ABN wilde ING; ING wilde Groenink niet

Wat blokkeerde de gedroomde overname van ABN Amro door ING?..

Sinds Rijkman Groenink, de bestuursvoorzitter van ABN Amro, in april in Het Financieele Dagblad zei dat hij liever door ING was overgenomen dan door Barclays, doen diverse verklaringen de ronde voor het mislukken van de ‘nationale’ fusie. Terwijl ING zwijgt, Groenink zegt dat het de beurskoers was en twee ex-commissarissen van ABN Amro elkaar tegenspreken, melden andere, anonieme bronnen – op de hoogte van de besprekingen van de afgelopen drieënhalf jaar – dat ING begin maart de deur dichtdeed, toen Groenink vasthield aan de eis dat hij na twee of drie jaar Michel Tilmant (ING) als topman van de combinatie zou opvolgen. Dat nooit, moeten de bestuurders en commissarissen van ING toen hebben gezegd. Het oordeel: Groenink is een manager die het vertrouwen van beleggers heeft verspeeld, en die kan niet de tweede bank van Europa leiden.

Het zwartepieten over de vraag waarom de gedroomde Oranje-boven-combinatie van ABN Amro en ING geen werkelijkheid werd, werd vrijdag voortgezet in een nieuwe versie van het voorlopige bod dat Barclays deponeerde bij de Amerikaanse SEC. Daarin staat: ‘ABN AMRO besprak ook met ING de mogelijkheden van een combinatie van hun activiteiten. Gedurende de periode tussen december 2006 en maart 2007 had de heer Groenink diverse gesprekken met de heer Tilmant (ING) over de mogelijkheid van een transactie. Uiteindelijk echter, braken de partijen de gesprekken af, toen een transactie minder aantrekkelijk werd omdat de koers van ABN Amro significant steeg terwijl de koers van ING daalde.’ Met andere woorden: het was, volgens deze verklaring, de brief van het hedgefonds TCI (op 21 februari verstuurd, waarop de koers van ABN Amro met 6 procent steeg) die de Hollandse combinatie de nek omdeed.

Afgelopen dinsdag gaf Anthony Burgmans, ex-topman van Unilever en tot vorig jaar april commissaris bij ABN Amro, echter een heel andere verklaring. In het IKON-programma Spraakmakende zaken zei hij dat de commissarissen van ING niet doortastend genoeg waren geweest. Waarover niet? ‘Over kwesties zoals wie de bank zou gaan leiden. Of over de vraag wat er moest gebeuren met de verzekeringen van ING. Daarvan had men moeten zeggen: dit soort zaken gaan we later wel oplossen, we moeten nu de unieke kans grijpen die dit samengaan is.’ Waarop gesprekspartner Paul Rosenmöller wilde weten of het ‘echt afhing van de vraag welk poppetje op welke plek terechtkwam?’ Absoluut, aldus Burgmans.

Die versie sluit aan bij wat andere bronnen tegen de Volkskrant zeggen. Rijkman Groenink wilde per se na twee of drie jaar Michel Tilmant opvolgen als bestuursvoorzitter. Voor ING was dat echter onbespreekbaar.

De eis kwam op tafel op het moment dat andere problemen bijna allemaal waren opgelost. Zoals bijvoorbeeld het afstoten van Nationale-Nederlanden – dat werd uitgesteld. Zoals bijvoorbeeld mededingingskwesties – besloten was dat een groot aantal ING Bank-kantoren zou worden opgeofferd, verkocht aan een andere partij.

Volgens deze bronnen werd door bestuur en commissarissen van ING op vrijdag 2 maart 2007 het vonnis geveld. Volgens Burgmans had toen ‘doorgepakt’ moeten worden, maar de beslissing – ING vond het toch al een riskante onderneming – viel anders uit: geen Groenink, en dus geen ABN Amro. Later zou Groenink ‘spijt’ hebben gekregen en gezegd hebben dat het slechts om een volgende onderhandelingszet zou zijn gegaan. Maar toen was het kwaad al geschiedt.

ING wil deze gang van zaken niet bevestigen. De woordvoerder: ‘We hebben de mogelijkheden onderzocht, en we hebben niet bewogen.’ Michel Tilmant zei in het voorjaar: ‘Als er achter in de tuin rumoer is, ga je even kijken wat er aan de hand is. Dat hebben we gedaan, maar we hebben verder niet ingegrepen.’

Volgens ABN Amro klopt het niet dat ‘de poppetjes’ het breekpunt waren. ‘Op het moment dat de besprekingen werden afgeblazen, was al overeengekomen dat Tilmant de combinatiebank zou leiden en dat Groenink een functie zou krijgen in de raad van commissarissen’, aldus een ABN Amro-woordvoerder.

In juni liet ex-commissaris Aarnout Loudon van ABN Amro zijn licht over de kwestie schijnen. ‘Volgens mij heeft de persoonlijke invulling geen rol gespeeld’, aldus Loudon in Het Financieele Dagblad, in tegenspraak dus met wat zijn voormalige collega Burgmans afgelopen week meldde. Wat was volgens Loudon dan wel de oorzaak van het falen? ‘ABN Amro en ING hebben onvoldoende hun best gedaan om tot overeenstemming te komen.’

Groeninks visie kwam begin juli naar buiten, in Forum, het blad van de werkgeversorganisatie VNO-NCW. ‘De ontwikkeling van de beurskoers van beide banken heeft de fusie gefrustreerd’, zei hij. Zo staat het dus ook in het genoemde biedingsbericht.

De koersontwikkeling van ABN Amro tussen december 2006 en maart 2007 stelde echter niet veel voor. In december, op het moment waarop volgens het biedingsbericht Groenink en Tilmant hun gesprekken begonnen, was de koers van ABN Amro al boven de 24 euro gestegen. Op 2 maart 2007, de dag dat ING de overname afblies, noteerde ABN Amro 26,50 euro. Diverse bronnen vermelden dat ING een prijs van 28 euro in gedachten had, met een eventuele uitloop naar 31 of maximaal 32 euro per aandeel. De koers van ABN Amro liep echter pas op tot dat bedrag nadat de bank op 19 maart had aangekondigd exclusieve besprekingen te beginnen met Barclays over een overname.

Vraagtekens dus: sinds wanneer wordt een overname geblokkeerd omdat de prooi 10 procent duurder is geworden? De woordvoerder van ABN Amro: ‘Het was niet zozeer de toenmalige aandelenkoers. Inmiddels was ook een analistenrapport verschenen waarin stond dat een gesplitst ABN Amro 37 euro waard zou zijn. Dat bedrag hing toen boven de markt en dat wilde ING niet betalen.’

Meer over