Stakers missen boot bij snelle beursgang EDF

Frankrijk brengt EDF naar de beurs, zodat het energiebedrijf een deel van zijn schulden kan betalen. Voor getreuzel is geen tijd: dat speelt de tegenstanders van de privatisering in de kaart....

Het Franse EDF, het grootste elektriciteitsbedrijf van Europa, wordt metadembenemende snelheid naar de beurs gebracht. Maandag hakte premierDominique de Villepin de knoop door en vanaf morgen kunnen beleggers op deaandelen Electricité de France inschrijven. 15 Procent van de aandelenis beschikbaar.

De plannen omvatten een aantal waarborgen die bedoeld zijn om detraditionele bezwaren van vakbonden en oppositie tegen privatisering wegte nemen. De minister van Financiën Thierry Breton, tot voor kortbestuursvoorzitter van France Télécom, heeft met EDF hard onderhandeldover de voorwaarden waaronder de beursgang mocht plaatsvinden. Resultaatis dat de komende vijf jaar geen prijsstijgingen boven de inflatie zullenvoorkomen. Verder moet EDF bij zijn expansieplannen ernstig rekening houdenmet de belangen van het eigen land: van de ongeveer veertig miljard eurodie de komende vijf jaar wordt geïnvesteerd, moet de helft ten goede komenaan Frankrijk. Dat is het 'economisch patriottisme' waar premier DeVillepin bij ondernemers op aandringt.

De Villepin en Breton hebben er voorts voor gewaakt dat de staat alsal te inhalig overkomt: de opbrengst van ongeveer zeven miljard euro (doorhet uitgeven van 286 miljoen aandelen) komt grotendeels terecht bij EDFen niet bij de staat. Het staatsbedrijf heeft dat geld met name nodig omde schuldenlast naar aanvaardbare proporties terug te dringen. Die belooptnegentien miljard euro; buitenlandse overnamen zijn daar debet aan.

Met de staat als enig aandeelhouder durfde de EDF-directie groterisico's te nemen, waardoor miljarden in rook opgingen. De beursgang dientten dele om die oude fouten financieel te herstellen.

De regering rekent bij de beursgang op een miljard euro aan eigeninkomsten, ondanks de bittere noodzaak het begrotingstekort te bestrijden.De 160 duizend personeelsleden van EDF krijgen de kans aandeelhouder teworden in hun eigen bedrijf. Ook dat is bedoeld om de protesten in tedammen.

Want dat tegen de beursnotering van EDF actie wordt gevoerd, staat vastin een land dat sterk aan zijn publieke dienstverlening is gehecht. Sindsvorig jaar juni, toen EDF een nv werd (waarmee de eerste stap naar de beurswerd gezet) zijn er stakingen geweest tegen 'het verpatsen' van hetbedrijf. Voor veel werknemers staat toelating van private financiers gelijkaan afbreuk van de kwaliteit, ook al blijft 85 procent van het bedrijf inhanden van de staat. De vakbonden zijn eensgezind in hun afkeer, maarverdeeld over de te volgen koers. Terwijl de radicale bonden CGT en FO totactie oproepen, doet de machtige, gematigde bond CFDT dat niet. Desocialistische oppositie is verdeeld over de vraag of EDF moet worden'gehernationaliseerd' wanneer in 2007 de macht wordt heroverd. De nummereen van de partij, François Hollande, meent van niet; de nummer twee,Laurent Fabius, van wel. Premier De Villepin bezweert dat EDF sowieso eenpublieke onderneming blijft.

De verdeeldheid bij zijn tegenstanders zal hem bevallen. Eerder dezemaand haalde hij een slag binnen bij de privatisering van deveerbootmaatschappij SNCM. Zowel hij als de communistische vakbond CGTspeelde hoog spel, maar het was uiteindelijk de bond die aan het kortsteeind trok. Uit vrees voor het faillissement van hun bedrijf besloten deCGT'ers maar weer aan het werk te gaan.

In het geval van EDF is een dergelijk scenario ondenkbaar, want voor eenfaillissement van het concern hoeft niemand benauwd te zijn. Maar deCGT-leiders zullen zich achter hun oren krabben, alvorens de frontaleaanval in te zetten. Een tweede nederlaag in korte tijd zou een klap zijnvoor het prestige van de bond, die gewend is een dominante rol in deomvangrijke overheidssector te spelen.

Meer over