de ondernemingEgripment

Voor dit Nederlandse maakbedrijf lonken de Olympische Spelen - of nog meer spatschermen

Van Pinkpop tot de Olympische Spelen: Egripment maakt en verhuurt de apparatuur die zorgt dat de camera’s de sterren perfect in beeld krijgen. Toen kwam corona.

null Beeld Sabine van Wechem
Beeld Sabine van Wechem

In het Noord-Hollandse dorp Nederhorst den Berg, in een bescheiden bedrijfspand aan de Machineweg, woont een Oscarwinnaar. Een certificaat aan de muur herinnert aan de ‘technical achievement award’ die Egripment ontving. ‘Mijn vader kreeg dit in 1982', vertelt Philippe Tresfon. Als tweede generatie leidt hij sinds enkele jaren het familiebedrijf. Ook zijn zus zit in de directie.

Egripment

Waar: Nederhorst den Berg & Hürth (nabij Keulen) in Duitsland

Sinds: 1976

Omzet: circa 3,5 miljoen euro

Werknemers: 38

De prijs was voor de ‘tulip crane’, een handgedreven kraanwagen waarmee de cameraman/vrouw boven de actie kan hangen. Want Egripment maakt apparatuur om camera’s, in de woorden van de baas, ‘te laten zwaaien, rijden en vliegen’. Dat begon halverwege de jaren zeventig op een sleepbootje, bij de opnames van de televisieserie Hollands Glorie. Cameraman Constant Tresfon, opgeleid werktuigbouwkundige, had een probleem. Hoe opnames te maken op zo’n wankele, smalle schuit? Zijn oplossing was een soort stalen camera-arm: de ‘mini-jib’. Op een beurs in Duitsland verkocht hij er gelijk 150 van. Egripment was geboren.

Van Ajax tot Pinkpop

‘Hier begint alles mee’, zegt zoon Philippe in de werkplaats, kloppend op een aluminium tegel. Hij wijst op een paar nieuwe draai- en freesbanken: ‘We kunnen vrijwel alles zelf maken, van het ontwerp tot het eindproduct.’ Zelfs de software, handig om met behulp van augmented reality bijvoorbeeld een kaal studio plafond om te toveren in een strakblauwe hemel, komt uit eigen huis.

Twee jonge medewerkers met mondkapje buigen zich over stukken rails waarover straks een camera moet rijden. Dat is precisiewerk. Wil de kijker thuis niks merken, dan moet het snel gaan, zonder trilling, geruisloos en tot op de centimeter precies. Verderop staan zogenoemde ‘remote heads’, statieven die op plekken hangen waar de filmer niet kan of mag komen. Tresfon: ‘Deze hangen elk weekeinde in de lichtmasten bij Ajax, AZ, VVV en andere voetbalclubs. Dat scheelt ruimte op de tribune, waardoor zij weer extra seizoenskaarten kunnen verkopen.’

Egripment produceert niet alleen alle mogelijke camera benodigheden, het bedrijf verhuurt dat materiaal ook én levert de mensen om het te installeren en te bedienen. Aan bekende klanten geen gebrek. Naast voetbalclubs en -kampioenschappen zijn er festivals als Pinkpop. Het Koninklijk Huis, met als hoogtepunt de live-registratie van het huwelijk van Willem-Alexander en Maxima. De eerste reeks van Big Brother. De nieuwe studio van het NOS-journaal, waar één medewerker achter een bedieningspaneel tig camera’s tegelijk bestuurt. Sowieso heel veel programma’s.

‘Ik schat dat 90 procent van alle televisie-shows in Nederland met behulp van onze apparatuur wordt opgenomen’, meent Tresfon. Sinds 1988 levert Egripment ook aan de Olympische Spelen. ‘Zelf was ik in Londen in 2012. Dat is een heel bijzondere ervaring. Als bedrijf beslis je mee waar en hoe de camera’s komen. In die zin druk je ook een klein beetje je stempel op dat evenement.’

CEO Philippe Tresfon. Beeld Sabine van Wechem
CEO Philippe Tresfon.Beeld Sabine van Wechem

Spatschermen

Met de voorbereidingen voor de Olympische Spelen in Japan was de onderneming vorig jaar al druk bezig. Er was zelfs voor 2 ton geïnvesteerd bij toeleveranciers voor printplaten en andere benodigdheden. Toen werd het half maart. ‘We merkten het als eerste bij onze verhuur’, blikt de directeur en mede-eigenaar terug. ‘Plotseling begon de ene na de andere klant te bellen. The Voice, Ik hou van Holland: iedereen stelde de opnames uit. Binnen drie dagen viel 90 procent van onze omzet weg. Dan gaan wel alle alarmbellen rinkelen. Ik dacht: wat gebeurt hier? Het ergste is dat je er nul invloed op hebt.’

Tresfon besloot niet bij de pakken neer te zitten. Diezelfde week nog bedacht hij een plan. ‘Ik ben die vrijdag naar huis gegaan met het idee om een website te bouwen. Dat werd staal-producten.nl. Zaterdag heb ik Rob, onze chef werkplaats, gebeld met het verzoek een stalen en aluminium frame voor een spatscherm te lassen. Maandagochtend waren we live. Mijn vrouw heeft me 72 uur lang niet gezien.’

Het bleek een schot in de roos. Eerst waren het bevriende horeca-ondernemers in Amsterdam die de schermen kochten. Daarna mocht Egripment regiewagens coronaproof maken. Nu is het bedrijf druk met het herinrichten van kantoren, kapperszaken en andere bedrijfspanden. En passant leverde het ook de opvallende draagbare spatschermen waarmee André van Duin en de jury in Heel Holland Bakt te zien zijn. Meteen stond de telefoon roodgloeiend.

De slordige 2,5 ton die de spatschermen tot nu toe opleverden, is onvoldoende om alle gederfde inkomsten te compenseren. Een deel van het personeel op kantoor, boven de werkplaats onder het schuine dak, zit dan ook thuis in het kader van de NOW-regeling. Maar ontslagen waren niet nodig. En al is de nieuwe lijn producten minder sexy dan het maken van ingenieuze cameraspullen, het deel van de werknemers in het bedrijf dat met de handen werkt, heeft in elk geval genoeg te doen.

Op naar Tokio 2021

De grote vraag is hoe lang dat nog nodig is. ‘Wij dachten: als de vaccins eenmaal lopen, mogen we weer reizen en trekt de handel vanzelf aan’, vertelt Tresfon terug in de vergaderkamer, die met statieven en spatschermen is ingericht als een soort mini-Egripment-museum. ‘Wij zijn heel afhankelijk van de export. Van Azië tot het Midden-Oosten. In Koeweit worden vijf televisiestudio’s gebouwd waarvoor wij onze producten leveren. Voor dat soort klussen is het superbelangrijk dat wij de wereld in kunnen. Maar dat viel dus tegen, ja.’

Aan de bestelling voor de naar deze zomer uitgestelde Olympische Spelen in Tokio wordt desondanks stug doorgewerkt. Eind april vertrekt de zeevracht. Een paar maanden later volgen de spullen die per vliegtuig gaan. ‘We hebben nog geen signaal gehad vanuit de organisatie dat het opnieuw niet doorgaat’, zegt Tresfon vol goede moed. Dan: ‘Ik hoop toch echt dat we rond juli, augustus weer een beetje los kunnen met z’n allen. Het zou toch prachtig zijn als de Spelen daar het startschot voor worden?’

null Beeld
Meer over