FotoreportageBadmeesters

Vergeet Baywatch: badmeester is een serieuze baan

Jorden en Ingrid. Beeld Erik Smits
Jorden en Ingrid.Beeld Erik Smits

De buitenbaden hebben deze zomer over belangstelling niet te klagen. En wie staat er langs de kant? De badmeester: ‘Af en toe zet ik er eens een etterbakkie uit’.

Ingrid Baas (20) en Jorden Zunnebeld (24), Heuveltjesbosbad in Balkbrug

Ingrid: ‘We kennen elkaar uit het zwembad. Ik woon al heel mijn leven in Balkbrug, had als kind al zwemles in dit zwembad. Ik ben er echt opgegroeid. Daarom vroegen ze me of ik backup-badjuf wilde worden. Dit wordt mijn vierde seizoen.’ Jorden: ‘Ik werk al zes jaar in het bad. Ingrid en ik zagen elkaar steeds vaker in het bad, en toen werd er iets aangewakkerd.’ Ingrid: ‘En nu hebben we al twee jaar een relatie. Onze collega’s kwamen erachter toen ze Jordens motor voor mijn huis zagen staan.’ Jorden: ‘Dat is nogal een opvallend ding. Ze konden er wel om lachen.’

Ingrid: ‘Je kunt het werk zo leuk of streng maken als je wilt. Je hebt bijvoorbeeld weleens kinderen die een opstopping veroorzaken op de glijbaan, maar iedereen is jong geweest dus als het rustig is, kunnen we dat iets meer laten gaan.’ Jorden: ‘Als het drukker is, zijn er strengere regels. Af en toe komt er wel een incident voor. Vorig jaar dook iemand iets te diep uit de groene glijbaan. Hij kwam met zijn hoofd tegen de bodem. Je zag gelijk dat het mis was, want het water kleurde helemaal rood. Hij had een snee in zijn hoofd, we hebben hem ondersteund en de ambulance gebeld. Meestal zijn het gelukkig kleine dingetjes, zoals een tand door de lip.’

Patrick. Beeld Erik Smits
Patrick.Beeld Erik Smits

Patrick Verduin (26), De Hoornse Vaart in Alkmaar

‘Het beeld dat mensen hebben van badmeester, dat is natuurlijk dat Baywatch-achtige. Rode zwembroek aan en gaan, zeg maar. Maar wij hebben gewoon normale kleding aan, wij lopen niet constant in onze zwembroek mensen te redden. Ik heb in die zes jaar dat ik hier werk, nog nooit iemand gered. Een goede toezichthouder is dat vóór, vind ik. Af en toe zet ik eens een etterbakkie uit het zwembad. Die overschrijden de regels, en dat is het klaar. Dan moeten ze eruit. Vervelend gedrag wordt niet getolereerd in ons zwembad. Maar dat komt gelukkig niet zo vaak voor.

‘Meestal zit ik op zo’n hoge toezichtstoel. Er zijn altijd wel een paar meisjes die je aandacht proberen te trekken als je op zo’n stoel zit. Dan doen ze een bommetje of een handstand voor je neus. Ze vinden wat extra aandacht van de badmeester natuurlijk wel leuk.’

Stefan Schulte. Beeld Erik Smits
Stefan Schulte.Beeld Erik Smits

Stefan Schulte (27), De Houtvaart in Haarlem

‘Als badmeester moet je vaak brandjes blussen: kinderen die ruzie hebben over een vlot in het water, of zwemmers die elkaar in de weg liggen tijdens het baantjes trekken. Tijdens mijn havo deed ik een aparte opleiding zwemonderwijs en ik deed ook al aan waterpolo: als bijbaan was het een unieke kans, badmeester zijn is uitdagender dan vakkenvullen. Daarna ben ik in het zwemwereldje blijven hangen. Ik geef ook zwemles. Mensen denken dat badmeesters de hele dag op een stoel zitten, af en toe een duik nemen en bruin lopen te worden, maar een drukke dag kan echt mentaal zwaar zijn. Je hebt constant geluid om je heen en bent continu gefocust op wie er binnenkomen.

