'Willy Wonka-moment': Nestlé zegt heilige graal van het snoep te hebben ontdekt

Nestlé beweert iets te hebben ontdekt dat de snoepindustrie op zijn kop kan zetten: een nieuw soort suiker waarvan veel minder nodig is in chocoladerepen, zonder dat de smaak verandert. 'Dit is een Willy Wonka-moment', schrijft persbureau Bloomberg.

Jonathan Witteman
null Beeld Filmbeeld Willy Wonka
Beeld Filmbeeld Willy Wonka

Volgens 's werelds grootste voedselproducent, bekend van KitKat, Lion en Smarties, hebben ze een techniek uitgevonden waarmee de structuur van suiker kan worden aangepast. Hierdoor zou het suikergehalte in chocola tot wel 40 procent omlaag kunnen.

Willy Wonka's grote idee was de eeuwigdurende waffelvuller, maar Nestlé's idee voor light chocoladerepen, zonder de bittere smaak van aspartaam of andere zoetstoffen, doet daar weinig voor onder, schrijft Bloomberg. Het verlagen van het suikergehalte in snoepgoed geldt als de heilige graal van de voedseltechnologie. Zeker nu veel zoetekauwen van suiker proberen af te kicken, en regeringen wereldwijd met suikerbelastingen experimenteren om obesitas tegen te gaan.

Nestlé's technologiedirecteur Stefan Catsicas maakte de ontdekking bekend in een interview met de New York Times. Het Zwitserse bedrijf had het nieuws liever stil gehouden tot de patenten voor de techniek binnen waren, maar treedt nu al naar buiten omdat er geruchten over de gezondere suiker rondzongen. 'Het is suiker, maar dan op een andere manier geordend, zodat het makkelijker oplost in je mond en er minder van in je maagdarmstelsel terechtkomt', legt Catsicas uit in het interview.

Snoepautomaat vertelt straks hoe lang je moet fietsen

Wie een Marsreep nuttigt moet iets meer dan drie kwartier stevig fietsen om de 229 kilocalorieën te verbranden. Voor een Snickers is dit een paar minuten langer. Deze informatie staat vanaf volgend jaar op snoepautomaten van honderden middelbare scholen en mbo's.

Lege doos

Om de concurrentie niet wijzer te maken wilde Catsicas geen preciezere details onthullen over hoe de techniek werkt. Wel typeerde hij de techniek als het maken van holle suikerkristallen. Een normale suikerkristal is als een schoenendoos waarvan zowel de buitenkant als het binnenste bomvol zit met suiker, vertelt Catsicas. 'Onze nieuwe suiker zal er aan de buitenkant hetzelfde uitzien, maar de doos zal leeg zijn.'

Doordat er binnenin de kristallen minder suiker zit, smelten ze sneller op de tong en belandt er minder suiker in de maag. Nestlé gaat de nieuwe suiker vanaf 2018 toevoegen aan zijn chocoladerepen, aldus Catsicas.

null Beeld afp
Beeld afp

Meer proeven

Voedingswetenschapper Kees de Graaf van de universiteit Wageningen is enthousiast over de vondst van Nestlé, maar verwacht tegelijkertijd dat de gevolgen beperkt zullen zijn. 'Want je kunt de nieuwe suiker namelijk niet toepassen in frisdrank en zuiveldrankjes, daar is de structuur van de suiker niet geschikt voor.' Nestlé overweegt zijn uitvinding te gaan verkopen aan concurrenten, maar dan weer niet aan frisdrankfabrikanten, omdat Nestlé's nieuwe suiker niet geschikt is voor het zoeten van frisdrank.

En dat is jammer, zegt De Graaf, want frisdrank en zuivelproducten zijn nu juist de grootste bron van suiker in ons dieet, gevolgd door cake, koek, en chocolade. 'Frisdrank en zoetige zuiveldrankjes vormen een derde tot de helft van onze suikerconsumptie. Wellicht dat de suiker van Nestlé wel is toe te passen in koekjes. Als je bedenkt dat een Nederlander gemiddeld 80 gram sacharose per dag consumeert, dan zal de winst dankzij Nestlé's uitvinding misschien netto 5 tot 10 gram zijn.'

Het knappe aan de uitvinding is dat Nestlé er klaarblijkelijk in is geslaagd om de suikermoleculen zo te ordenen dat je meer van de suiker proeft. 'Als je bijvoorbeeld frisdrank drinkt dan proef je maar een klein deel van de suikermoleculen. Het overgrote deel van de suiker gaat rechtstreeks naar je maag, waardoor je er niet de lol, maar wel de last van hebt, in die zin dat je er dik van wordt. Nestlé heeft blijkbaar zo met de structuur van suiker gespeeld dat het sneller oplost in je speeksel, waardoor je er meer van proeft en er minder overblijft om in je maagdarmstelsel te belanden.'

Meer over