Gerda Havertong

De actrice Gerda Havertong zit in het comité van aanbeveling voor de autovrije zondag. Morgen wordt op initiatief van het Landelijk Overleg Autovrije Zondag en van Milieudefensie een groot aantal steden autovrij gehouden....

Waar bent u nu?

'In de auto. Bij Hoevelaken ongeveer.'

Belt u handsfree?

'Ik zit in een taxi. Ik rijd zelf niet veel meer na het ongeluk.'

Waarom steunt u het initiatief?

'Ik zou best wel willen dat iedereen een paar keer per jaar bewust de auto liet staan en niet alleen uit milieu-over wegingen. Zo'n autovrije zondag zet wat het milieu betreft niet veel zoden aan de dijk wereldwijd gezien. Het gaat meer om een soort gevoel van verantwoordelijkheid, niet alleen tegenover de ge meenschap, maar vooral ook tegenover jezelf.

'De overweging moet zijn dat je heel bewust de keuze kunt maken om de auto ook te laten staan. Dat is een inspanning. Ik herinner me de tijd dat ik zelf achter het stuur zat. Ik was een geroutineerd autorijder. Toen ik mijn rijbewijs haalde, kon ik niet wachten totdat ik een auto kreeg. Veel jongeren zijn zo.

'Ik zit in dat comité omdat ik misschien een soort voorbeeld kan geven. Ik zit dagelijks in de auto voor mijn werk, maar ik laat zien dat ik ook wel een dag zonder kan. Wat je doet is even stilstaan bij je eigen gedrag in de maatschappij.'

Persoonlijke bezinning...

'...persoonlijke bezinning op je eigen autogedrag. Een gedrag dat een beetje verslavend is. Een dagje proberen af te kicken.'

Heeft uw steun aan het initiatief te maken met het ongeluk dat u bijna het leven kostte?

'Daar heb ik lang over nagedacht toen ik werd gevraagd, maar ik geloof het niet. Vroeger dacht ik al: als ik de auto een dag kan laten staan, dan doe ik het, hoewel ik toen al wist dat ik nooit, maar dan ook nooit voor de rest van mijn leven met het openbaar vervoer zou gaan. Ook niet na dat vreselijke ongeluk.

'Autorijden is iets van deze tijd. Ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat je het niet voor elkaar krijgt om mensen uit hun auto's te houden. Dat moet ook niet het streven zijn. Ik vind autorijden leuk, hoor. Helaas misschien.'

Neemt u de trein wel eens?

'Niet zo vaak, maar dat heeft ook te maken met mijn fysieke situatie na het ongeluk. Ik kan nog steeds geen grote stappen nemen. Ik moest eens een grote stap maken van het perron naar de trein. En hup, daar lag Gerda. Ik word nu gereden door een vast taxibedrijf. Heel prettig, want ik merk dat je zoveel andere dingen kunt doen ondertussen. Je werk voorbereiden bijvoorbeeld. Ik smeer ook graag mijn lippenstift op in de auto.'

Wanneer rijdt u zelf?

'Alleen korte afstanden, zeg maar in het dorp waar ik woon. Er is toch iets wat niet helemaal goed voelt als ik achter het stuur zit. In het buitenland lukt het me wel om te rijden, maar in Nederland niet.

'Die blokkade zit 'em hier, in Nederland. Dat moet komen doordat het ongeluk hier heeft plaatsgevonden, op de A1. Het zelf-rijden komt vast wel weer terug hoor, maar ik heb er helemaal geen haast mee. Ik geloof er heilig in dat ik hier ooit weer ga rijden. En nog voor m'n tachtigste.'

Uw chakra, uw beschermengel, lette even niet op toen dat ongeluk gebeurde. Is hij weer teruggekeerd?

'O ja, die is eigenlijk nooit weg geweest. Die deed misschien even een dutje. Stel je voor, zeg!'

Wat gaat u morgen doen?

'Ik ga in Deventer de aftrap verrichten van de autovrije zondag. Ik woon in een dorp vlakbij Deventer. Dat was de eerste gemeente die een autovrije zondag invoerde. Daarna moet ik nog naar Am sterdam.

Hoe gaat u daarheen?

'O, ik denk dat we naar Deventer gaan op de fiets of zo. Ik weet het nog niet. En waarschijnlijk ga ik ook daadwerkelijk met het openbaar vervoer naar Amsterdam.' '

U houdt van auto's.

'Jazeker, heel veel zelfs.'

Wat is uw favoriete auto?

'Een Jaguar. Een witte met zwarte bekleding. Ik ben een luxe-meisje dat van pluche houdt hoor, maar ik weet ook wat het is om op een houten bank te zitten.'

Meer over