Wat zou u doen?

Ik erf straks niks, mag ik dat mijn ouders verwijten?

null Beeld

Mijn ouders hebben het nooit aangedurfd om een huis te kopen, hoewel zij beiden nog nooit een dag zonder werk hebben gezeten. Zij hebben hun hele leven gehuurd en zullen dit ook blijven doen. Ik kan mij kwaad maken dat mijn ouders al jarenlang de wooncorporatie spekken en dit ook zullen blijven doen, ten nadele van zichzelf en van mij. Mijn vrienden kunnen later hun studieschuld afbetalen of een deel van een huis bekostigen met hun erfenis, maar ik zal van mijn ouders niets erven. Zonder materialistisch over te willen komen, wil ik mijn ouders duidelijk maken dat ik ze dit kwalijk neem, maar ik wil ze ook niet kwetsen. Man (25), naam bij redactie bekend

Geen verwijten maken

Natuurlijk is dit dom van je ouders en jammer voor jou. Maar het heeft een reden waarom ze nooit een huis hebben gekocht. Ga alstublieft geen verwijten maken maar vraag gewoon: waarom hebben jullie eigenlijk nooit een huis gekocht? Voor de meeste mensen is het kopen van een huis een hele onderneming, vol risico’s, en niet iedereen kan dat aan.

Albert van Dalen (63), Maastricht

Ligt niet aan uw ouders

U neemt het de verkeerden kwalijk. Waarom is er zo’n groot verschil tussen de huizenkopers en de eeuwig huurders? Dat ligt niet aan uw ouders.

Marte Kooij-Koning (39), Noordwijkerhout

Boos op politiek

Het is de politiek waar je boos op moet zijn, niet je ouders. Jouw kansen worden bepaald door het vermogen en het gedrag van je ouders, omdat onze politici daarvoor hebben gekozen. Het echte probleem is dat je je in schulden moet steken om te kunnen studeren en dat koopwoningen onbetaalbaar zijn. Als werken meer zou lonen dan winst uit vermogen en als erfenissen normaal zouden worden belast, hoefden kinderen zich niet meer druk te maken over het gedrag van hun ouders.

Arthur Dingemans (31), Utrecht

Altijd huren

Wij (66 en 69) hebben in ons ruim 40-jarig huwelijk verschillende keren kunnen kiezen: kopen of huren. Het werd altijd huren, eerst bij een coöperatie, later in de vrije huur. Onze beide zoons hebben hun studie afgerond en hun studielening terugbetaald. Na ruim tien jaar hard werken, hebben beiden onlangs met hun partners hun (vrije) huurwoningen verruild voor een koophuis. Ik zou zeggen: hard aan het werk jij. Gaat vast lukken met terugbetalen en een huis kopen. Succes.

Ria van Drunen(69), Delft

Oefenmateriaal

Beste man van 25, onder woede zit vaak verdriet. Jouw verdriet over het afbetalen van studieschuld en het kopen van een huis in deze tijd is pijnlijk en begrijpelijk. Jouw zorgen over de toekomst zijn ‘oefenmateriaal’ om lichter met het leven om te leren gaan en je eigen verantwoordelijkheidsgevoel sterker te maken.

Dieuwke-Petra Kluiwstra (51) Enkhuizen

Aan het roer van het leven

U verwijt uw ouders dat zij niet aan het roer van hun leven zijn gaan staan, maar uit uw vraag blijkt dat u dat zelf ook niet doet. Succes in uw leven verwachten of laten afhangen van anderen, is niet aan te raden. Het wordt tijd om uw eigen keuzes te maken, en ja, die kunnen anders zijn dan die van uw ouders. Een eerlijk gesprek is ons advies, waarbij oprechte interesse doorgaans meer oplevert dan egoïsme en kritiek.

Thijs en Melissa Kwakernaak (allebei 31 jaar), Waddinxveen

Lang wachten

Neem uw verantwoordelijkheid voor uw eigen leven. Overigens was mijn moeder bijna 94 jaar en ik al geruime tijd met pensioen toen we met vieren haar bescheiden huis erfden. Wilt u eventueel ook zo lang wachten op ‘uw’ (met nadruk tussen aanhalingstekens) geld, mochten uw ouders toch besluiten een huis te kopen?

Marian de Jonge (71), Venray

Zelf opmaken

Hardwerkende ouders met een eigen huis mogen ook lekker genieten en hun zelfverdiende geld opmaken .

Ingrid Blom (59), Oisterwijk

Rijke schoonouders

U kunt het ook zo bekijken: rijke schoonouders kun je wel kiezen. Al is dat ons helaas niet gelukt.

Geert Reilink (32) en Jolene van de Loo (30), Nijmegen

Over twee weken: verdriet dat mijn vriendin geen kinderen wil.

Mijn vriendin en ik (midden 30) hebben al bijna tien jaar een relatie, waarin we elkaar perfect aanvullen, maar waarin ook vanaf het begin duidelijk was dat ze mijn kinderwens niet deelde. Dit kan ze ook goed beargumenteren en mijn mening was en is dat kinderen door beiden gewild moeten zijn. Toch maakt de onvervulde wens nu onze omgeving wel kinderen krijgt veel in mij los, waaronder veel intern verdriet. Omdat het aan mij vreet, ben ik bang dat het ook een gevaar kan gaan vormen voor onze relatie. Ik wil eruit komen en het voor mezelf verwerken zonder onze relatie te verbreken of onder druk te zetten.

Man (33), naam bij redactie bekend.

Meer over