InterviewHeleen van Royen

‘Allebei mijn ouders zijn dood, dus de rol van dochter kan ik eigenlijk wegstrepen. Daar is oma voor in de plaats gekomen’

null Beeld Frank Ruiter
Beeld Frank Ruiter

Welke rol past Heleen van Royen (55) het best: moeder, dochter of minnares? In haar nieuwe bundel laat ze ook haar kinderen aan het woord. 

Negatief of positief?

‘Mijn vriend en ik hebben ons vorige week laten testen, toen waren we allebei negatief. Bart was bij iemand thuis geweest die later corona bleek te hebben en we hadden een buikgriepje gekregen van mijn kleinzoon. Ik knapte snel op, Bart bleef zich maar niet lekker voelen en afgelopen weekeind rook en proefde hij niks meer. Hij blijkt nu toch positief te zijn, dus ik zit nog tot zaterdag in quarantaine.

‘Daarna mag ik me weer laten testen. Ik denk dat Bart het ergste heeft gehad, maar wat een gedoe. De coronaregels zorgen ervoor dat je voortdurend moet nadenken en angstig wordt bij alles wat je doet. Normaal menselijk en sociaal contact is ineens gevaarlijk en ‘asociaal’ geworden. We moeten met een wijde boog om elkaar heen lopen en iedereen neemt elkaar de maat. 

‘Ik vind het vooral een vermoeiende tijd, vermoeiend en ongezellig. Ik hoop steeds maar dat het ophoudt, ik mis het oude normaal heel erg. We zijn niet veel gewend, dat is wel duidelijk geworden. En dan zitten we ook nog eens in de tijd van de donkere dagen. In de zomer voelde het allemaal toch minder erg aan.’

Voor de podcast Met Groenteman in de kast sprak Gijs Groenteman Heleen van Royern over haar schrijverschap, moederschap, oma zijn en natuurlijk ook seksualiteit. Luister het gesprek hier.

Moeder, dochter of minnares?

‘De titel van mijn nieuwe boek. Er staan columns en verhalen in en mijn kinderen Sam en Olivia hebben ook allebei een hoofdstuk geschreven. Moet ik kiezen? Dat kan niet, ik ben het allemaal. Minnares staat voor partner. Minnares klinkt mooier, daarom heb ik voor dat woord gekozen. Dochter ben ik het minst, allebei mijn ouders zijn dood, dus dat kan ik eigenlijk wegstrepen. Daar is oma voor in de plaats gekomen. Mijn dochter kreeg in juli een baby. Mijn voornaamste rol nu is minnares, partner. Dat maakt het grootste deel van mijn leven uit.

‘Aan mijn kinderen wordt heel vaak de vraag gesteld wat zij van hun moeder vinden. Oh, is zij je moeder? Hoe zit dat? Hoe is ze in het echt? Zij hebben het meest met mijn bekendheid te maken. Een keer kwam een jongen erachter dat Olivia mijn dochter was. Hij keek haar met grote ogen aan en zei: ‘O, dus jij ként haar ook echt?’ Ze antwoordde ‘Eh, ja, ze is mijn moeder, wat denk je zelf?’’

Haarlems Dagblad of Radio Noord-Holland?

‘Radio Noord-Holland. Daar kreeg ik veel meer kansen om te laten zien wat ik kon dan bij het Haarlems Dagblad, daar kwam ik niet verder dan de kabelkrant en de jeugdpagina. De hoofdredacteur, Frans Nypels, zag het niet in mij. Toen ik vroeg waarom, zei hij dat het ‘een gevoel’ was. Toen ben ik weggegaan. Ik heb een keer een gigantische primeur gehad hè. Ik bracht als eerste het nieuws dat de moordenaar van Gerrit-Jan Heijn was opgepakt, die Ferdi E. Niemand had het door, het was de kabelkrant van het Haarlems Dagblad maar, maar het gaf mij veel voldoening.’

