REPORTAGE

Zeewier op de spijskaart als verdienmodel

Zeewier vermomd als pasta, daarmee hoopt de Amsterdamse ondernemer Willem Sodderland de wereld te veroveren. De Volkskeuken probeerde alvast een recept uit.

Jarl van der Ploeg
Willem Sodderland tussen zijn voorraden zeewier in Amsterdam. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Willem Sodderland tussen zijn voorraden zeewier in Amsterdam.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Ga er maar aan staan: als Nederlander de Japanse en Italiaanse keuken veroveren met zeewier geoogst in West-Ierland. En dat dan met een idee dat je kreeg op het Spaanse Ibiza. 'Het ideale begin van een multinational', probeert Seamore-oprichter Willem Sodderland nog een logische draai te geven aan die kluwen van landen.

Dat er echter genoeg mensen zijn die in die boodschap geloven, bleek deze week toen een groep beleggers onder leiding van Rabobank een miljoen euro investeerde in Seamore en zowel Albert Heijn als Plus Supermarkt besloten de zeewiertagliatelle in hun assortiment op te nemen.

Sodderland (47) bestelde op Ibiza, tijdens zijn herfstvakantie in 2013, een zeewiersalade bij het avondeten. Dit klopt niet, dacht hij, toen zijn gerecht werd geserveerd. Want waar is het zeewier? Er liggen hier een paar slierten groene tagliatelle, er is wat saus, maar zeewier? Nee, dacht Sodderland. Ja, zei de chefkok. Die tagliatelle op uw bord heet eigenlijk himanthalia en is een type zeewier dat zich vermomt als pasta.

Startups voor beginners

Een paar maanden later, nadat ook zijn kinderen niets hadden doorgehad toen ze het spul met bolognesesaus kregen voorgeschoteld, hapte Sodderland toe en startte het bedrijf Seamore. Sindsdien lijkt de bedrijfsgeschiedenis een schoolvoorbeeld voor het basisboek Startups voor beginners. Een succesvolle crowdfundingsactie werd gevolgd door de eerste prijs in een innovatiewedstrijd, er kwam een investering van 950 duizend euro door een aantal serieuze beleggers en vervolgens contracten met twee van de grootste supermarkten van Nederland. Het product ligt inmiddels ook bij een Deense groothandel, een aantal winkels in Zwitserland en Duitsland en sinds deze week is het bovendien te koop bij tien winkels in Londen.

Nu is Sodderland niet de eerste ondernemer die zich intensief met zeewier bezig houdt. De zeewiersoort Nori, vooral bekend als sushi-omhulsel, wordt in Japan op zeer grote schaal gekweekt en andere typen zeewier komen geregeld voor in veevoer of medicijnen. Bovendien zeiden onderzoekers van het Energieonderzoek Centrum Nederland afgelopen oktober dat met de productie van zeewier op de Noordzee over tien tot twintig jaar evenveel duurzame energie kan worden geproduceerd als tegen die tijd met windmolens mogelijk is.

Himanthalia groeit nu nog vooral in Ierland, waar de regering het kosteloos oogsten van het spul gedoogt. Voor de teelt is geen kunstmest nodig, noch bestrijdingsmiddelen of extra voedingsstoffen; enkel zeewater en zon. Voorlopig is meer dan voldoende zeewier beschikbaar in de natuur om alle Albert Heijn-verpakkingen te vullen, maar een deel van het door Rabobank geïnvesteerde geld zal Seamore gebruiken om de mogelijkheden van kweekzeewier te onderzoeken, zegt de oprichter.

Internationale ambities

Want de 425 duizend pakjes die Sodderland deze lente laat oogsten zijn leuk, maar op den duur wil hij wereldwijd een miljard porties per jaar verkopen. Uiteraard staat op de verpakking in het Nederlands vermeld hoeveel zout, calcium en suiker de klant per 100 gram zeewier binnenkrijgt, maar om die internationale ambities te benadrukken, staat ook te lezen dat 15 minuten koken 'more tenderness and extra seabreeze' oplevert. In het Duits blijkt het spul ook geschikt voor 'Suppen, Curry-Gerichten und Omletten'.

