Broekzakbioscoop met hindernissen

Dankzij videospelers in zakformaat ontsnapt de televisie uit de huiskamer. De laatste aflevering van Lost bekijkt de liefhebber op weg naar het werk....

Een vies gezicht en schampere opmerkingen over 'dat te kleinebeeldscherm'. Dat was de gebruikelijke reactie van Steve Jobs vanApple twee jaar geleden op vragen wat er waar was van geruchtendat de Californische computermaker werkte aan een versie métvideo van de iPod, Apple's kassakrakende jukebox op zakformaat.Jobs: 'Bij Apple hebben we een gezegde dat luidt: ''Het gaat omde muziek, domoor.'''

Afgelopen oktober bleek dat Jobs niet in zijn eerste leugentjeis gestikt. In San José introduceerde de topman van Apple hetnieuwe model iPod - mét video. 'Dit is een reuzensprong', voegdehij er olijk aan toe.

2005 Is het jaar gebleken waarin de échte portable video zijndoorbraak beleefde. Daarvoor waren filmliefhebbers aangewezen opeen schootcomputer of een draagbare dvd-speler - geen apparatendie je in je zak steekt. Met de iPod van Apple, de PlayStationPortable van Sony en de vlak voor kerst geïntroduceerde ZenVision M van Creative, kan dat wel.

De doorbraak heeft velen verrast. Televisie- enfilmmaatschappijen waren het roerend eens dat er geen brood zatin de broekzakbioscoop. Niemand zou gaan turen naar schermpjesvan amper zes postzegels groot. Een scherm zó klein, dat deanti-held uit King Kong ineenkrimpt tot een behaard mini-monstervan amper een halve pink groot.

De sombermansen bleken het bij het verkeerde eind te hebben.In september werd in Hollywood bekendgemaakt dat er meer dan vijfmiljoen films waren verkocht op umd-schijf. Deze dwerg-dvd'sgebruikt Sony voor zijn PlayStation Portable. De filmcatalogusvoor de universal media disc van het Japanse elektronicabedrijftelt inmiddels 250 titels.

Een soortgelijk succes tekent zich af voor de iPod mét video.Tegelijk met de nieuwe muziek- en beeldspeler breidde Apple mediooktober zijn internetwinkel iTunes uit. Die kreeg eenvideo-sectie. Voor 1,99 dollar kunnen klanten afleveringen kopenvan zestien populaire tv-shows als Lost, een half dozijntekenfilmpjes van Pixar (van de makers van Toy Story) en meer dantweeduizend videoclips. Begin december meldde Apple dat er viaiTunes rond de drie miljoen videofilms zijn verkocht.

Toch heeft de broekzakbioscoop nog wel wat hobbels te nemenvoor ze door een breed publiek wordt omarmd. Een van debelangrijkste obstakels: de korte adem van de batterijen. Op eenvolle accu gaat de iPod twee uur mee; de Vision: M zingt hetonder de gunstigste omstandigheden twee uur langer uit. Degebruiksduur staat in geen enkele verhouding tot het aantal urendat deze apparaten kunnen bergen. De 'kleinste' van de tweenieuwe iPods en de Creative Vision: M zijn elk voorzien van eenharde schijf van minuscule afmetingen, maar met een royaleopslagcapaciteit: 30 gigabyte. Apple propt daar 75 uur videoop; Creative 120 uur.

Een grotere handicap is het moeizame proces dat een filmfanmoet doorlopen om beelden naar zijn draagbare speler te sluizen.Dat is absoluut niet te vergelijken met het gemak waarmee decomputerbezitter tegenwoordig zijn cd-collectie in digitale vormkan omzetten.

Het begint er al mee dat er heel wat bestandsformaten zijnwaarin videobeelden op een computer kunnen worden bewaard. Applegeeft daarbij vanzelfsprekend de voorkeur aan zijn eigenQuickTime-technologie. Creative biedt meer mogelijkheden, maarkan zich ook in zeer gangbare film-formaten verslikken.

Cinemafielen die hun dvd-collectie willen plunderen, staanvoor een nog grotere uitdaging. Een dvd-film kopiëren - met depc als tussenstation - is mogelijk, maar geen eenvoudig karwei.Daarbij komt dat Amerikaanse rechters de verspreiding vansoftware waarmee de kopieerbeveiliging op dvd-films wordtomzeild, hebben verboden. Zijn al die hobbels genomen, dan islui achterover hangen zoals bij een tv of computerscherm er nietbij. Kijken betekent torsen. Een uur lang een videospeler voorje ogen ophouden is vermoeiend. In sommige steden, merkte eenAmerikaanse recensent op, is het ook niet slim pontificaal in debus of metro te gaan zitten, terwijl je een apparaat van350 euro omhoog houdt. 'Dat kun je net zo goed meteen een bordom je nek hangen met het opschrift: ''Beroof mij.'''

Meer over