Al zestien jaar controversieel

Waar Tariq Ramadan optreedt, wordt hij bewonderd als verzoener en verguisd als heimelijk extremist...

AMSTERDAM Al ruim zestien jaar is Tariq Ramadan (46) onderwerp van controverse. Hij studeerde Frans en filosofie aan de universiteit van Genève. Ophef was er over zijn proefschrift, dat ging over zijn grootvader Hassan al-Banna, oprichter van de Moslim Broederschap. Het werd afgekeurd omdat het te apologetisch was.

In 1993 zou hij in Genève actie hebben gevoerd tegen de opvoering van Voltaires toneelstuk Mohammed of het Fanatisme. Hij heeft dit altijd als ‘pure leugen’ afgedaan. In 1995 begon hij, vanuit Lyon, te bouwen aan een basis in Frankrijk. In dat land, waar hem in 1995 tijdelijk de toegang werd ontzegd, kwam hij veelvuldig onder vuur te liggen. Ramadan sleepte het stadsblad Lyon Mag en historicus Antoine Sfeir, die kritisch over hem berichtten, voor de rechter. Hij won (van de krant) en verloor (van de historicus).

Door de affaires groeide zijn bekendheid. Hij is een internationale moslimster, populair onder moslimstudenten die zijn boeken over islam in het Westen verslinden. Hij neemt deel aan debatten en schrijft voor westerse kranten. In landen waar hij optreedt wordt hij bewonderd (als verzoener) en verguisd (als heimelijke extremist). Ramadan wijst erop dat hij niet welkom is in moslimlanden als Egypte, Saoedi-Arabië, Tunesië, Libië, Syrië. Kritiek plaatst hij in de context van islamofobie, discriminatie of koloniaal denken.

Het bekendste vernietigende boek dat over hem is geschreven, is Frère Tariq (2004) van Caroline Fourest. Veel critici, onder wie VVD-prominent Frits Bolkestein, putten telkens uit dat boek. Ramadan heeft ook veel gerenommeerde sympathisanten, zoals de Nederlands-Britse publicist Ian Buruma.

Meer over