Last en overlijden

Veel echtgenoten en ongehuwde partners sluiten een levensverzekering die een bedrag uitkeert bij overlijden van een van hen. De bedoeling is dat die overlijdensuitkering door de langstlevende echtgenoot of partner onbelast wordt ontvangen....

Tot 1997 was de fiscus tevreden als in de polis was opgenomen dat de verzekeringspremies door de overlevende echtgenoot of partner waren betaald. In de praktijk werden de risicoverzekeringen dan kruislings gesloten: de man verzekerde een uitkering op het leven van de vrouw en omgekeerd. In 1997 heeft de fiscus zijn beleid herzien. In de praktijk was het belangrijkste gevolg dat de uitkering bij overlijden alleen nog belastingvrij kon worden ontvangen als het echtpaar op huwelijksvoorwaarden was getrouwd. Bovendien moest in de akte huwelijksvoorwaarden (of het samenlevingscontract) zijn vastgelegd dat de premies voor de risicoverzekering niet uit de gemeenschappelijke huishoudpot werden betaald.

Verzekeraars en notarissen gingen ijlings aan de slag om de polissen en huwelijksvoorwaarden aan te passsen. Vooral het laatste stuitte in de praktijk op nogal wat problemen: veel echtparen zouden nu ineens hun bestaande afspraken moeten wijzigen. In veel akten was als huwelijksvoorwaarde opgenomen dat de premies voor deze overlijdensverzekeringen voor gezamenlijke rekening van de beide echtelieden waren en zo'n bepaling had volgens de fiscus voortaan belastingheffing tot gevolg. Daarbij kwam dat de reikwijdte van het nieuwe standpunt van de fiscus ook niet duidelijk was. Het notariaat werd dus met flinke problemen geconfronteerd.

Door een aantal notarissen is aan de fiscus voorgesteld de zaak te regelen bij afzonderlijke notariële overeenkomst, zonder de huwelijksvoorwaarden of het samenlevingscontract te wijzigen. De fiscus heeft hier nog niet op gereageerd. Wie op zeker wil spelen, doet er daarom goed aan de huwelijksvoorwaarden of het samenlevingscontract aan te passen.

Meer over