De GidsWeekendrecept

Een door storm geïnspireerde Engelse klassieker toad in the hole, maar dan beestloos

Beeld Oof Verschuren

Kookboekenmaker, kok en illustrator Yvette van Boven maakt een seizoensrecept plus een recept om de restjes op te eten. 

Toen Nederland bezweek onder een hittegolf, trokken de Ieren hier de luiken dicht vanwege de aankomende storm. Zandzakken werden voor deuren gesleept en voor ik het wist knalde storm Ellen en daarna haar zus Francis over onze berg de regio in.

De bomen in de tuin stonden horizontaal, het was een godswonder dat de meeste appels nog aan hun takken bleven. Nadat de wind was opgestoken, kwam de regenval. Er viel zóveel regen dat de uitdrukking ‘bijbelse proporties’ een understatement zou zijn. Onze kleine bergweggetjes veranderden in een oogwenk in snelstromende waterwegen, de straat onder aan de berg werd een rivier.

Waar ik normaal gesproken met kniehoge rubberlaarzen lachend doorheen kuierde, vloeiden de schachten van mijn laarzen nu met gemak vol en als ik niet uitkeek kwam ik met natte broekspijpen en doorweekte sokken thuis. Beneden in het dorp was het nog vele malen erger. Lager gelegen straten waren ondergelopen, modderstromen verwoestten wegen en huizen.

Maar goed, de hond moest nog steeds uit en ik ook. Onder het mom van ‘slecht weer bestaat niet, slechte kleding wél’ liet ik me niet uit het veld slaan en ging ik dagelijks op pad. De natte bergpaden trokken ineens andere bewoners aan. Ik was niet verbaasd geweest als er vissen met me door de straat hadden gezwommen, dus ik verwonderde me net zomin over de padden die ik in plaats van egels, vogels of vossen tegen het lijf liep op mijn dagelijkse ommetje.

Zodoende maakte ik voor het avondeten ‘pad in ’t gat’ oftewel ‘toad in the hole’, een Engelse klassieker. Het is een recept voor Yorkshire pudding (laten we zeggen: pannekoekbeslag meets clafoutis) met hele braadworsten erin, maar ik maakte het beestloos: met pompoen en een beetje Ierse blauwe kaas en verse salie uit mijn kas, die wonderwel zowel Ellen als Francis perfect heeft overleefd.

Butternut in ’t gat

½ butternut pompoen (±500g), geschild, de pitten verwijderd en in stukken van 2 cm dik gesneden

4-5 eetl. olijfolie

zeezout, versgemalen peper

1 theel. paprikapoeder

snuf chilipoeder of -flakes

2 rode uien, gepeld en in fijne parten

10 gram verse salie, grof gehakt, plus extra

flinke scheut olijfolie

ca. 100 gram pittige blauwe kaas, pecorino of parmezaan zou ook goed kunnen

het beslag

110 gram bloem

4 eieren

200 ml volle melk

zeezout en versgemalen zwarte peper

Verwarm de oven voor op 200 graden. Klop de ingrediënten voor het beslag en laat dat rusten terwijl u de groenten bereidt.

Meng de pompoenblokjes met de olijfolie, specerijen, zout en peper. Spreid de groenten in een enkele laag uit op een bakplaat en rooster ze 30 minuten tot ze mooi gaar zijn en een krokant, bijna zwart randje hebben. Voeg na 10 minuten de uienparten toe. Laat de bakplaat op een rooster afkoelen. Zet nu een ovenschaal of bakvorm met dichte bodem (dus geen springvorm of zoiets) in het midden van de oven op het rooster.

Laat de vorm goed heet worden. Giet er dan zoveel olie in dat er een laag in de vorm staat en sluit de oven. Laat de olie in een paar minuten echt walmend heet worden.

Giet dan het beslag erin. Doe dit vlug: de oven en de vorm mogen niet afkoelen. En pas een beetje op: alles is echt behoorlijk heet. Sluit de ovendeur en wacht 20 minuten.

Kijk mee door het raampje: de omelet zal spectaculair oppoffen!

Trek na 20 minuten de oven kort open en verdeel de pompoen en ui fluks over het midden van de omelet. Bestrooi met salie en sluit de oven. Bak nog een minuut of 10, tot de randen goudbruin worden en de groente goed heet.

Serveer met de kaas erover verkruimeld en misschien nog wat verse salie erop.

Ik maakte er sla bij.

Opmaaktips

Koud is dit ook lekker als lunch de volgende dag.

Rooster meteen de hele pompoen en niet de helft. Geroosterde pompoen kan overal op: van een boterham met kaas, tot een pizza of in de pasta. Als u toch de moeite doet, maak gelijk veel.

Gezocht: duizend trouwe lezers

Op 7 november verschijnt het duizendste nummer van Volkskrant Magazine. In dat nummer willen we u centraal zetten, onze lezer, zonder wie die duizend nummers er nooit waren geweest. Wie bent u? Hoe woont u, en met wie? Wat víndt u, van ons en van de wereld? Voor een artikel zoeken we duizend lezers die hun antwoorden willen delen. Geprikkeld? Geef u op voor de Open Redactie, het panel voor Volkskrant-abonnees. Op 22 september ontvangt u dan de enquête in uw mail. We zijn benieuwd naar uw antwoorden!

Meer over