Dit jaar geen kerst

Toen de Amerikaanse president Bill Clinton en zijn vrouw Hillary dit voorjaar bij hun bezoek aan Nederland 'geheel spontaan' de stad Delft aandeden, stond de burgemeester hen op het verkeerde plein op te wachten....

In het smalle straatje tussen de Nieuwe Kerk en het eetcafé, op een steenworp afstand van de zeer toeristische Markt, werd de limousine van het Amerikaanse echtpaar geparkeerd en niemand mocht De Ruif nog in of uit. Tegenover tegen deze 'gijzeling' stond geen gratis drankje op kosten van de Amerikaanse overheid, weet een vaste klant te vertellen.

Silvy, de studente die deze avond achter de bar staat, heeft het druk met 'nee' verkopen. De Ruif is vol en iedereen die niet heeft gereserveerd, zal ergens anders moeten gaan eten.

Een paar keer probeert ze het reservetafeltje te slijten, een blad dat met een haakje aan het plafond hangt en waar barkrukken nodig zijn om de hoogte te halen. 'Eten op niveau', probeert haar collega Malou een jong stel over te halen. 'Niet ons niveau', is lachend het antwoord.

Silvy vraagt of wij aan de bar vast ons menu willen kiezen. Een grote weckfles die boven ons hoofd hangt, doet dienst als kaart. Het is traditie in De Ruif om elk gerecht een bijnaam te geven. De dagsoep heet Joepie de soepie, de uiensoep Joepie de poepie. Je moet er van houden. De namen worden door het hele personeel bij elkaar verzonnen. 'Doen we volgende keer weer een themakaart?', vraagt de vaste klant aan Silvy. Hij herinnert zich de filmtitels van een vorige keer nog. Silvy weet het niet. Ze geeft ons het nieuwe menu en we mogen mee denken. Wat we verzinnen, hebben ze al eens gehad.

Als ons tafeltje vrij komt, ontfermt Malou zich over ons. Zoals bij alle klanten, hurkt ze bij ons neer. Informeel, maar, zo blijkt tijdens de avond, net als haar twee collega's is ze in haar werk snel, praktisch en correct. Ik aarzel nog even tussen twee schotels met macabere titels waarvan Lekker Dier de humor niet zal kunnen waarderen: 'Uitgehuppeld' of 'Dit jaar geen kerst'. Ik besluit tenslotte de kalkoen niet tot kerst te laten wachten en het lam nog even te laten huppelen.

Om ons heen klinkt Spaans, Limburgs, Engels, alles in een gezellige herrie, die maakt dat je niet het idee hebt te moeten fluisteren als je iets wilt zeggen dat de buren niet behoeven te horen. Tegen tienen zet Silvy de cd-speler op 'drinken'. Muziek die beter past in een gelegenheid die de keuken gaat sluiten en weer vooral café wordt. Het volumeknopje gaat ook een tikje naar rechts.

Malou had ons in het begin van de avond al gewaarschuwd voor de toetjes. Op dat moment bracht haar keukencollega 'Lange Darm' de ijscoupe 'Samen smelten' binnen. Onze drie buren aan de bar hadden er een hele maaltijd aan. Veel dus, net als de hoofdgerechten overigens, die in De Ruif borden zijn die geen voorgerecht of nagerecht behoeven om een goede trek te stillen. Voor ons wordt het 'Paarlen voor de zwijnen'. Juist ja, truffelijs.

Aukje van Roessel

Eetcafé De Ruif, Kerkstraat 23, Delft, tel. 015-214.22.06

Meer over