columnpeter de waard

Staat er nu een bevriende barbaar aan de poort?

null Beeld

Nadat in 2017 Amerikaanse barbaren zich op Unilever en AkzoNobel stortten, was Nederland te klein voor alle verontwaardiging.

De Tweede Kamer kwam met spoed bijeen om Nederlands erfgoed te beschermen tegen de activistische aandeelhouders van de andere kant van de grote plas: respectievelijk supermiljardair Warren Buffett (samen met Kraft Heinz) en het beruchte Elliott (samen met verfconcern PPG). Sprinkhanen werden ze genoemd. Of nog erger: aasgieren. Ze zouden uit winstbejag deze concerns uit elkaar willen trekken en oppeuzelen.

Alle verdedigingsstellingen werden betrokken en uiteindelijk moesten de Amerikanen met de staart tussen de benen afdruipen, net als eerder al de Mexicaan Carlos Slim bij KPN en Bpost bij Post.NL. De multinationals waren zelfs verbaasd over zoveel solidariteit van uiterst links tot extreem rechts. Ze mogen dan een kop van Jut zijn, ze zijn wel ‘onze kop van Jut’, zo liet men weten.

Nederland BV wenst geen barbaren aan de poort. In het verre verleden timmerden Nederlandse beursvennootschappen zich potdicht. Er werden prioriteitsaandelen geplaatst die recht gaven op de benoeming van topbestuurders. Aandelen werden getransformeerd tot machteloze certificaten. En kroonjuwelen en gifpillen werden in de statuten opgenomen, zodat Angelsaksische veroveringsdrang aan de rijke monding van de Maas en de Rijn in de kiem zou worden gesmoord.

In de jaren negentig kwam er onder druk van grote beleggers nieuwe corporate govenance-regelgeving, waarmee paal en perk werd gesteld aan de opeenstapeling van beschermingsconstructies. Slachtoffer daarvan werden onder meer Stork, een van de oudste Nederlandse industrieconcerns, en ABN Amro, dat tijdens de financiële crisis werd gekraakt door drie machtige buitenlandse partijen.

Sinds het mislukken van de vijandige overnames van Unilever en AkzoNobel – beide concerns moesten wel als offer een deel van hun bedrijf verkopen – was het echter weer rustig aan het overnamefront. Maar vorige week kreeg Just Eat Takeaway, het moederbedrijf van Thuisbezorgd.nl en het paradepaardje van de Nederlandse platformeconomie, te maken met een buitenlandse bemoeial. Het Amerikaanse hedgefonds Cat Rock wil het bedrijf dwingen de net verworven Amerikaanse dochter Grubhub weer af te stoten. Het was een directe aanval op de persoon van Jitse Groen, de oprichter en grootaandeelhouder van het bedrijf.

Nu heeft zich zelfs een barbaar genesteld aan de poort van Koninklijke Shell. Third Point van de miljardair Daniel Loeb, die eerder concerns als Sony, Yahoo en DSM het vuur na aan de schenen legde, wil Shell opsplitsen in een goede en een slechte poot. Loeb is een nietsontziende barbaar. Zijn timing, in de week dat ABP zijn belang in Shell opgaf en de klimaattop in Glasgow plaatsvindt, is perfect.

Zijn plan tot opsplitsing van Shell kan van deze barbaar een bondgenoot van kritische aandeelhouders maken.

Meer over