Het Union-dossier staat boordevol mislukkingen

Wie Union zegt, zegt misère. De fietsenfabriek kwakkelde jarenlang van de ene naar de andere eigenaar. Er werden meer aandelen dan fietsen verkocht....

Na de overname door Winning Wheels in 1997 leek Union in rustig vaarwater te zijn gekomen, maar gisteren dook het bedrijf ineens op in het overnamegevecht van de noodlijdende fietsenmaker Sparta. Dit Apeldoornse bedrijf moest dinsdag op last van de rechter de productie van zijn melkkoe, de Spartamet, staken.

De rechtszaak was aangespannen door het Duitse motorenconcern Sachs uit Neurenberg. En laat dit concern nu een dochter zijn van Winning Wheels, het bedrijf waar ook Union deel van uitmaakt.

Union zelf zegt dat ze niks te maken wil hebben met Sparta. Marketing-manager J. van der Straten: 'Sparta is geen optie voor ons. Winning Wheels wil zich op de mobiliteitsmarkt richten met A-merken. Union is zo'n A-merk. Sparta niet, dat is een B-merk.' Maar de geringschattende opmerking over de ouderwetse Sparta-fietsen lijkt gespeeld. Directeur J. Scholing van Sparta bevestigt dat Union interesse heeft in zijn bedrijf. 'Ze hebben dat eigenlijk altijd gehad.' Wie de geschiedenis van Union kent verbaast dit eigenlijk niets. Het Union-dossier is dik en staat vol verhalen over ellende, directiewisselingen, reorganisaties, dumpingpraktijken, mislukte fusies, surséance van betaling, managers zonder visie een een verziekte sfeer op de werkvloer. Begin jaren negentig ging de storm even liggen. Berry van den Brink werd aangetrokken als crisismanager en zijn sanering leek vruchten af te werpen. Union was toen nog beursgenoteerd en in handen van Group Courtier. Dit bedrijf maakte van Union een beheermaatschappij met daaronder een aantal zelfstandige profitcenters.

Gekocht werden toen ondermeer het technische meetaalbedrijf Feenstra en Textielbedrijf Lonneker Textiles. Dat dat laatste niets met fietsen had te maken, deerde weinig Het begrip kernactiviteiten bestond nog niet.

De laatste paar jaar ging Union van hand tot hand. In 1995 besloot Courtier ineens te verkopen. Van den Brink bracht Union toen via een omgekeerde overname onder bij Stokvis, een industrieel bedrijf dat hij had verkocht aan het Haagse handelshuis Borsumij Wehry.

Toen Borsumij nog dat zelfde jaar in de problemen raakte, werd Union doorverkocht aan Hagemeijer. Die haalde de fietsenfabriek van de beurs en bracht het onder bij dochterbedrijf A.R.M. Maar ook dat duurde niet lang.

In 1997 stond Winning Wheels voor de deur, eveneens gevestigd in Nieuw Leusden. Hagemeyer deed het verlieslijdende Union voor een habbekrats van de hand. Hoeveel er werd betaald is nooit erg duidelijk geworden, maar veel meer dan een miljoen gulden zal het niet gekost hebben. Het management werd vernieuwd, mensen van buiten de fietsenbranche werden aangenomen. 'Het gedonderjaag moet over zijn. Bij Union moet een frisse wind gaan waaien', zei de toenmalige directeur H. Snellen tegen de Volkskrant. En dat gaat gebeuren. Union komt volgend jaar met een geheel nieuwe trendy toplijn. 'Wij willen ons opnieuw positioneren op de markt. We willen een nieuw modern image. Union moet als een Rover 75 worden. Klassiek van buiten en uiterst modern en innovatief van binnen', zegt van der Straten. Wel een frisse wind dus, maar directeur Snellen is er niet meer, die is inmiddels vervangen.

Meer over