De raiders komen

In de jaren tachtig, de jaren van greed is good (inhaligheid is oké) golden ze als het prototype van de op geld beluste, gewetenloze bedrijfsovervaller die kwakkelende bedrijven opkoopt, in stukken hakt en met winst doorverkoopt, ten koste van vele banen....

En acquireren doet KKR. In Nederland kocht het in 2004VendexKBB, vorige week nam het Afvalverwerking Rijnmond over vande gemeente Rotterdam en deze week bood het op VNU, deinformatiemakelaar uit Haarlem. Ook het Luxemburgse SBSBroadcasting is sinds vorig jaar in handen van KKR.

De komst van de raiders roept bange vragen op. Zal er wordengestript, volgen er ontslagen?

Dat hoeft niet per se. Het nieuwe devies bij KKR is kopen enbouwen, zeggen kenners. KKR weet wat het koopt. De investeerderstaat te boek als een partij die gedegener boekenonderzoek doetdan menig ander aspirant-koper en vaak een verbluffende kennisvan de betreffende sector tentoonspreidt.

Dat impliceert niet dat de overgenomen bedrijven zonder meer'veilig' zijn. Normaal gesproken betaalt een durfkapitalist eenkwart van de aankoopsom zelf en leent hij de rest bij banken. Alshet bedrijf meer winst boekt dan de te betalen rente, is heteerste voordeel al binnen. Een vuistregel is dat raiders eenrendement van 25 procent nastreven, wanneer ze na enkele jarenhun bezit doorverkopen. Omdat de bankschuld nog van deverkoopopbrengst af moet, moet het bezit zelf fors in marktwaardezijn gestegen. Ofwel: de jaarlijkse winststijging moetsubstantieel zijn. Dat zijn eisen die soms harde ingrepen vergen.

Eisen die de huidige grote aandeelhouders zoalspensioenfondsen ook zouden kunnen stellen. De vruchten van eenbeter management zouden ze dan zelf kunnen plukken, in plaats vandie te laten toekomen aan dikbetaalde durfkapitalisten. Want vooraandeelhouders hoeft het niet per se gunstig te zijn op het bodvan een raider in te gaan. Zo is het bij VNU nog de vraag of dehuidige aandeelhouders het bod van KKR niet te mager vinden.

Zelf de bezem door een slecht geleid bedrijf halen, doen'gewone' aandeelhouders echter nog zelden. Al is er wel eentoenemende neiging bij grote geldschieters hun macht te doengelden. Zo kreeg VNU het onlangs aan de stok met aandeelhoudersdie topman Van den Bergh lieten struikelen uit onvrede over zijnbeleid.

Die nieuwe, voorzichtige, assertiviteit is welkom.Pensioenfondsen zoals het ABP willen immers waar voor huninvestering, nu hun verplichtingen rap oplopen door devergrijzing. Voor de top van bedrijven is de opdracht helder: zekan maar beter zelf orde op zaken stellen. Want als de almaarmondiger aandeelhouder dat niet voor haar doet, doet dedurfkapitalist dat wel.

Meer over