Mee uit

‘Agendahedonisten, dat is dus echt wat wij zijn’

De eigenaardigheden van hedendaags nachtbraken door de ogen van groepjes stappers. Zoals deze Amsterdamse vriendenclub.

null Beeld Cor Groenenberg
Beeld Cor Groenenberg

22.35 uur Preparty, Amsterdam-West

‘Zullen we lijnen leggen?’ –

Het is vrijdag en dat betekent: weekend. Concreter betekent dat: even de serieuze kantoorbaan vergeten, en tijd maken om te dansen, chillen en - als het werkschema het toestaat - drugs te gebruiken.

‘Ik las laatst een artikel over agendahedonisten. Dat is dus echt wat wij zijn.’

‘Yogasnuivers.’

‘Doordeweeks bezig met gezond eten en hard werken, in het weekend een leuke tijd met vrienden.’

We zijn op de verjaardag van Robin, die 23 is geworden. Vanavond draaien er vrienden in De School, een club in Amsterdam-West, waar ze niet wekelijks zijn, maar vaak genoeg om zich er thuis te voelen. We drinken prosecco, witbier en wodka gemixt met Club Mate, een energiedrankje uit Berlijn met vier keer zoveel cafeïne als in een kop koffie. De jarige drinkt wodka kokoswater.

De groep bestaat uit vier vrouwen en drie mannen, van 23 tot 30, wonend in Amsterdam en werkzaam in grafisch ontwerp, bij de gemeente of in financiën. Ze kennen elkaar uit het nachtleven, nu chillen ze ook vaak doordeweeks. ‘Dat is wel een goede graadmeter: of je elkaar ook kan luchten zonder alcohol.’

0.46 uur De School

Wanneer we arriveren bij De School staat er een kleine rij voor de deur. Een vriendelijke doorbitch laat ons binnen. Onze tassen worden gecontroleerd op drank en drugs, de beveiliger plakt een sticker op de camera van onze mobieltjes. Je mag geen foto’s maken in de club, zodat mensen vrijuit kunnen dansen in onderbroek en tuigje, zonder zich zorgen te maken de dag erna op internet te staan.

De School is naast club ook een restaurant, sportschool, café en studioruimte. Het gebouw, een vroegere technische school, zit vol donkere hoekjes en gangetjes waarin je maar al te goed kunt verdwijnen. De club bestaat uit twee zalen: beneden, de vroegere fietsenkelder, is een groot, donker hol met lage plafonds en betonnen zuilen; boven, in het Muzieklokaal, is het met de rode en groene spots en hoge ramen lichter, kleiner en gezelliger. Vanavond is het feest boven.

We lopen meteen naar links vooraan. De vaste plek, blijkt uit de hoeveelheid knuffels die met andere aanwezigen worden uitgewisseld. En aan de ‘linksvoor’-tatoeage van Bobby. Er wordt gejoeld naar de dj, we krijgen kushandjes terug. De muziek is opzwepend, maar niet snel: new wave en postpunk.

1.10 uur De tuin

In de binnentuin staat een barretje waar je drank en versgebakken pannekoeken kunt kopen. Overal zitten en staan mensen te roken en te kletsen. Sommigen dragen een simpel shirt en een spijkerbroek, anderen slechts een colbert en een netpanty. Helena en Ilias drinken en praten over identiteitspolitiek.

1.33 uur De wc

Er zijn geen aparte vrouwen- of mannen-wc’s, iedereen gaat naar dezelfde ruimte. De zwart-witte tegeltjes en het rode licht creëren een Twin Peaks-achtige sfeer. Er is maar één klein spiegeltje; het draait hier niet om hoe je eruit ziet. Robin neemt op de wc een kwartje van haar meegebrachte xtc-pil, Samuel volgt even later. Drugs neem je samen, maar voor de daadwerkelijke inname ga je in je eentje − discreet − naar de wc. Openbaar drugsgebruik is niet chic.

2.45 uur Linksvoor, naast de dj booth

Het is druk en warm, er wordt fanatiek gedanst.

Samuel komt aanrennen. ‘Ik heb met Sjors getongd in de wc!’

Helena: ‘O, waren jullie daar de hele tijd? Ik was jullie al kwijt.’

3.17 uur De tuin

‘In het nachtleven vlucht iedereen ergens voor.’

‘Hier maakt het niet uit wat voor huidskleur of geslacht je hebt.’

‘Dit is hoe het leven moet zijn.’

6.12 uur Het Muzieklokaal

Snelle electro- en trancy jaren-negentigtechnoplaten wisselen elkaar af, terwijl de opkomende zon door de hoge ramen schijnt. Er zijn ongeveer honderd man over; nu het licht wordt kun je de bezwete lijven en uitgelopen mascara opeens zien.

‘Dit is wat uitgaan is. Dat je elkaar aankijkt en denkt: dit is echt een focking vet nummer.’

7.50 uur Buiten

De zon schijnt, de pupillen worden weer klein. Plukjes mensen hangen op de trappen voor de ingang. De beveiligers worden bedankt. Iemand lijkt in slaap te vallen, maar de meesten hebben nog genoeg energie. Nu draait het maar om één ding: ‘Waar is de after?’

Meer over