ColumnAaf Brandt Corstius

Alle Sinterklaascadeaus waren stuk, krakkemikkig, ruisend of niet adequaat plakkend

null Beeld
Aaf Brandt Corstius

Je hebt natuurlijk Sinterklaas, maar je hebt ook de dagen ná Sinterklaas, en die was ik even vergeten. Ten eerste had er zich in mijn huis een hoeveelheid bol.comkarton geaccumuleerd die zijn weerga niet kende, tot grote schaamte leidde en bovendien in geen enkele papierbak pastte, want sinds corona zijn alle papierbakken vol, de samenhang tussen die twee zaken is logisch: mensen zitten thuis en bestellen dingen.

Maar er was ook de nasleep van de cadeaus zelf. Toen mijn kinderen nog klein waren, stond ik in die aanhoudend alerte stand waarbij je altijd 72 stappen vooruit denkt als je iemand, bijvoorbeeld, een Play-Doh My First Smartphone cadeau doet. In die tijd zorgde ik dat er altijd al batterijen in het cadeau zaten, zodat het met knipperende lichten, rinkelende bellen en liederen zingend uit de verpakking kwam. Meteen gebruiksklaar. Barbies peuterde ik zelf los uit de metalen bedrading in hun absurd hermetische verpakkingen en pakte ze opnieuw in. Alles om teleurstelling, tranen en vertraging op pakjesavond te voorkomen.

Nu mijn kinderen ouder zijn, was ik dat vergeten. De dagen na Sint stonden in het teken van het aanschaffen van allerhande verschillende batterijen, en die in allerhande producten proppen, met allerhande piepkleine schroevendraaiertjes die doldraaiden.

Er waren ook veel conversaties. Over de afstandsbestuurbare auto die het na een half uur niet meer deed. Over de PlayStationcadeaukaart die door de Playstation verzwolgen werd, maar vervolgens niet te gelde gemaakt kon worden. Over de karaokemachine die een hard, ruisend geluid maakte als je zong. Over de ringlamp, en waar je in godsnaam je telefoon moest vastzetten zodat je TikToks kon maken in een akelig wit licht.

Ik voelde de paniek, dat zweterige gevoel dat je krijgt als je weet dat je gemalen poppenstront uit China hebt gekocht, en dat waarschijnlijk niets het doet, maar dat je de hele droom ook niet één dag na het grote feest al wilt verpesten.

‘Even in de gebruiksaanwijzing kijken.’ Luchtig zeggen. De gebruiksaanwijzing was beknopt en in het Chinees. ‘Even naar bol.’ De bolrobot zei dat ik alles mocht terugsturen, geen probleem. ‘Even het andere schroevendraaiertje proberen.’

Aan het eind van de dag hing ik de felbegeerde plakstrip met ledlampjes op in de kamer van mijn zoon, al disclaimers mompelend. ‘Het kan dat hij midden in de nacht naar beneden valt.’

Hij viel midden in de nacht naar beneden.

Het viel me op hoe goed mijn kinderen omgingen met het feit dat al hun cadeaus stuk, krakkemikkig, ruisend of niet adequaat plakkend waren. Door al bijna twee jaar corona hebben ze leren omgaan met teleurstelling, concludeerde ik. Een groot cadeau van de natuur.

Meer over