Rechter sust staaklustige Easyjet-piloten

Nederlandse vliegeniers moeten met prijsvechter verder praten over arbeidsvoorwaarden

Eric van den Outenaar
Een vliegtuig van Easyjet op Schiphol. Beeld anp
Een vliegtuig van Easyjet op Schiphol.Beeld anp

Ergens halverwege het kort geding vrijdagmiddag in Haarlem tussen Easyjet en zijn boze Hollandse piloten richt rechter Schotman zich direct tot de kemphanen. 'Jullie zeggen allebei in het belang te handelen van de klant. Maar laat mij dan de klant zijn: ga alsjeblieft weer met elkaar praten.'

De Nederlandse piloten van Easyjet (zeventig man) zijn ontevreden over hun arbeidsvoorwaarden en proberen nu al meer dan tien maanden betere af te dwingen. Hun eis: hogere pensioenen, ruimere werkroosters en een betere doorbetaling bij ziekte. Easyjet vindt echter dat de vliegeniers weinig te klagen hebben en geeft geen duimbreed toe.

Vorige week was de maat vol en legden de Easyjet-piloten hun werk neer. Maar tot hun grote frustratie heeft een achturige staking geen effect gehad en hebben ze een voor gisteren aangekondigde werkonderbreking moeten afgelasten. De prijsvechter heeft namelijk piloten uit het buitenland ingevlogen die het werk van de stakende Nederlanders overnemen.

'In het Park Plaza Hotel staan constant veertien piloten paraat, ze maken staken onmogelijk', klaagt advocaat Jeannette Stam van Jens Advocaten, ingehuurd door de Vereniging Nederlandse Verkeersvliegers (VNV).

Met de stap naar de rechter wil de pilotenbond de inzet van 'stakingsbrekers' verbieden. Het achterliggende plan: Easyjet zo nodig de hele zomer het leven zuur maken met onverwachte werkonderbrekingen. De vraag die daarom vandaag op tafel ligt: kun je de buitenlandse piloten daadwerkelijk stakingsbrekers noemen? Mag de VNV de inzet van de spelbrekers laten verbieden? Of valt dit gewoon onder slimme arbeidstactiek?

Onverantwoord

'Dit kost ons gewoon klandizie, het is onverantwoord', pleit advocaat Hélène Bogaard van het internationale advocatenkantoor DLA Piper namens de Britten, die met een man of tien vanuit thuisbasis Luton naar de rechtszaak zijn gekomen.

Volgens Easyjet zijn de invalpiloten geen stakingsbrekers omdat alle piloten, uit Milaan, Amsterdam of waar dan ook, in dienst zijn van dezelfde Britse besloten vennootschap. Easyjet huurt dus geen uitzendkrachten in van buiten het bedrijf (de definitie voor staking breken). 'De vliegtuigen zijn van Easyjet, de roosters maken we in Luton, alles gebeurt in Engeland, we zijn een gezamenlijk bedrijf.'

De piloten vechten deze redenering aan. De 28 bases in Europa fungeren wel degelijk als aparte, zelfstandige ondernemingen, stellen zij. Als Easyjet piloten invliegt om de Amsterdamse vluchten over te nemen, maakt het bedrijf misbruik van zijn machtspositie.

Wat als de piloten op weg naar Amsterdam bijvoorbeeld bij een ongeluk betrokken raken, wie bellen ze dan? Een op Schiphol gestationeerde manager doet in zijn antwoord voorkomen alsof de organisatie in Nederland uit lucht bestaat: 'Dan bellen ze met Luton. Ik verleen hier alleen een welzijnsfunctie.' De rechter fronst, helemaal als even later blijkt dat Easyjet Holland wel gewoon over een eigenondernemingsraad blijkt te beschikken.

Daarom neemt hij de rol van conflictbeheerser aan. 'Om hoeveel geld gaat het nu precies?', vraagt hij. Via Post-its wisselen de managers getallen uit. Een van hen fluistert de rechter daarna een bedrag in de oren. De partijen kunnen best tot elkaar komen.

Duidelijkheid over de stakingkwestie blijft uit. Wel hebben de partijen afgesproken nog een keer in een 'snelkookpansessie' te gaan praten. De VNV stelt tot volgende week vrijdag verdere acties uit. Als dat niets oplevert, volgt een week daarna het vonnis.

Meer over