Jaar cel geëist in zaak rond beursfraude

De Amsterdamse officier van justitie H. de Graaff heeft donderdag een jaar gevangenisstraf en een boete van ruim 167 duizend gulden geëist tegen Theo van K....

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

Volgens de officier heeft van K., vertegenwoordigd door de Rotterdamse advocaat R. Fibbe, de belastingdienst voor zes ton benadeeld door inkomsten en vermogen te verzwijgen. Hij heeft daarbij gebruikgemaakt van een coderekening in Zwitserland, die eerst 'Kingston' en later 'Vatos' heette.

Pas in het najaar zullen de hoofdverdachten in de beursfraudezaak zich voor de rechter moeten verantwoorden. Ondanks het relatief geringe belang van het proces tegen Theo van K. - de belastingdienst wordt niet zelden voor grotere bedragen getild - zat de rechtszaal donderdag vol. Onder de aanwezigen bevonden zich veel advocaten van andere beursfraudeverdachten: zij kwamen poolshoogte nemen.

Theo van K. heeft bekend een coderekening in Zwitserland te hebben gehad met het doel belasting te ontduiken. De niet op hem te traceren rekening liep bij de Nederlandse vermogensbeheerder Dirk de Groot, die in Zwitserland woont en werkt. Het zwarte geld, dat steeds contant werd gestort, werd vervolgens belegd door Nederlandse effectenhandelaren.

Dat was volgens Van K. eerst Han Vermeulen toen die nog werkte bij het effectenkantoor Van Meer James Capel. De rekening verhuisde later - net als Vermeulen zelf - naar het kantoor waar de eerste huiszoekingen werden verricht: Leemhuis & Van Loon.

Van K. heeft niet alleen toegegeven de belastingdienst te hebben opgelicht, hij wilde ook voorkomen dat na zijn dood successierechten zouden moeten worden betaald over zijn zwarte vermogen, zo bleek donderdag. Daartoe werd de stichting Vatos opgericht, die een 'waterdichte constructie voor de erfgenamen' moest garanderen.

Raadsman R. Fibbe vroeg de officier waarom er in het dossier geen bewijsstukken zaten dat de rekening daadwerkelijk in Zwitserland had gelopen. Liep de rekening niet gewoon in Nederland? In dat geval zou een deel van de tenlastelegging niet hard kunnen worden gemaakt.

Officier De Graaff kon of wilde daarop geen duidelijk antwoord geven. Hij en zijn mede-aanklager, B. Swagerman, verklaarden dat de coderekening werd 'bestuurd' door de in Zwitserland opererende De Groot, juist om ontdekking van het zwarte geld te voorkomen. Belangrijker nog: volgens hen maakt het helemaal niet uit wáár de rekening liep. Dat is voor het bewijzen van belastingfraude niet relevant.

Advocaat Fibbe beweerde ook dat zijn tegenspelers een fout hebben gemaakt. Volgens hem is er een gerechtelijk vooronderzoek ingesteld naar de houder van de rekening 'Kingston', de rekening waarachter later Van K. bleek te schuilen.

Toen justitie dat ontdekte (de gearresteerde effectenhandelaar Vermeulen had een boekje opengedaan over zijn klanten) is het gerechtelijke onderzoek niet alsnog op naam van de casino-directeur gezet. Dat is een omissie die zwaar moet worden bestraft, bepleitte de raadsman.

Officier De Graaff verwierp evenwel dat betoog. De aanklager liet doorschemeren dat Van K. een rekening van de belastingdienst tegemoet kan zien die mogelijk 1,2 miljoen gulden zal bedragen.

Diens raadsman vroeg de rechtbank zijn cliënt geen straf op te leggen. Van K. staat volgens de advocaat ten onrechte als het 'boegbeeld van de beursfraudezaak' terecht. Door alle publiciteit - Fibbe sprak over een 'volksgericht' - heeft hij al zijn baan verloren.

Meer over