Column

Een auto delen? Mooi niet

Nee, die deelauto was het toch niet helemaal.

De Range Rover Evoque op de Miljonair Fair in de RAI, 2010. Beeld anp
De Range Rover Evoque op de Miljonair Fair in de RAI, 2010.Beeld anp

In het diepst van mijn gedachten scheur ik in een Range Rover Evoque door de vinexjungle. In de barre, door budgettaire grenzen bepaalde werkelijkheid van alledag stond er iets bescheideners voor de deur.

Daar ging het mis mee. Een spontaan gebroken nokkenas bij de ene auto, een botsing met een vangrail bij de andere auto. En zo kwam het dat we op een mooie zomerdag in augustus niet aan het verpozen waren in bos of park, maar aan het ronddolen waren door showrooms van occasiondealers.

Een occasion, omdat wij netjes het Nederlandse gemiddelde volgen, en dat Nederlandse gemiddelde is nog altijd niet happig op het kopen van een nagelnieuwe auto. De ergste crisis is voorbij, de boel trekt aan, maar de verkoop van nieuwe auto's - decennialang overal ter wereld hét statussymbool van de opkomende middenklasse en een van de indicatoren van de economische toestand in het land - trekt nog niet navenant aan.

Wie echt hip is, koopt helemaal niks meer, maar deelt, dus hebben we in onze autoloze periode aan Snappcar gedaan. Snappcar is huren van de buren en komt tegemoet aan twee zaken die essentieel zijn om bij een Nederlands publiek aan te slaan: het is goedkoop en je bent goed verzekerd.

Snappcar bleek vooral reuze handig voor langere ritten die zich ruim van tevoren laten plannen, maar er miste iets. Een gevoel van vrijheid, van spontaan de auto kunnen pakken als je geen zin hebt je in een regenpak te hijsen, van niet de hele tijd naar de achterbank moeten brullen 'vergeet je troep niet mee te nemen, deze auto is niet van ons'.

Toch maar een eigen auto dus. Een tweedehandse, want dat is ook een soort delen.

Dat autoshowrooms verschrikkelijke plekken zijn, is een breed gedeelde mening, zo las ik in The Economist. Daarin wordt onder de kop 'Death of a car salesman' uiteengezet waarom de autoverkoper op de lijst 'uitstervende beroepen' kan: kopers doen liever uitgebreid online-onderzoek en weten, nog vóór ze een voet in de showroom hebben gezet, al exact welk merk, type en uitvoering ze willen hebben en welke prijs ze daarvoor willen betalen. Ze hoeven enkel nog op alle knopjes te rammen en een proefritje te maken, en ze weten genoeg. Ook die trend hebben wij braaf gevolgd. We hoefden slechts vier woorden te wisselen met onze autoverkoper: 'Doe mij die maar.'

Hij is prachtig. En helemaal alleen van ons. En we gaan hem niet delen.

Meer over