Een rouwstoet met rozen in de kleuren van PSV

Een voorzichtig applaus klinkt voor de zwarte lijkkoets en de bloemenkist, waarin oud-topman Frits Philips van het Philipsconcern wordt begraven....

‘Philips is Philips niet meer’, verzucht Peter Smulders voor de ingang van Muziekcentrum Frits Philips. Veertig jaar heeft hij bij het concern gewerkt. Maar Philips verhuisde het hoofdkantoor naar Amsterdam en stoot tegenwoordig de ene na de andere fabriek af. ‘Het is er niet beter op geworden, en nu is meneer Frits ook nog dood.’

Duizenden Eindhovenaren staan maandagmiddag langs de straat om Frits Philips de laatste eer te bewijzen.Tientallen scouts hebben langs de route witte en rode rozen uitgedeeld, niet toevallig ook de kleuren van PSV. Tijdens de dankdienst in het muziekcentrum noemt Philips-topman Kleisterlee hem ‘een mensen-mens’. Kleinzoon Frits junior staat stil bij Frits senior ‘met zijn grote neus en lange tanden’. Zijn achterkleinkinderen noemden hem zelfs ‘opa neus’, omdat hij zo leuk zijn neus kon laten ‘wiebelen’.

Als de rouwstoet na de dankdienst eindelijk in beweging komt – de Philips-harmonie voorop, gevolgd door een bloemenkist en de zwarte lijkkoets uit 1895 met de kist van meneer Frits – klinkt voorzichtig applaus. Honderden rozen worden op de koets gegooid, die langs grand café Meneer Frits rijdt.

‘Hij heeft Eindhoven groot gemaakt’, zegt Annie Beelen. Haar hele familie werkte bij Philips: vader, broers, zusters. Ook Annie zelf, tot ze trouwde. ‘Hij was een goeie baas, een groot mens.’ Langs de straatkant worden spontaan verhalen en herinneringen uitgewisseld. Piet Beelen was taxichauffeur: ‘Als meneer Frits in de Nieuwstraat naar de kapper ging, vroeg hij aan ons altijd zijn auto weg te zetten. Hij maakte altijd een praatje. ’t Was zo’n gewone mens.’ Joep Verbraak, een jonge elektriciën uit Valkenswaard, staat eveneens met een rode roos te wachten: ‘Zonder meneer Frits was Eindhoven niet wat het nu is.’

De stoet komt langs het standbeeld van vader Anton Philips, voor het station. Bij de begrafenis van Anton in 1951 stonden naar schatting 80 duizend mensen langs de route. Zulke grote aantallen haalt zoon Frits niet. Maar ook langs de Montgomerylaan, op weg naar de gemeentelijke begraafplaats in Woensel, is het druk. Frits Philips krijgt eveneens een standbeeld in Eindhoven, dat vermoedelijk op de Markt komt te staan.

Meer over