‘Het is hartstikke spannend en zeker levensgevaarlijk’

De oud-bestuurders van het failliete Air Holland staan voor de rechter. Zij hielden de charteraar in de lucht met miljoenen aan drugsgeld....

Van onze verslaggevers Marc van den Eerenbeemt en Harry van Gelder

Vandaag begint in Rotterdam de rechtszaak tegen de voormalige top van Air Holland. Ex-topman Cees Van Dormael (52) wordt samen met financieel directeur Paul G. verdacht van het aannemen van bijna 6 miljoen euro van een Hindoestaans-Surinaamse criminele organisatie. Die zou in totaal 78 miljoen euro verdiend hebben aan de handel in cocaïne.

Vier man van deze organisatie staan ook terecht, onder verdenking van het lidmaatschap van een criminele organisatie, heling en het witwassen van drugsgelden. De vermoedelijke leider van het drugssyndicaat Iwan G. zit vast in Brazilië. Hij werd aangehouden met een grote partij xtc-pillen. Zijn broer Piet werd ingerekend bij een zeecontainer met botervis uit Suriname, waarin 35 kilo cocaïne verstopt zat.

Van Dormael schuift de schuld richting de financiële directeur Paul G. ‘Paul verzekerde keer op keer dat het goed was. Het was volgens hem geen crimineel geld. Geen vrouwen, wapens of drugs.’

Charteraar Air Holland zat in 2001 in grote financiële nood. Brandstof, verzekeringen en havengelden werden pas op het allerlaatste moment betaald. ‘Dan stond er een vliegtuig klaar om te tanken en moest er geld worden overgemaakt, maar dat hadden we niet. De druk was vreselijk groot’ , zei Van Dormael in 2005.

Het geld dat hij zelf had geïnvesteerd, afkomstig uit familiekapitaal en de verkoopopbrengst van zijn huis, was toen al verdampt. In 2001 dreigde de vliegtuigmaatschappij voor de derde keer failliet te gaan. Van Dormael liep tevergeefs de deur plat bij geldschieters. Toen hij de wanhoop nabij was, meldde zich een groep Surinamers die in ruil voor 25 procent van de aandelen miljoenen euro’s in het bedrijf wilde stoppen.

In het strafdossier is te lezen dat Paul G. daarna steeds meer financiële klussen voor de Surinamers doet. Regelmatig reist hij met (zwart) geld van de Surinamers naar Londen en Luxemburg. In Londen brengt hij de bedragen, soms verstopt in boodschappentassen van Albert Heijn, naar de Japanse diplomaat Kentaro M., die het witwast bij geldwisselkantoor TTT Moneycorp.

In Luxemburg wordt het geld geregeld overhandigd in de parkeergarage van hotel Le Royal, om via een storting bij de Investment Bank Luxemburg uiteindelijk bij de gerenommeerde Banque de Luxembourg terecht te komen. Daarvandaan worden de miljoenen teruggesluisd naar Air Holland.

In een door Justitie gevonden email schrijft Paul G. aan Cees van Dormael. ‘Ik ben de architect en link naar de Rotterdamse snuiflijn.’ Ook heeft hij het over ‘tassen met geld’ en schrijft: ‘Het is hartstikke spannend allemaal, zeker ook levensgevaarlijk: Engeland, Luxemburg, Piet, Iwan.’

Volgens Van Dormael was de mail een grap. ‘Toen de nieuwe Surinaamse relatie die op Paramaribo wilde gaan vliegen aan tafel verscheen, zeiden we binnen Air Holland gekscherend: we gaan een snuiflijn beginnen.’

Air Holland redt het uiteindelijk niet. Begin 2004 gaat het bedrijf echt failliet en laat een schuld van 33 miljoen euro achter. De curator stelt vast dat directeur Van Dormael ‘in hoge mate tekort is geschoten in de formele bedrijfsvoering’.

Van Dormael is net als Paul G. overtuigd van zijn onschuld. Maar of hij uit de cel zal blijven, weet hij niet. ‘We konden niet kiezen welke financier we de leukste vonden. Toen Paul met die mensen aankwam had ik intuïtief veel vraagtekens. Ik heb het nog gevraagd en Paul zei: het is oké. Toen heb ik het losgelaten.’

Meer over