister de mariniers op Aruba. Croes: 'Waarom kunnen ze ons niet helpen, al is het maar als onderdeel van hun oefeningen? Nederland heeft de mond vol van integriteit, maar toen ik een integriteitsonderzoek wilde doen bij de politie kreeg ik geen hulp.' Anno 2004 patrouilleert een snelle Arubaanse eenheid langs de kust, financieren de banken de helikopter en tekent olieraffinaderij Valero voor de walradar.

Pas in 2006 zal Nederland, dat niet echt blij was met de haastige stappen van Aruba, een radarsysteem aanschaffen voor alle zes de eilanden.

Minister Croes van Justitie ziet de walradar als 'de oplossing', maar is dat ook zo? Tijdens een patrouille van de kustwacht-cutter Panter, vlak voor de Arubaanse kust, zegt gezagvoerder Paul Bijleveld (27) dat het honderd procent afsluiten van het eiland een utopie is.

De kust wordt nu bewaakt met vijf bootjes. 'Een radar is natuurlijk niet meer dan een detectiemiddel', betoogt Bijleveld, terwijl hij langs een stuk mangrovekust vaart waar bootjes met drugs en illegalen vaak aan land komen. 'Wil je dat effectief kunnen gebruiken, dan moet je gekwalificeerd personeel achter de hand hebben. Dat is er nu niet.'

'Na de detectie', betoogt plaatsvervangend directeur Peter de Witte van de kustwacht, 'begint immers pas het echte werk. Hoe identificeer je een verdacht bootje? Welke moet je selecteren en onderzoeken?' De Witte denkt wel dat de radar preventief zal werken. 'Maar de drugsbazen zullen hun tactieken ook aanpassen. Zo zie je nu dat ze meer gebruikmaken van zeilbootjes in plaats van speedboten.'

In het steunpunt van de kustwacht, dat samen met de politie de radarschermen in de gaten houdt, tuurt Tromp met een verrekijker naar de Venezolaanse kust. 'Deze radar had er in elk geval veel eerder moeten komen', mompelt hij. Een dag later onderschept de Panter een speedboot ten zuiden van Curaçao. Uit Venezuela. Lading: vierhonderd kilo coke.

Meer over