Honden of katten?

‘Honden. Als je van katten houdt, vind je de eigenschappen leuk die mensen die van honden houden, juist niet leuk vinden. Snap je? Daarom is er dat verschil tussen die twee groepen. Kattenmensen vinden het stoïcijnse van katten leuk en charmant. Dat ze totaal niet op je reageren en dat het ze eigenlijk niets uitmaakt wie er bij ze in huis woont. Ik vind het veel leuker als een dier op je reageert en blij is wanneer je binnenkomt. Die band met het beest is leuk.

‘We hebben twee herdershonden. We lopen elke dag drie kwartier tot een uur met ze, op de hei hier in Hilversum. Het is heerlijk. En supergezond ook. Ik had ze al toen ik in Portugal woonde, maar daar hoefde ik ze niet uit te laten. Het terrein rondom het huis was heel groot, ze liepen gewoon los. In Nederland moesten we echt met ze gaan lopen, dat was een heel nieuw concept voor me. Al heel snel werd het een gewoonte. Als ik een dag moet overslaan en Bart laat de honden uit, voel ik me echt vervelend.

‘De hei is hier om de hoek, maar ik ga met de auto. Ik zou er makkelijk naartoe kunnen lopen, maar dan poepen ze op straat en dat wil je niet, poep opruimen van twee herders. Ze houden trouwens helemaal niet van katten. Ze gaan er erachteraan, met dodelijke afloop. Daar moeten we erg op letten.’

Hulpverlener of kijkcijferkanon?

‘Mijn aflevering van Vier handen op één buik was vorige week op tv. De serie gaat over jonge aanstaande moeders. Ik vond het een leuke gedachte om iemand een beetje te helpen tijdens de zwangerschap. Ik krijg vaak verzoeken om iets op tv te doen, dan vragen ze of ik wil komen pottenbakken of dansen of schaatsen, maar ik kies alleen dingen uit die me leuk lijken. En dat was dit.

‘Ik heb Desteney echt leren kennen en ik heb nog steeds contact met haar. Ik was ook bij haar bevalling, terwijl dat niet echt de bedoeling was. Er was ook geen filmploeg, alleen een redacteur voor een paar sfeershots. Ik ging gewoon langs, ik wilde haar steunen en zij wilde niet dat ik wegging. Het was echt fantastisch. Ik heb een kind geboren zien worden. Ik wilde meteen verloskundige worden, ik had mijn roeping gevonden. Ik had het gevoel dat ik echt iets voor haar betekend had en 24 uur later spoot de adrenaline nog uit mijn oren. Heel gaaf.

‘Die kijkcijfers boeien me niet. Ik werk zo goed mogelijk aan dat programma mee, dat is het. Echte hulp kun je niet bieden. Uiteindelijk kun je iemands omstandigheden niet veranderen, maar ze wordt aan alle kanten begeleid en geholpen. Desteney had nog nooit van mij had gehoord. Via via hoorde ze dat ik een BN’er ben. Dat geeft toch een gevoel van steun. Zo werkt het nu eenmaal. Als ik ziek ben en Brad Pitt komt mijn hand vasthouden, voel ik me ook meteen beter.’

Jouw vrouw, mijn vrouw of Dancing with the Stars?

Jouw vrouw, mijn vrouw was heel grappig om te doen. Ik werd gekoppeld aan Arie Ribbens, de zanger. Ja God, Arie Ribbens. Al die tijd had hij geen flauw benul wie ik was. Volgens mij weet hij het nog steeds niet. Ik dacht: ik ga het niet zeggen, hij komt er maar achter. Of niet. Hij vond me wel een leuke vrouw hoor, maar hij had geen idee wat ik deed.

‘Ik ging pas net met Bart. Plotseling zat hij in die villa in Portugal met de vrouw van Arie Ribbens. Dat was wel een beetje raar. Zoiets bedenk je ook niet als je net aan een relatie bent begonnen. Het was vrij hilarisch allemaal. Het pakte wel leuk uit, hij was heel lief voor haar. 

