Amandla Knoppel (17), 4 havo

‘Als je in Amsterdam rondkijkt, zie je alle nationaliteiten, maar soms staan mensen er niet zo bij stil dat er ook heel veel mengseltjes zijn....

Mijn ouders werkten bij dezelfde vliegtuigmaatschappij. Mijn moeder als cateraar, mijn vader als vliegtuigtechnicus – hij kwam elke dag bij haar eten. Mijn moeder is Frans, mijn vader Surinaams.. De meeste mensen vinden me vooral op m’n moeder lijken, qua uiterlijk en karakter, maar ergens ook weer niet natuurlijk omdat zij gewoon blank is.

Mijn ouders zijn al zeven jaar gescheiden, dus ik woon bij mijn moeder. Ik krijg veel mee van de Franse cultuur. We eten thuis mediterraans of Frans en we gaan veel naar Frankrijk. In Nederland voel ik me Nederlands, in Frankrijk meer Frans.

‘Surinaams spreek ik niet, althans geen Sranan, wel straattaal, maar dat ken ik gewoon uit Amsterdam. Ik ben één keer in Suriname geweest, in 2000. Twee maanden, met mijn ouders, op bezoek bij familie. Dat is een mooie herinnering. Ik was pas 8, het voelde als een nieuwe wereld die voor mij open ging. Exotisch.

Ik voel me anders in de zin dat ik denk dat ik meer begrip en respect voor andere culturen heb, omdat ik zelf ook een stranger in town ben.

Voor een kind is iedereen gelijk, pas als je ouder wordt, ga je meer verschillen waarnemen. Ik zit op een school met veel witte kinderen en ik merk toch dat die anders naar allochtonen kijken.

Meer over