Slagerijen in grensgebied met België tellen hun frankskes

'Een mens moet wat over hebben voor zijn eten en van salade alleen kunt ge niet eten.' En dus reed Jozef Ooms uit Heppen, nabij Leopoldsburg, veertig kilometer naar het noorden om vlak over de grens zijn vlees te kopen....

Van onze verslaggever Peter de Graaf

Kip, varkensvlees, rundvlees en kaas, voor vijftig gulden heeft hij ingeslagen. In België is geen vlees meer te krijgen, vanwege de contaminatie. Schandalig vindt Ooms dat, en het is al vier maanden aan de gang. Zwaar werk doet hij, in tuinen. Goed eten moet hij en daar hoort een stukske vlees bij.

Nu is het niet helemaal zo dat hij alleen voor zijn eten tachtig kilometer heen en weer komt gereden. Hij heeft zonet een kameraad in Weebosch bezocht, een kerkdorp verderop. Maar nu hij toch in het 'veilige Holland' is, slaat hij wel even toe. 'En nu rap naar moeders de vrouw', klinkt het vanuit zijn auto en weg is hij.

Slager Jan Sengers doet goede zaken. Hij ziet deze dagen veel Belgische kentekens voorbijkomen. Afgelopen zaterdag verkocht hij diverse 'barbecues' aan de Belgen. Ook vandaag is menige klant met Vlaams accent zijn winkel binnengestapt. Ze slaan voor vijftig, tachtig en soms wel voor honderd gulden vlees in. Sengers schat zo'n 25 procent meer omzet te draaien door de dioxinecrisis bij de zuiderburen.

'Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar Belgen zijn betere klanten', verklapt hij. 'Het zijn Bourgondiërs. Ze besteden per klant veel meer dan de Nederlanders.'

Een enkele Nederlandse klant kijkt de kat uit de boom en hoeft even geen vlees meer. Maar dat omzetverlies wordt ruimschoots gecompenseerd door horden Vlamingen die zijn winkel frequenteren. 'En die komen niet voor een half pond spek.'

Bij Albert Heijn, honderd meter verderop, hebben vijf van de tien wagens een Belgische plak. 'Het is alsof het oorlog is bij ons', beweert Jeanne Korstjens uit Lommel. Ze doet wel vaker boodschappen bij de Hollandse grootgrutter ('een schone winkel'), maar nu is het pure noodzaak. Voordelig is het ook: 'De yoghurt is veel goedkoper dan bij ons.'

'Het is een schande', briest Beatrice Chargois, die net over de grens woont. 'In België zijn alle schappen leeg. Het zijn potentiële moordenaars. Wat gebeurt er als ik over tien jaar kanker krijg? In wat voor maatschappij leven we?'

Bedrijfsleider Wil Beekman is in zijn nopjes met de explosieve aanloop vanuit België. Hoeveel meer omzet draait zijn AH? 'Dat kan ik zaterdag pas zeggen, als ik de frankskes heb geteld', antwoordt hij met een knipoog. Veel dorpsgenoten proberen nu vleesvervangers als korn, weet Marijke van Turenhout uit Neerpelt. Haar Vlaamse slager om de hoek is van ellende vervroegd op verlof gegaan. Op school gaat het dioxineschandaal ook niet ongemerkt voorbij. Dochter Elise weet precies wat er aan de hand is: 'In het vlees zitten microopjes.'

Bij de Jumbo-supermarkt in kerkdorp Luyksgestel, pal aan de grens, is het helemaal kermis. De kippenbouten zijn er in de reclame, twee kilo voor 7,50 gulden. 'Honderd procent kuikenbouten uit Nederland. Ze vinden gretig aftrek, vooral bij de Belgen', vertelt bedrijfsleider Ard van de Huijgevoort. Hij heeft de afgelopen dagen 20 tot 25 procent meer omzet gedraaid. Toppers bij de Belgen: vlees, vleeswaren, houdbare zuivel, boter, sauzen en mayonaise.

Van een Belgische aversie tegen vlees merkt hij weinig. Vlees staat bij de meeste Belgen nu eenmaal standaard op het menu en dat is er door geen dioxinekip- of gekkekoeienschandaal van af te branden. 'Ze kopen het nu alleen tijdelijk over de grens, dioxinevrij.'

Meer over