Verreweg de gewaagdste taal op de verpakking is het Italiaans - toch het land waar zeewiertagliatelle zal moeten knokken voor een volwaardig plekje tussen de pakken Barilla en De Cecco. 'En toch merken we dat juist veel Italiaanse testers enthousiast zijn', zegt Sodderland, die hoopt op een bijzondere doelgroep.

Willem Sodderland tussen zijn voorraden zeewier in Amsterdam. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Willem Sodderland tussen zijn voorraden zeewier in Amsterdam.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Want hebben niet bovengemiddeld veel Italianen last van een glutenallergie en klinkt niet juist daar de roep om een volwaardig en gezond alternatief voor deegproducten het luidst? Precies wat Sodderland graag ziet: gezondheidsliefhebbers, vegetariërs en gluten- en koolhydraatmijders die op zoek zijn naar alternatieven.

Een doelgroep bovendien die bereid is flink te betalen voor zijn eten. Want tot de productie echt grootschalige vormen aanneemt, kost 100 gram zeewiertagliatelle een pittige 4,95 euro, ofwel bijna vijf keer zoveel als de tarwevariant waarnaast het vanaf deze week plaatsneemt in de supermarkt.

VOLKSKEUKEN RECEPT

I sea carbonara voor 2 personen

De recepten uit de bijgevoegde reclamefolder zien er vertrouwd uit: carbonara, bolognese, een lauwwarme salade met geroosterde bloemkoolroosjes, roquefort en rucola. Niks mis mee. Maar met zeewier?

Je kunt de gedroogde zeewier 20 minuten in heet water weken of 15 minuten koken. We doen het allebei. Voor de 'I sea carbonara' koken we de zeewier. Het recept met de geroosterde bloemkoolroosjes ('I sea Lavinia', vernoemd naar de kookblogster die het recept aanleverde) maken we met geweekte zeewier.

In beide gevallen begint het al snel behoorlijk vissig te ruiken. De geweekte zeewier is na 20 minuten wat slijmerig. Behoorlijk afspoelen helpt wel, maar de pasta is nog steeds erg hard. Ook de gekookte wier heeft niet echt een prettige beet. Voor de salade husselen we een eetlepel olie door de zeewier en draperen er de bloemkoolroosjes, roquefort en rucola overheen. Het resultaat is beter voor het oog dan voor de mond. De zeewier is niet alleen hard, maar de vissige smaak overheerst en past niet bij de rest.

I sea carbonara. Beeld Pay-Uun Hiu
I sea carbonara.Beeld Pay-Uun Hiu

Bij de carbonara wordt de pasta na het koken kort meegebakken met spekjes en paddestoelen, daarna gaat er een mengsel doorheen van eidooiers, room en parmezaanse kaas dat nog even op het vuur stolt. De textuur van de pasta wordt er beter van, maar ook hier matcht de smaak absoluut niet met de rest van het gerecht. Echt niet lekker.

Kook de I sea pasta 15 minuten, spoel af en laat uitlekken. Bak de spekjes in wat olie en voeg de paddestoelen toe als de spekjes al wat knapperig zijn. Laat de paddestoelen slinken en laat dan de pasta enkele minuten meebakken. Meng de eidooiers met de room en de parmezaanse kaas. Roer die door het gerecht en laat nog enkele minuten doorwarmen. Breng op smaak met zout en peper.

Door: Pay-Uun Hiu

Ingrediënten

- 60 g. I sea pasta (gedroogd)
- 100 g. (vega-) spekjes
- olie
- 100 g. gemengde paddestoelen
- 2 eidooiers
- 50 ml. room
- 60 g. parmezaanse kaas, geraspt

Meer over