‘Gelukkig is er nog nooit iets echt ernstigs gebeurd en heb ik nog nooit iemand hoeven redden. Maar ik moet regelmatig EHBO’en. Vooral kinderen die iets te enthousiast zijn en uitglijden over de tegels. Doel is om de gast een veilige omgeving en een plezierige dag te bieden. Als het echt warm is geweest en we de hele dag hard hebben gewerkt, nemen de badmeesters na werktijd ook wel eens een duik. Maar ook dan moet er nog iemand op de kant staan om alles te controleren. Je blijft een badmeester, hè.’

Cliff Santos Monteiro Beeld Erik Smits
Cliff Santos MonteiroBeeld Erik Smits

Cliff Santos Monteiro (25), Zwembad Pernis

‘Mijn vrienden noemen me ook wel ‘de waterrat’. Zolang er water is, en ik kan zwemmen, ben ik dolblij. Toen ik aan een opleiding Sport en beweging begon lag een specialisatie in de zwemsport dus voor de hand. Bovendien ben ik een erg sociaal persoon, en haal ik veel voldoening uit het contact dat je met mensen in het zwembad hebt. Maar het mooiste aan mijn werk vind ik het lesgeven, dat je de kinderen hun angsten ziet overwinnen. Toen ik begon met stagelopen en merkte dat je het zelfvertrouwen van de kinderen kunt laten groeien, ontdekte ik dat ik hier mijn werk van wilde maken.

‘De gevaarlijkste momenten zijn wanneer iemand de lolbroek gaat uithangen, omdat je dan snel moet kunnen inschatten of ze een spelletje spelen, of dat er serieus iets aan de hand is. Je ziet of het misgaat aan een bepaalde gezichtsuitdrukking, paniek in de ogen. Als je beseft dat iemand niet zelf meer naar boven kan komen, moet je erin springen. Ik heb weleens moeten redden. Vooral toen ik bij het Tikibad in Duinrell werkte, met al die glijbanen en een golfslagbad, kwamen dat soort incidenten weleens voor.’

Senne van Oers Beeld Erik Smits
Senne van OersBeeld Erik Smits

Senne van Oers (21), Openluchtbad Staalbergven in Oisterwijk

‘Ik heb zelf altijd van zwemmen gehouden. Ik herinner me dat mijn moeder vroeger tegen me zei: ‘Nu kom je eruit, want je lippen zijn helemaal blauw’. Voor mij is badjuf zijn een zomerbaantje, maar wel een erg leuke, dat dus goed bij me past. Mijn dagen zitten vol afwisseling en je bent altijd onder de mensen. Bovendien wil ik naar de politieacademie, en daar sluit deze bijbaan goed bij aan. Het aanspreken van gasten op hun gedrag, het alert zijn en natuurlijk de EHBO gevallen die je meemaakt, zijn ook deel van het werk van een agent.

‘We hebben hier tijdens het hoogseizoen normaal gesproken op mooie dagen wel drieduizend gasten. Vanwege de coronamaatregelen zijn de aantallen deze zomer ongeveer met de helft verminderd, maar dat is alsnog flink doorwerken. Het is constant opletten en tellen of er niet te veel mensen in het bad zijn, en je draagt een enorme verantwoordelijkheid. Het komt voor dat mensen hun peuters met zwembandjes om alleen in het water laten drijven, terwijl ze van een afstand opletten. Maar dan raken ze snel afgeleid door hun telefoon, of een spontaan gesprekje met hun buurman. Ouders beseffen soms niet hoe gevaarlijk zo’n situatie kan zijn. Als ik er iets van zeg, krijg ik soms zo’n blik van: ‘Daar komt zo’n broekie me vertellen hoe ik mijn eigen kind in de gaten moet houden.’

Meer over