columnpeter de waard

Is Taiwan nu ook de vijand van de VS?

null Beeld

De VS – het enige land dat militair en economisch zo machtig is dat het kan bepalen wie deugt en niet deugt – kennen naast ‘de as van het kwaad’ ook wat de ring van het ongenoegen kan worden genoemd.

Dat zijn de landen die de VS economisch de voet dwars zetten. Deze landen worden bij voorbaat verdacht van valutamanipulatie, hetgeen wil zeggen dat ze de koers van hun munt zo laag houden dat ze veel kunnen exporteren naar de VS en weinig importeren.

De VS kennen drie criteria voor deze vorm van financiële terreur. Ten eerste moet het land een handelsoverschot met de VS hebben van meer dan 20 miljard dollar in het laatste jaar. Daarnaast moet het totale overschot meer dan 2 procent van het bbp zijn en ten slotte moet het land in de laatste 12 maanden voor meer dan 2 procent van het bbp in de valutamarkt hebben geïntervenieerd: bijvoorbeeld door eigen valuta te verkopen in ruil voor dollars.

De VS zijn in grote verlegenheid gebracht nu Taiwan wel en China niet onder die criteria valt. Taiwan voldoet volgens het laatste oordeel van het ministerie van Financiën aan alle drie criteria. China maar aan één terwijl dat land juist in een handelsoorlog met de VS is verwikkeld.

Sinds Mao in 1949 de macht greep op het vasteland van China en de nationalisten van Chiang Kai-shek uitweken naar wat toen nog Formosa heette, is de VS de steun en toeverlaat van Taiwan onder de slogan ‘de vijand van mijn vijand is mijn vriend’.

Zonder Amerikaanse garanties zou de afvallige provincie door Beijing allang in het gareel zijn gebracht. En net op het moment dat de Chinezen bezig zijn hun militaire activiteiten in de buurt van Taiwan op te voeren – is het toeval dat de Russen hetzelfde doen in de richting van Oekraïne? – zijn de VS verplicht het eiland als valutamanipulator te brandmerken. Taiwan moet enerzijds militair worden gesteund en anderzijds economisch worden gestraft.

Taiwan kocht vorig jaar 39,1 miljard dollar op in ruil voor de eigen Taiwanese dollar. Dat is 5,5 procent van het bbp. Tegelijkertijd steeg het handelsoverschot met de VS tot 29 miljard dollar – enerzijds doordat de VS in Taiwan veel telecommunicatieapparatuur en chips kochten, maar anderzijds ook als gevolg van de sancties tegen China.

Politiek is de regering Biden verstrikt geraakt in een gordiaanse knoop. En de valutamarkten zijn er niet gerust op dat die even snel kan worden doorgehakt. In de afgelopen weken verzwakte de Taiwanese dollar. Voor één dollar wordt nu 28,5 Taiwanese dollar betaald, een maand geleden was dat nog 27,7.

Ooit zei Mao tegen de Amerikaanse president Nixon dat het honderd jaar zou duren voordat het Taiwanese probleem zou zijn opgelost. In 1996 vroeg Bill Clinton aan de Chinese leiders of dat nog altijd gold. ‘Het is 76 jaar nu’, was het antwoord. Inmiddels is het nog vijftig jaar. Misschien bepaalt China dan al wat deugt en niet deugt.

Meer over