Een goede man, en ook nog eens Frans

Een strategisch denker met vechtlust, een langetermijnvisie én absolute toewijding; dat presidentcommissaris Jan-Michiel Hessels van beursbedrijf Euronext door wil met de Fransman Jean-François Théodore valt wel te begrijpen....

Je zou hem een typische Franse patron kunnen noemen, maar daarmee wordt de 57-jarige Jean-François Théodore toch niet helemaal recht gedaan. Juist zijn kwaliteiten die afwijken van de Franse norm, zouden hem wel eens de verlenging van zijn mandaat bij Euronext kunnen hebben bezorgd.

Natuurlijk: hij heeft de bestuursacademie ENA doorlopen, zoals het een lid van de Franse elite betaamt, en volgde daarna het uitgesleten carrièrepad van de Franse topman: eerst een periode in het staatsapparaat, en wel op het ministerie van Financiën waar hij door andere énarques werd omgeven, vervolgens de overstap naar het bedrijfsleven, in zijn geval op 43-jarige leeftijd de beurswereld.

Zijn managementstijl voldoet al evenzeer aan het klassieke Franse beeld: de man kan niet delegeren en bemoeit zich met allerlei details. Zijn naaste medewerkers kunnen op ieder moment, ook 's avonds en in het weekend, een telefoontje van hem verwachten met de opdracht meteen te komen opdraven. Wie om negen uur 's avonds het kantoor verlaat, kan een schuldopwekkend 'Laat je me in de steek' van Théodore naar zijn hoofd verwachten. De baas eist van zijn manschappen de toewijding die hij zelf weet op te brengen. Alleen op zaterdagochtend hoeven zijn medewerkers niet met een telefoontje rekening te houden. Dan begeeft hij zich niet naar de aandelenmarkt, maar naar zijn buurtmarkt in het tiende arrondissement van Parijs, waar deze gourmand plezier beleeft aan de aanschaf van een goede camembertof een sterk geurende epoisse. 's Middags is hij alweer op kantoor om nog wat uren te maken, na een toch al indrukwekkende werkweek: maandag, dinsdag en vrijdag in Parijs, woensdag in Brussel en donderdag in Amsterdam – de consequentie van zijn initiatief om zijn Parijse beurs met die van Amsterdam en Brussel te laten fuseren.

Die zet dateert van maart 2000 en was een voorlopig hoogtepunt voor de man, die al tien jaar lang bezig was de Parijse aandelenmarkt op een Europese toekomst voor te bereiden. Dat was geen eenvoudige opgave, want in 1990 trad hij als eerste buitenstaander aan bij een verstofte en door schandalen in discrediet gebrachte beursorganisatie.

Théodore poetste gestaag het imago van Parijs weer op, met name door de introductie van een high-tech handelssysteem. Na acht jaar was de Parijse beurs een aantrekkelijke partner voor de beurs van Frankfurt geworden. Met de Duitsers wilde de schaker Théodore een alliantie tegen het machtige Londen vormen. Helaas pleegden de Duitsers kort daarna overspel met de Britten, waarna ook die alliantie sneuvelde.

Théodore hield niettemin vast aan zijn Europese ambities, maar verlegde zijn koers door voor twee kleinere Europese partners, Amsterdam en Brussel, te kiezen. In het nieuwe Euronext was Parijs duidelijk de grootste partij en mocht het derhalve de topman leveren. De huidige Euronext-samenstelling ziet hij als een tijdelijke constructie. Andere partners zullen volgen en Théodore is daarbij niet te bang om groot te denken. Ooit komt er een mondiaal beursbedrijf, weet hij, waar Amerikaanse, Europese en Japanse partners aan mee zullen doen. Bij de beantwoording van de vraag hoe daar te komen, zet Théodore zijn analytisch denkvermogen in. Ook dat is een ENA-leerling wel toevertrouwd.

Waar onderscheidt Théodore zich dan wel van de Franse norm? Anders dan de doorsnee-enarque staat hij niet als arrogant of contactgestoord te boek – de man is vriendelijk en heeft de gave te kunnen luisteren. Bovendien verliest hij zich niet in analyses, een andere ENA-kwaal, maar wil hij probleemoplossend verder. Gecombineerd met zijn strategische kwaliteiten zal het zeker ook die pragmatische inslag zijn geweest die de Nederlandse commissarissen van Euronext zo aanspreekt.

Meer over