Alles wat een man/vrouw moet weten

Verantwoordelijkheden ontlopen, de angst vervreemd te raken van de vrouwelijke inslag of gewoon beducht voor slechte bedoelingen. Waarom vrouwen niet met complimenten kunnen omgaan....

Wij zijn voorlopig weer even uitgevoetbald. Over naar een nieuwe kwestie. Waarom doen vrouwen zo raar als iemand ze een compliment geeft, vroeg een 46-jarige lezeres zich twee weken geleden af. Waarom geschutter en gestamel en onmiddellijk de prijs (indien het een kledingstuk betreft) noemen in plaats van een eenvoudig dankjewel? Komt dat - in het geval van een stoffelijk iets - doordat vrouwen vroeger geen inkomen genoten en nog steeds het gevoel hebben dat ze zich moeten verontschuldigen voor een aankoop?

Mathilde Bos (40) uit Utrecht weet wel raad met deze kwestie. Het is, denkt zij, een combinatie van factoren. Onzekerheid bijvoorbeeld ('Vrouwen zijn vaak meer bezig met wat ze niet kunnen dan met wat ze wel kunnen'), rolmodellen ('Geven is voor vrouwen gemakkelijker dan ontvangen'), het ontlopen van verantwoordelijkheden ('Waardoor je nooit op je bek gaat') en, heel geraffineerd, 'Vissen naar meer.' Legt Bos uit: 'Wanneer je tegenover een compliment iets negatiefs over jezelf zet ("Wat ik kan stelt niets voor") heb je kans op nog een compliment. Je weet ze misschien niet te ontvangen, maar je hebt ze wel gehoord en dat is mooi meegenomen.' Nee, dan mannen. 'Weleens een gesprek gevoerd met een echte man over diens functioneren? Die hoef je echt geen complimentjes te geven, dat doet hij gewoon zelf. En als het ergens misloopt, ligt het aan een ander of aan de organisatie. Al struikelend zit er een behoorlijk tempo in zijn loopbaan. Over de vrouwen op zijn pad stapt hij gewoon heen. Wij kunnen nog een hoop van hen leren!'

Simone van der Wolff (32) uit Amsterdam bekent dat zij inderdaad geneigd is meteen een prijs te noemen zodra iemand iets aardigs zegt over iets dat ze aanheeft. 'Op de opmerking ''leuk jurkje'' reageer ik vaak van "Ja leuk hè, ¿ 2,50 op Koninginnedag". Ik vraag me nu wel af waarom ik dat doe. Omdat ik ontzettend veel lol heb als ik iets vind voor weinig geld. En dat ook trots doorvertel. Maar het kan inderdaad ook een verontschuldiging zijn voor mezelf. Ik heb twee dochters, en als ik iets voor mezelf koop, vraag ik me altijd af of zij nog iets nodig hebben. Door iets goedkoops aan te schaffen, heb ik een soort excuus.'

Jelle van der Kooij denkt dat het niet kunnen verwerken van complimenten net zo goed een probleem is voor mannen als voor vrouwen. 'Maar niet voor alle mannen, en ook niet voor alle vrouwen. Het is naar mijn mening een kwestie van achtergrond van de betrokken dame of heer. Al dan niet bewust onderworpen aan de ideeën van de heer Calvijn, is bij menigeen het accepteren van leuke opmerkingen bijna onmogelijk gemaakt. Doe maar gewoon en niet te uitbundig of duur.' Veel minder moeite hebben calvinsten met het aanhoren van een nare opmerking, stelt Van der Kooij. 'Niet dat we ze leuk vinden, maar we zijn veel bedrevener in het verwerken daarvan. Wij kunnen ons daar zonder moeite tegen verweren. En soms nog graag ook zelfs.' Waarmee Van der Kooij, naar eigen zeggen, 'het probleem van deze week luchtigjes geanalyseerd' heeft en 'hopelijk verholpen. Op naar het volgende.'

Nog even, meneer Van der Kooij. Martin Kniep (47) uit Huizen denkt dat vrouwen bij het ontvangen van complimenten meer last hebben van calvinisme dan mannen. 'De taak van de vrouw binnen het calvinisme was: alles investeren in je man en je kinderen. Met complimenten wordt de aandacht op henzelf gericht. Dit veroorzaakt een innerlijke strijd. Door deze opmerking/aandacht te elimineren, plaatsen ze zich weer in de vertrouwde, zorgende rol.'

'Als men een vrouw een compliment geeft, brengt haar dat in de oncomfortabele positie dat haar ego gestreeld zou kunnen worden. Dat zou haar van haar vrouwelijke kant vervreemden', denkt ook Paul Bles uit Breda. Dus wat staat een man te doen? 'Een man die een vrouw begrijpt, geeft haar dan ook complimenten op een manier die haar ego niet te zeer strelen, waardoor zij met een open hart kan ontvangen.'

Karin Riemstra (39) uit Hoogkarspel is van mening dat er een andere reden is waarom vrouwen de aandacht niet graag op zich gevestigd zien. 'Vrouwen blijven solidair met elkaar. Ze doen wel hun best om er mooi of opvallend uit zien, maar zodra daar iets over gezegd wordt, voelen zij zich er toch ongemakkelijk bij omdat dat de indruk kan geven dat andereen er niet goed uitzien.' Zou dat zo werken? Vast niet bij Dini Vruggink (53) uit Dokkum. 'Als iemand mij zegt, wat een leuke blouse, dan reageer ik standaard met: ja, hè, dat vind ik zelf ook.'

Christine Brandt uit Deventer gaat in op de motieven aan geverszijde. Die heeft daar slechte bedoelingen mee, denkt zij. 'Complimentjes zijn tactische middelen ter verwerving op kosten van de aangesprokene, zodra die daarop ingaat!' Tja. Je kunt het ook wat lichter opnemen. 'Ik werk met vrouwen uit een andere culturele achtergrond', schrijft Ferdi Zwaan (55). 'Zij beklagen zich erover dat hier geen man naar je fluit. Voor hen is dat een teken dat ze nog meetellen. Ze doffen zich op, willen gezien worden. Wij zeuren alleen maar over seksuele intimidatie. Wij zijn geen complimenterig volkje.'

Ook behoefte aan meer complimenten? Schrijf/mail ons.

Verder kunt u uw mening kwijt over onze nieuwe vraag. Waarom blijven hoog opgeleide werkende vrouwen toch het leeuwendeel van het huishouden doen? Omdat mannen hun handen niet uit de mouwen willen steken? Of omdat vrouwen eigenlijk hun terrein niet willen prijsgeven?

Meer over