columnpeter de waard

Is elke ramp te vergoelijken met geld?

null Beeld

Het zit Venlo niet mee. Een haard van corona, overlast van Duitse drugstoeristen, VVV gedegradeerd en de Maas buiten zijn oevers. Op een genereus aanbod van een evacuatie-adres, dekens en voedselpakketten antwoordde een vriend met een optrekje vlakbij de Maas dat hij de schuur achter zijn huis tijdens het zonnige weer van afgelopen weekeinde was geen exploiteren als strandpaviljoen. ‘We liggen nu direct aan het water en het loopt goed. Paniek? Zoals oud-VVV-voorzitter en Uefa- bobo Jeu Sprengers eens zei: wij raken hier alleen in paniek als het bier op is.’

De Hollandse media waren bevreesd dat ze in al het nieuwsgeweld rond de Green Deal, de dood van Peter R. de Vries en de oplaaiende vierde golf te weinig aandacht hadden besteed aan de wateroverlast in het verre Limburg. Voordat ze beschuldigd zouden worden van randstedelijke arrogantie (‘stel dat de Vecht buiten zijn oevers was getreden en de landgoederen van BN’ers waren overstroomd’) werden alle registers open getrokken. In de Volkskrant waren zaterdag de eerste zeven pagina’s besteed aan het onheil. Zelfs aan de Waternoodsramp van 1953 (1.836 doden), waarbij Volkskrant-redacteur Carel Enkelaar voor zijn reportage een Dakota inhuurde, werden niet op één dag zoveel stukken gewijd.

Mark Rutte, bang dat hij weer iets zou onderschatten, bood onmiddellijk aan alles te betalen wat de verzekeringen niet dekten. En de koning durfde amper met zijn gezin op de foto uit angst niet voldoende medeleven te hebben getoond.

Het lijkt wel of nieuws na eerst te zijn onderschat daarna wordt overschat. Een moord is tegenwoordig al gauw een ondermijning van de rechtsstaat, elke stijging van het aantal coronabesmettingen een opmaat voor overvolle ic’s en elke rivier die buiten zijn oevers treedt een voorbode van een desastreuze klimaatverandering. Vergelijkingen met de tsunami van 2004 zijn nog niet getrokken, maar de superlatieven zijn niet van de lucht. In Duitsland, waar in tegenstelling tot Nederland ook vele doden te betreuren waren, werd het ‘de ramp van de eeuw’ genoemd, terwijl slechts een vijfde van die eeuw achter de rug is.

Gelukkig is afgezien van het verlies van mensenlevens, alles te vergoelijken met geld. Meteen wordt de portemonnee getrokken. Nederlanders hadden net massaal een miljoen euro overgemaakt als beloning voor de gouden tip in de zaak Tanja Groen of er werd al druk geld ingezameld voor de Limburgse ramp.

En de overheid is de grootste filantroop van allemaal. Dankzij de ECB in Frankfurt, die onze schulden opkoopt, is het voor de regering gemakkelijk goede sier te maken en een tegenslag uit te roepen tot een formele ramp ‘zoals beschreven staat in artikel 1 van de wet Veiligheidsregio’s’. Hoe groot de ramp ook: financieel wordt niemand er slechter van.

Misschien is het in de Randstad tijd voor een beetje Limburgse nuchterheid en moeten we alleen de biervoorraad checken.

Of we niet te snel drinken.

Meer over