Obama’s bekentenis als grootste teken van hoop

Bij al het nieuws over de G20 vorige week was bijna over het hoofd gezien dat de Amerikaanse president Barack Obama aan het slot, na vier uur vergaderen met ‘s werelds belangrijkste staatshoofden, historische woorden sprak....

Marnix de Bruyne

Als een stilte valt, aan het eind van alle redevoeringen, voelt de Italiaanse premier Berlusconi aan zijn water dat er iets mist, schrijft het drietal. Hij neemt het woord en richt zich tot Obama. De crisis heeft zich vanuit de VS verspreid, en nu is het aan Obama om alles op orde te brengen, zegt Berlusconi. ‘We wensen hem al het goede, voor de burgers van de VS en voor de wereld.’

Als alle ogen zich vervolgens op Obama richten, zegt deze ‘met zachte stem’: ‘Het klopt wat mijn Italiaanse vriend heeft gezegd, dat de crisis in de VS is begonnen. Ik neem de verantwoording daarvoor op me, al was ik toen nog lang geen president.’

Het artikel, waarin abstract diplomatiek overleg op knappe wijze wordt gebracht als een spannend wedstrijdverslag, komt dan echt op dreef. ‘De anderen geloven hun oren niet. Was dat werkelijk een schuldbekentenis? Was het een vertaalfout of tenminste een ongerechtigheid? In de Duitse delegatie wordt daarna nog lang over de zin nagepraat. (Bondskanselier) Merkel is zo onder de indruk, dat ze de zin onmiddellijk erna doorvertelt aan de minister van Financiën Peer Steinbrück.’

Voor wie het nog niet doorheeft, voorziet het weekblad de zin vervolgens van de juiste historische lading. Dat een Amerikaanse president toegeeft ‘dat een uitwas van de American way of life, de hebzucht naar de enorme getallen, de wereld in het ongeluk heeft gestort’, dit belangrijke inzicht, is ‘een krachtig teken van hoop voor de wereld’, ‘misschien het krachtigste’ van de hele top, en ‘mogelijk het begin van een loutering’. Het klinkt wat gezwollen, maar je blijft wel lezen.

Ook de The Economist houdt je aan het lezen over de crisis, al koos het blad als invalshoek de teloorgang van de allerrijksten der aarde. De ‘individuen met een hoge netto waarde’, zoals ze worden genoemd, hebben een kwart van hun bezit verloren. In de VS is het aantal miljonairs gedaald van van 9,2 miljoen in 2007 tot tot 6,7 vorig jaar. In Rusland verloren de tien rijkste oligarchen zelfs tweederde van hun bezit, meldt het blad in een special van veertien pagina’s.

Niet geheel onverwachts zetten ook de rijksten de tering naar de nering. Zo legde een rijke Mexicaan voor 11.000 dollar aan merkkleding die hij had uitgezocht in een winkel in Colorado op de toonbank en zei dat hij er 6.000 dollar voor bood. Uiteindelijk kreeg hij alles mee voor 6.800 dollar.

Dan zijn er de rijken die zich nog wél veel kunnen veroorloven, maar door de crisis niet meer te koop willen lopen met hun bezit. Voor hen heeft het bedrijf Net-a-Porter, waar je via een website designerkleding kunt bestellen, de oplossing: het biedt de gelegenheid de dure merken te laten bezorgen in een bruine, papieren tas.

Marnix de Bruyne

Meer over