ColumnOnno Kleyn

Onno Kleyn verdrinkt zijn verdriet in een Bartolo die minder licht is dan het jolige etiket doet vermoeden

null Beeld

Mijn truffelreis naar Le Marche ging niet door, afgelopen oktober. Allicht. Komende herfst proberen we het opnieuw. Ondertussen mocht ik mijn verdriet verdrinken in een rode wijn uit die Italiaanse regio, de Bartolo 2019 van Monte Torto. Verdraaid, wat maken ze toch uitstekende wijnen in die buurt. Dat komt vast door de bescherming van de Heilige Maagd. In het gezicht van het wijngoed, ooit eigendom van de bisschoppen van Osimo, ligt Loreto, de plek waar engelen het huisje van Maria naartoe droegen toen de islamieten in Palestina onaardig deden, eind 13de eeuw. Door de lucht, jawel. Zoiets kan niet anders dan afstralen op de ganse omgeving. De Bartolo smaakt dan ook opperbest. Uitermate sappig, paars van kleur en aroma, bramend en frambozend met een verraderlijke quasi-lichtheid die suggereert dat er weinig alcohol in zit. De jolijt wordt versterkt door het malle etiket met een blauwe kikker voorzien van geruite pet. De gebruikte merlot- en montepulcianodruiven leveren echter geen dunne sapjes van 7 of 8 procenten, dus overmoedig slempen raad ik af. Zoals altijd, uiteraard. Voornaam nippen, wat kuis geslurp misschien, dat mag. In januari.

null Beeld

Bartolo 2019, Monte Torto, Marche Rosso

Ilcasale.nl, € 6,95

Prijs/kwaliteit 9

Meer over