In beeld

Flora fotografeerde haar 25 huisgenoten terwijl ze samen in lockdown zaten

Studeren op kamer 20. Beeld Flora Madu
Studeren op kamer 20.Beeld Flora Madu

Hoe kom je een lockdown door met 25 huisgenoten? In het Haagse studentenhuis van Flora Madu ontloken nieuwe liefdes, ontstond een grote familie, maar heerste ook eenzaamheid. Ze ving het allemaal in beelden.

Roos Volkers

Flora Madu (21) heeft tot nu toe de coronalockdowns doorgebracht in haar Haagse studentenwoning De Obrecht, met 25 huisgenoten. Voor degenen die na een week thuis met partner, kind of medehuurder al tegen de muren opvliegen, is het amper voor te stellen: hoe kunnen zóveel mensen samen een pandemie uitzitten?

Dat het toch echt mogelijk is, tonen de foto’s die Flora, fotograaf en student aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, het afgelopen jaar maakte van haar huis. Voor een wedstrijd van de stichting De Stad Verbeeldt – met het thema: ‘generaties tijdens corona’ – legde ze vast wat gebeurde toen 26 jonge mensen ineens alleen elkaar hadden.

Isolement

In het begin was er vooral het isolement. ‘We hadden geen reden meer om naar buiten te gaan’, herinnert Flora zich. Verjaardagen vierden ze zonder ouders, want het risico op besmetting was te groot. Op een whiteboard hielden ze per dag bij wie de twee toegestane bezoekers per huishouden zou ontvangen. Ook al zat er weleens eentje extra op een kamer. ‘Wie in de kelder woonde, smokkelde makkelijk iemand binnen.’

Gastenlijst. Beeld Flora Madu
Gastenlijst.Beeld Flora Madu

Maar juist doordat De Obrecht was afgesneden van de buitenwereld, werden de banden tussen bewoners een stuk hechter. ‘Ons huis ging voelen als een familie.’ Het was wel een bijzondere familie, vol ontluikende liefde. ‘Dit klinkt niet echt romantisch, maar we hadden minder opties, dus bloeide er sneller iets op tussen huisgenoten. In coronatijd zijn er drie stelletjes bij gekomen.’

De nieuwe koppels zien we terug in Flora’s fotoserie. Ze liggen ’s ochtends in bed, de een met de arm beschermend om de ander, of zoenen elkaar bij de afwas. Het zijn intieme momenten, waar Flora met haar camera heel dicht bij kon komen.

Het diner. Beeld Flora Madu
Het diner.Beeld Flora Madu

Deur open

‘Voor mij als fotograaf was het makkelijk navigeren door het huis’, vertelt Flora. ‘Iedereen was al op z’n gemak bij me, dus ik mocht eigenlijk altijd bij hen binnenlopen.’ Lachend voegt ze daaraan toe: ‘Het hielp ook dat we de ongeschreven regel hebben dat je deur open moet zijn, tenzij je seks hebt of huiswerk maakt.’

Zondagmorgen. Beeld Flora Madu
Zondagmorgen.Beeld Flora Madu

Zo ving ze niet alleen verliefdheid in beelden, maar ook de eenzaamheid die soms nog intenser voelt als je omringd bent door mensen. Op twee foto’s is een huisgenoot alleen een sigaret aan het roken, de blik op oneindig. ‘Dan komen alle twijfels over de toekomst naar boven: Wat moet ik doen? Waar ga ik heen? Want zelfs tijdens corona is er altijd nog school op de achtergrond.’

Roken voor het raam. Beeld Flora Madu
Roken voor het raam.Beeld Flora Madu

Volgens Flora is haar serie ‘een weerspiegeling van hoe onze maatschappij zou kunnen zijn’. ‘De Obrecht is een micro-universum waarin verschillende mensen, van corpsleden tot queer personen en studenten aan de kunstacademie, wél kunnen samenleven. Dat geeft mij hoop.’

Beerpong-toernooi in de feestkelder. Beeld Flora Madu
Beerpong-toernooi in de feestkelder.Beeld Flora Madu

Hoe komt het dat de pandemie haar en haar huisgenoten dichter tot elkaar heeft gebracht, terwijl de rest van Nederland er steeds verder door gepolariseerd raakt? ‘Je hebt niet veel keus als je met z’n allen in één woning zit. Je moet uit je eigen bubbel stappen en de dialoog aangaan met mensen die anders denken. We hebben wel discussies gehad over corona en vaccinatie, maar door het constante samenzijn accepteer je ook deze verschillen.’