columnpeter de waard

Wil iedereen snel naar de beurs nu daar nog even een smak geld op te halen is?

null Beeld

Als de antroposofen van Triodos naar de beurs mogen, zal het niet lang meer duren of Milieudefensie, Jantje Beton en Amnesty ­zullen ook een beursnotering overwegen. De koersen zijn zo hoog – en de vraag naar aandelen zo groot – dat elke organisatie met voldoende omvang een smak geld kan bin­nen­halen door naar de beurs te gaan. Uiteindelijk is voor elk idealistisch doel vooral ook geld ­nodig – of het nu om de financiering van windmolenparken gaat, een betere prijs voor koffieboeren in Latijns-Amerika of speelrekken voor kansloze jongeren in een vogelaarwijk.

Een beursgang is sinds de jaren tachtig niet meer zo hot geweest. Het succes van Universal Music, waarvan de koers al op de eerste dag met 32 procent steeg, smaakt naar meer. Webwinkel Coolblue wil dit najaar de sprong ­wagen. Blokker – een keten die het nog vooral van zijn fysieke winkels moet hebben – zou ­begin volgend jaar naar de beurs moeten gaan.

Onward Medical – een medisch technologiebedrijf uit Eindhoven dat mensen met een dwarslaesie weer wil laten lopen – is bezig een beursgang voor te bereiden. Het call­center­bedrijf Majorel maakte vorige week zijn beurs­debuut. Nu al zijn er dit jaar in Amsterdam vijftien nieuwe beursbedrijven bijgekomen, het hoogste aantal sinds 1998. En het ­bedrag (9,1 miljard) dat dit jaar is opgehaald, is inmiddels al het hoogste sinds 2006 (10,2 miljard), aldus een inventarisatie van Het FD.

Internationaal stijgt het aantal nieuwe beursnoteringen ook naar records. In Europa waren er in het tweede kwartaal al 42 nieuwe beursnoteringen, het hoogste aantal sinds 2007, toen het er 99 waren. Hier wordt vooral uit­gekeken naar de beursgang van Polestar, het elektrische-autobedrijf van Volvo, dat de concurrentie met hoogvlieger Tesla wil aangaan. Volvo wil zelf overigens ook naar de beurs.

Als er zoveel beursintroducties (ipo’s van initial public offerings worden ze genoemd) in de wachtrij staan, is het voor beleggers verstandig zich even achter de oren te krabben. Meestal is dat het ultieme moment voor de beursgang: de laatste mooie zomerdag voordat de herfst intreedt. Bedrijven of hun grootaandeelhouders willen nog even snel cashen, voordat ze te laat zijn.

Het is veelbetekenend dat de vorige records dateren van vlak voor de dotcomcrisis (2000) en de kredietcrisis (2008). Een ander veeg ­teken is dat in Europa sinds juli geen spacs (lege vennootschappen die alleen uit een zak geld bestaan om in de toekomst in een potentiële beurskandidaat te investeren) meer naar de beurs zijn gegaan. In het tweede kwartaal waren dat er nog vijftien en in juli nog zeven.

Sindsdien is het helemaal stil. Spacs zijn ineens of helemaal uit of heel erg 2020. Maar het zou ook een opmaat kunnen zijn voor een periode dat niemand meer naar de beurs wil, omdat het betekent dat hun geld daar alleen maar bij banken staat te verschimmelen.

Eigenlijk zijn Milieudefensie, Jantje Beton en Amnesty te laat.

Meer over