ZOMER

Statig en geruisloos verheft het wegdek zich tussen rood-wit geblokte slagbomen. Tweehonderdzesenvijftig ton staal en beton scharniert omhoog. Een klein stukje N 302 is van weg, obstakel geworden....

In het verdrag van Mannheim staat dat er voor schepen een open verbinding met zee moet zijn. Rijkswaterstaat is verplicht iedereen door te laten. Vierentwintig uur per etmaal, zeven dagen per week, en voor niks.

De Houtribsluizen bij Lelystad doorsteken de dijk Enkhuizen-Lelystad, de scheiding tussen Nederlands grootste waterplassen: het Markermeer en het IJsselmeer. Het verval is niet groot, varieert van enkele centimeters tot een meter. De functie van de sluis is vooral een waterregulerende. Het gedrag van zoveel duizenden kubieke meters water is door op de juiste momenten te sluiten of juist te openen beter in de hand te houden.

Zeilen op het IJsselmeer is opletten. Bij snel opstekende wind is het water eerder in beweging dan op zee, en de korte golfslag die ontstaat door ondiepte is verraderlijk.

Een gebronsd ouder echtpaar loodst een Contest-zeiljacht met lange aluminium mast behendig de sluiskom binnen. Bijna onzichtbaar bewegen de dubbele deuren. Achter ze sluit de brug het wegdek met een gedempt 'dzjong'. Een lange schoolbel geeft aan dat de pauze voorbij is. De N 302 neemt zijn gewone gedaante weer aan. Alleen de monotone cadans van autobanden over de smalle spleet in het wegdek verraadt dat hier soms geen weg is.

De Contest 'Amigo' kiest open water. Het wordt flink werken met NW vijf tot zes Beaufort. Zelf ben ik nooit een echte zeiler geworden. De zeilboot van mijn oom was uitsluitend middel om alleen te kunnen zijn met mijn eerste vriendinnetje. Ze mocht van haar vader niet met jongens omgaan, maar wel af en toe met een vriendin de stad in. Op de Kralingse Plas hees ik dan de zeilen van de BM om met haar zo snel mogelijk het riet te bereiken. Onder de krakend heen en weer bewegende giek kuste ik voorzichtig haar borstjes.

Meer over