Amerikaan krijgt les in Britse omgangsvormen

Britten zijn gesteld op hun regels en Britse kranten houden dan ook niet van valsspelers. Maar wat doe je met tienduizenden buitenlanders die tegenwoordig de City domineren en geen kaas hebben gegeten van de plaatselijke mores en omgangsvormen?...

Lucas van Grinsven

Vooral de Amerikanen hebben weinig respect voor fair play, bemerkte een collega bij de Financial Times deze week. Maar natuurlijk was hij net even slimmer dan die valse yank.

Een pr-bureau had hem eerder op de dag op een presenteerblaadje een primeur aangeboden. Dat is hier aan de orde van de dag, dus tot dusverre niets verrassends. Het betrof een overstap van een belangrijke zakenbankier, en dat is smakelijk nieuws voor de FT, per slot van rekening de dorpspomp van het Europese zakenleven. Toch trok hij het feit nog even na bij de getroffen Amerikaanse bank. Daar trof hij helaas een emigrant uit de nieuwe wereld.

Zoals te doen gebruikelijk legde hij zijn bevindingen voor en vroeg om een off the record-bevestiging. In plaats daarvan beet de Amerikaan van zich af en vroeg waar de journalist die informatie vandaan had. Deze eerste overtreding van de spelregels alarmeerde de schrijver waarop hij een terugtrekkende beweging inzette. 'Nou ja, ik weet het niet zeker. Ik heb het van horen zeggen.'

Een minuutje later ging zijn zaktelefoon, die hij doorschakelde naar zijn anonieme voicemail. Het bleek dezelfde Amerikaan die in de veronderstelling verkeerde een collega te bellen. 'Hé Jim, ik had net een vent van de FT aan de lijn over Harry, maar ik heb hem afgebluft, dus we hoeven Bloomberg nog niet te bellen.'

Wat een afgang. Niet alleen is het doorklikken van een primeur (aan het Amerikaanse persbureau Bloomberg) de doodzonde voor woordvoerders, het citaat stond nu ook op band. Een pijnlijke en langgerekte confrontatie volgde, met duivels genoegen gadegeslagen door de collega's.

Dat zal ze leren, die barbaren die de halve City hebben opgekocht. Organiseren is misschien niet hun sterkste kant (de vergelijking met voetbal dringt zich op), maar als het op individuele intelligentie, snelheid van geest en verbale begaafdheid aankomt, gaat er niets boven een Brit.

Meer over