Voor altijd veilig met Safe-T-Man

Boeken heb ik in vliegtuigen nooit op mijn gemak kunnen lezen, en met de tijdschriften en kranten die ze er vlak voor de start uitdelen lukt dat eigenlijk evenmin....

Maar op de heenreis wens je daaraan (en aan al die dagelijkse Nederlandse akkefietjes, én aan de columns, de kabinetsformatie, én aan de brievenrubriek) natuurlijk even helemaal geen boodschap meer te hebben. Dan gaat het er toch vooral om dat het toestel maar snel te bestemder plekke mag arriveren, zodat het nieuwe buitenlandse avontuur kan beginnen - en: vakantie dan wel dienstreis, verschil maakt het nooit.

In de tussentijd is er in een vliegtuig werkelijk geen moment waarop ik me zal vervelen. Het eerste uur gaat sowieso al verloren aan het monsteren van de overige passagiers, zoals ook goed in de gaten moet worden gehouden dat de stewardess die de gratis dubbele whisky uitdeelt niet uitgerekend aan jou voorbijgaat. Ook altijd goed voor een uur of langer: naar buiten kijken en je voor de duizendste keer vergeefs het hoofd breken hoe dat nou kan: in de lucht blijven.

En als er aan de hemel uiteindelijk weinig of niets meer te zien is, biedt het beeldscherm aan boord steevast uitkomst en kunnen de vliegbewegingen over steden, bergruggen en landen tweedimensionaal worden gevolgd. Of er wachten de uitgebreide wereldkaarten in het magazine van de luchtvaartmaatschappij om je weer eens te verbazen over bijvoorbeeld de ligging van Vuurland, de Vietnamese delta, of de oppervlakte van Brazilië.

Andere geweldige extra's in vliegtuigen: de telefoon in de zitting waarmee je via satellieten kunt bellen, de taartjes in de kant-en-klaarmaaltijd, en, bij mijn weten sinds kort, de SkyMall Catalog, waaruit je de meest tot de verbeelding sprekende artikelen ooit door mensen gemaakt kunt kopen door ze (met die bij die hand zijnde satelliettelefoon) eenvoudig vanuit het toestel te bestellen.

Zeker na de tweede gratis whisky is de drang om voor een paar duizend gulden aan 'handige dingen allerlei' uit de gids aan te schaffen (het geld is er nu tóch, en dan moet het de komende dagen maar met wat minder), bijna niet te bezweren.

Mijn SkyMall-catalogus is afkomstig van Delta Air. Of hij ook bij andere maatschappijen in gebruik is, moet hier onbeantwoord blijven, want daar heb ik verder nooit meer naar gevraagd, druk als ik was met het selecteren van de benodigde impuls-aankopen.

De gids bundelt het beste van negen internationale postorderhuizen, en het aanbod varieert van kreeften en Wellington Beef (van Balducci uit New York) tot aan een metershoge polyester waterfiets in de vorm van een zwaan voor slechts achtduizend gulden. En hoe ze het doen blijft een raadsel, maar net als de standwerkers op de markt slagen de verkopers van het luchtwinkelcentrum je erin te doen geloven dat het een wonder mag heten dat je ooit zonder hun producten hebt gekund.

Wat hebben we allemaal nodig? De South Pacific Rain Shower met '127 afzonderlijke waterstromen' lijkt al direct onmisbaar, net als de elektrische neushaartrimmer, de complete National Geographic op cd-rom en de Safe-T-Man.

Vooral die laatste aanbieding vormt een hebbeding van formaat. Safe-T-Man is een opblaaspop met latex-handen en hoofd van 1.80 meter groot, voorstellende een bikkel van een kerel, met vuige baardstoppels, een ordi-leren jack en voorzien van een donkere zonnebril en - ook afschrikwekkend - peper-en zoutkleurig geblitzt haar.

Voor omgerekend tweehonderd gulden krijg je Safe-T-Man al thuisbezorgd, waar je hem dan voor het raam of op de duo-passagiersplaats in je auto naast je kan zetten. Passanten die Safe-T-Man in jouw directe nabijheid zien, zullen het mooi wel uit hun hoofd laten om je op de snelweg de middelvinger te geven of bij je in te breken.

Ook niet misselijk: een massief houten lijst waarin je alle kurken van de wijn die hebt opgedronken kunt ordenen, de kattebakmachine die zichzelf verschoont, een kamerbrede kruiswoordpuzzelposter om op je gemak op te lossen, de Inch-Master die te nauw geworden spijkerbroeken met een hele maat oprekt, de verjaardagskaarten-bureau-organizer en de Quicktionary-pen, die je over een buitenlandse tekst (ook Koreaans!) beweegt om vervolgens op een ingebouwd digitaal scherm te lezen wat er precies staat (nu of nooit-prijs: 250 dollar).

En als ze in het luchtwinkelcentrum toch een grote spoedzending voor je aan het gereedmaken zijn, waarom dan de kleine Travel Soother niet meteen mee besteld? Voor slechts 59 dollar verdrijft het reisapparaat straat- en andere ongewenste herrie door er aangenamere geluiden voor in de plaats uit te zenden: een branding, de ruis van een zomeravond, of een rustgevende plensbui. En, pak ook maar in: de Clear view inside-window bird feeder, een halve glazen kom die je, gevuld met zaad en vetballen, tussen de vensterbank en je schuifraam kunt plaatsen, waarin dan internationale kleurvogels kunnen komen eten zonder dat ze bemerken dat de eigenaar van de Clear view met de neus boven hun eettafel hangt. Och, doe er daar maar twee van!

Wim de Jong

Meer over