Spaans overnamegevecht op de Antonveneta-manier

EON lijkt slag om het Spaanse energiebedrijf Endesa te winnen...

Van onze verslaggever Xander van Uffelen

Amsterdam Het kopje koffie dat een Duitse en een Italiaanse topman het afgelopen weekend dronken, bleek genoeg om een langdurig gevecht op Spaanse bodem te beslechten. Wat bestuursvoorzitter Wulf Bernotat van het Duitse energiebedrijf EON en Fulvio Conti van de Italiaanse energiegigant Enel bespraken, is geheim. Feit is dat EON zijn bod op het Spaanse Endesa doorzet, terwijl rivaal Enel voorlopig buitenspel staat.

Altijd gevoelig: een buitenlander die greep tracht te krijgen op de energievoorziening. Het verschijnsel is reëel; in heel Europa azen energiebedrijven op elkaar.

Het geheime overleg is een nieuwe fase in het al achttien maanden durende overnamegevecht rond het Spaanse energiebedrijf Endesa. Het Duitse EON lijkt de strijd te winnen.

‘De gelijkenis met het moddergevecht dat ABN Amro in Italië moest voeren om Antonveneta te kunnen kopen, is treffend’, zegt Arnoud van der Slot van het adviesbureau Roland Berger, wiens internationale collega’s een van de betrokken partijen adviseren. ‘Met alle middelen tracht de Spaanse overheid de Duitsers buiten de deur te houden.’

Alle bekende ingrediënten zijn aanwezig. Er zijn Spaanse topmannen, die – koste wat kost – Endesa in Spaanse handen willen houden. Er is een Spaanse overheid die de verdediging organiseert, evenals de Italiaanse Centrale Bank destijds een hoofdrol speelde in het hinderen van ABN Amro. Er is een legertje juristen dat tot aan de rechtbank in New York zijn gelijk tracht te halen. En er is een Duitse topman, die net als Rijkman Groenink bij ABN Amro, strijdt tot het bittere eind.

Het dingen naar de gunst van Endesa begint eigenlijk al ver voordat EON in februari 2006 zijn eerste miljardenbod op tafel legt. Ingeperkt door Europese regelgeving zoekt de Spaanse overheid naar een methode om greep te houden op de nationale energiebedrijven. Aangezien de staat niet als aandeelhouder kan optreden, zoekt deze handlangers. Enkele Spaanse bouwondernemingen willen wel bijspringen. Ze kopen aandelen Endesa.

Ter financiering hiervan kloppen ze aan bij Spaanse banken, die met de aandelen als onderpand een gunstige lening willen verschaffen. Zo drukt Endesa niet op de balans van de bouwbedrijven en hebben ze wel de zeggenschap voor Madrid veroverd.

Als het Duitse EON zich in de strijd gooit, werpt Madrid een tweede verdedigingswal op. De overheid voert nieuwe regels in die overname door de Duitsers moeilijk zullen maken. Dan duikt opeens het Spaanse bouwbedrijf Acciona op, dat uit het niets een fors belang in Endesa heeft opgebouwd. De bouwer verklaart dat er veel schaalvoordelen zijn te behalen tussen bouwers en energiebedrijven, aangezien bouwers vaak nieuwe stroomcentrales neerzetten.

De Duitsers lijken kansloos. Maar ze slaan terug. EON trekt de portemonnee. Eindbod: 42 miljard euro; een uitermate aanlokkelijk bod, ook voor kleine Spaanse beleggers.

Aangezien de grootaandeelhouder Acciona onvoldoende geld heeft om de Duitsers weg te werken met een hoger tegenbod, wordt een partner gezocht: het Italiaanse energiebedrijf Enel, dat ook al zo graag wil groeien via overnames in Europa.

Maar dan keren de kansen voor de Duitse outsider. De Spaanse beurstoezichthouder bepaalt dat het overnamebod van Enel en Acciona de komende zes maanden is bevroren. Zo komt het dat EON sinds dinsdag aan de winnende hand is. Het kopje koffie deed de rest.

Weinig lijkt de vorming van een Duits-Spaanse energiereus nog in de weg te staan. Of tovert Madrid straks een nieuwe verrassing uit de hoge hoed?

Meer over