Fiscaal avontuur

DE werkgroep die onderzoekt of de Kamer adequaat en volledig is ingelicht over de technolease-affaire, heeft haar verhoren afgerond. Volgende week verschijnt een eindverslag, dat - als de voortekenen niet bedriegen - niet veel spectaculairs zal opleveren....

De techolease-constructie was aanvankelijk een vorm van 'fiscale grensverkenning'. De spelregels die de betrokken bedrijven in acht moesten nemen, waren onduidelijk. Dat daarover tussen bedrijfsleven, de belastingdienst en het ministerie van Economische Zaken een stevig robbertje werd gevochten, is dan ook verklaarbaar. Wat telt, is het antwoord op de vraag of de criteria die in dat gevecht ontstonden, volgens het beginsel 'gelijke monniken, gelijke kappen' werden toegepast.

Dat líjkt het geval te zijn. Naast Philips en Fokker hebben nog vijf andere bedrijven van de regeling gebruik gemaakt. Dat neemt evenwel niet weg dat de afhandeling van het technolease-dossier door kabinet en Kamer vragen blijft oproepen.

Opvallend is natuurlijk dat veel relevante informatie pas naar buiten kwam nadat journalistieke speurneuzen van NRC Handelsblad de kat de bel aan hadden gebonden. Buiten kijf staat verder dat de Kamer feitelijk slecht op de hoogte was van de juridische en financiële consequenties van de nieuwe fiscale constructie. Zelfs na de verhoren van de commissie is de mist rond het technolease-dossier niet opgetrokken.

Minister Zalm van Financiën liet eerder weten geen zinnig woord te kunnen zeggen over de consequenties voor de schatkist. Maar Kok, zijn voorganger, verklaarde tegenover de commissie dat daarover in 1994 wel berekeningen zijn gemaakt. Merkwaardig is ook dat naast oud-staatssecretaris Van Amelsvoort van Financiën, nu ook Kok en Lubbers zeggen dat zij grote aarzelingen hadden bij de legitimiteit van de technolease-constructie voor Fokker, maar zich door de Kamer en collega Andriessen lieten overstemmen.

Onaanvaardbaar is tenslotte de weigering van het kabinet de brieven van Van Amelsvoort aan de openbaarheid prijs te geven. 'Ik wil Brussel geen stok in handen te geven om de hond mee te slaan', reageerde - ook - Lubbers desgevraagd. Zo'n opmerking suggereert dat Brussel, anders dan Den Haag, niet in staat is tot evenwichtige oordeelsvorming.

Zo horen (voormalige) bewindslieden noch met Brussel noch met voor het publiek relevante informatie om te gaan. Om verdere verwarring te voorkomen dient het kabinet die brieven dan ook openbaar te maken.

Meer over