Dancing with the Stars was verschrikkelijk. Ik heb dit jaar met Bart aan Lego Masters meegedaan, dat wordt op Tweede Kerstdag uitgezonden. Het was ontzettend leuk, het maakte de flop van Dancing with the Stars een beetje goed. Dat dansen was zo moeilijk en mentaal was het zwaar. Fysiek kon ik het makkelijk aan, maar ik kon gewoon niet dansen. Ik kon de pasjes niet onthouden. Het was doodeng en ik ben nog nooit zo nerveus geweest. Ik was zó blij dat ik eruit lag.’

Kane of The Police?

‘Dat is een moeilijke. En dat zou het voor Bart ook zijn. We zijn allebei fan van Kane en The Police, dat is een grappige overeenkomst tussen ons. Bij hem is de bewondering iets serieuzer, hij is muzikant. Ik ben een simpele fan, hij een muzikale. In april ging een tribute-concert voor Kane dat we hadden georganiseerd in Tivoli Vredenburg niet door, het was helemaal uitverkocht. Het plan is er nog steeds, we gaan het doen als er weer 2.000 man kan komen. Hopelijk volgend jaar dus.’

‘Ik kies voor The Police. Ik was al fan voordat ze doorbraken en ik heb ze vaak zien optreden. Stewart Copeland, de drummer, heb ik in het echt ontmoet. Hij trad in Duitsland op met een symfonieorkest en als verrassing voor Bart had ik kaartjes gekocht. Je kon ook een meet & greet kopen, dat heb ik gedaan. Superrelaxte gast, die Copeland.’

Sportschool of tennisbaan?

‘De tennisbaan. Ik ga nooit naar de sportschool. Tennis is een leuke manier om te bewegen omdat je een spel speelt. Ik hou het ook lang vol. Of ik het een beetje kan? Ik ben pas na mijn veertigste begonnen, daar heb ik nog steeds spijt van. Want dan leer je het nooit meer goed. Mijn techniek slaat nergens op. Ik kan de bal over het net slaan, maar aan mij is geen groot tennistalent verloren gegaan. Zeker met mijn ex Ton gaat het lekker, in het gemengd dubbel. Hij is aanzienlijk beter dan ik.

‘Je spreekt nu met de clubkampioen gemengd dubbel van tennisvereniging Eemnes hè. We hebben er zelfs de lokale krant mee gehaald. We speelden in de laagste categorie gemengd dubbel, oké, maar we hebben een titel. Nee, we hebben geen beker gekregen. Wel een tegoedbon, en ballen.’

Heleen van Royen: Moeder, dochter, minnares – een ode aan leven, liefde en lust. The House of Books, 240 pagina’s, €22,99.

CV Heleen van Royen

1965 Op 9 maart geboren in Amsterdam

1977-1983 Pius X Lyceum, Amsterdam

1984-1988 School voor Journalistiek Utrecht

1989-2000 Journalist Haarlems Dagblad en Radio Noord-Holland

1993-2013 Getrouwd met journalist Ton van Royen 

2000 De gelukkige huisvrouw

2003 Godin van de jacht

2005 Verhuizing naar Portugal

2006 De ontsnapping

2007 STOUT (met Marlies Dekkers)

2009 De Mannentester

2009 Film De gelukkige huisvrouw

2014 De hartsvriendin

2014  Selfie-expositie in Letterkundig Museum 

2017 Documentaire ‘Het doet zo zeer’, over de beginnende dementie van haar moeder

2018 Sexdagboek

2020 Moeder, dochter, minnares

Heleen van Royen heeft twee kinderen met Ton van Royen, Olivia en Sam. Ze woont in Hilversum, met muzikant (drummer) Bart Meeldijk.

Meer over