'Zonder camera durf ik niks'

Samen met Rob Trip en Pauw Witteman presenteert Ferry Mingelen (62) woensdag voor de NOS de verkiezingsavond. ‘Doordat het kabinet is gevallen, heb ik maar heel weinig tijd gehad om te oefenen.’..

Door Nathalie Huigsloot

U heeft al meer dan twintig verkiezingen meegemaakt als politiek verslaggever. Zijn deze gemeenteraadsverkiezingen dan nog wel spannend?

‘Absoluut! Als je nou eenmaal de afwijking hebt om politiek leuk te vinden, behoren de verkiezingen tot de spannendste momenten in het politieke leven. Zeker nu het kabinet is gevallen. Het is net als met schaatsen, er is geen heftiger moment te bedenken dan dat de gedoodverfde winnaar valt. Dat is spannender dan dat hij wint. Ik hou nu eenmaal van politieke opwinding. Al zit er wel een grens aan wat ik kan verdragen. Ik hoop dan ook maar dat Wilders, die in juni met zijn PVV een behoorlijke kans maakt om de tweede partij van Nederland te worden, zijn fractie onder controle weet te houden, en dat het niet meer zo’n puinhoop wordt als toen met de LPF.

Vindt u de presentatie van zo’n avond ook nog spannend?

‘Nou, ik heb woensdag een vrij bescheiden rol. Ik ga vooral over het landelijke beeld. We laten een uitgebreide peiling doen naar wat Nederland had gestemd als nu de verkiezingen waren. Die uitslagen brengen we op een nieuwe, elektronisch avant-gardistische manier, zoals je ook wel bij CNN ziet. En dat is nog best moeilijk. Ik geef een lel over dat bord en ineens verschuift een beeld. Ik moet dus wel zorgen dat ik niet de verkeerde kant op lel. Of te vroeg of te laat. En ik moet weten of ik een staafdiagram krijg, want dan moet je het anders aantikken dan bij een lijngrafiek. Dat vergt wel enige oefening. Eigenlijk was daar een week voor uitgetrokken, maar omdat het kabinet is gevallen kan ik maar een paar uurtjes oefenen. We hopen dat het goed gaat.’

Frustreert het u in uw reguliere werk wel eens dat politici zodra de camera aangaat opeens in nietszeggende antwoorden vervallen?

‘Nee, want dat hoort bij het vak. Balkenende bijvoorbeeld is in kleine kring studentikoos, maar voor de camera is hij geen groot redenaar. Voor het interview is dat soms jammer. Maar ik aanvaard politici gewoon zoals ze zijn. Wel moet je je bewust blijven van de dingen in Den Haag die anderen merkwaardig vinden. Als je, zoals ik, al lang meeloopt, raak je bijvoorbeeld gewend aan het gedraai van politici, die opeens een heel ander standpunt in kunnen nemen.’

Lukt het u met de jaren steeds beter om door de façade van politici heen te breken?

‘Nou ja, die mensen worden natuurlijk heel erg getraind op wat ze zeggen en wat ze niet mogen zeggen, dus dat blijft lastig. Maar als je heel lang met politici werkt, krijg je wel door hoe ze denken. Je zult ze zelden betrappen op een leugen, maar ze vermijden problemen door in de taal een uitweg te zoeken. Daar heb ik wel een redelijk goed instinct voor ontwikkeld. Balkenende zat bijvoorbeeld in Buitenhof en Clairy Polak vroeg hem of Verhagen rond Uruzgan met ontslag had gedreigd. Balkenende zei: nee, niet in de ministerraad en ook niet in die zaal eromheen. Clairy ging gewoon door, ze had ook weinig tijd, maar ik voel dan gelijk: het is dus wel gebeurd, alleen ergens anders of via de telefoon.’

Journalistieke nieuwkomers als GeenStijl, CQC, Jair en de Jakhalzen proberen op een andere manier de andere kant van politici te laten zien. Wat vindt u daarvan?

‘Iedereen heeft het recht om te doen wat hij wil, maar ik vind het wel lastig als dat soort infotainmentprogramma’s de wandelgangen na het vragenuur op dinsdag verstoren. Steeds meer politici ontlopen die wandelgangen nu omdat ze geen zin hebben om weer een zogenaamd leuke vraag te krijgen van een zogenaamd leuk programma. Ik vind het zelf ook vervelend als ik door zo’n grappenmaker wordt gefilmd. Soms vind ik Jair best leuk, maar je hebt ook programma’s waarvan ik denk: jongens, lazer even mooi op. Bijvoorbeeld GeenStijl. Ik vind het gewoon vervelend dat als ik met iemand sta te praten er zo iemand doorheen ramt. Ik onderbreek ook weleens een gesprek van collega-journalisten, maar wie live staat heeft voorrang. Dat is een soort onderlinge afspraak. Als ik niet live ben, zou ik nooit door het gesprek van welke collega dan ook heen komen. Ik durf niks, alleen met de camera durf ik alles. Dat is heel raar. Normaal, als ik geen camera bij me heb, stel ik eigenlijk nooit een vraag. Ik luister alleen maar. Dan sta ik altijd bescheiden achteraan.’

Journalist Peter Middendorp van dagblad De Pers onderscheidt zich door alles alles wat er in Den Haag gebeurt als on the record te beschouwen. Hij schrijft bijvoorbeeld op dat Balkenende een billenknijper is en Remkes een zuiplap. Deelt u die interesse?

‘Dat is niet mijn vorm van journalistiek. Ik vind dat politici recht hebben op privacy. Als iemand na een lang debat te veel drinkt in Nieuwspoort, vind ik niet dat je dat moet opschrijven, je moet een beetje menselijk blijven. En wie het met wie doet interesseert me niet. Ik hou ook niet van het soort journalisten dat zich daarmee bezig houdt. Ik vind het een soort gekrioel onder de tegel waar ik niet van ben.’

Middendorp typeerde u als solist. Ferry staat altijd alleen, schreef hij.

‘Ja. Ik ben niet zo’n bar-type. Ik hoef niet de hele tijd met mensen te praten. Als ik iets nodig heb weet ik de mensen wel te vinden, maar gewoon een beetje los ouwehoeren met collega’s is niet mijn afdeling. Daar heb ik gewoon geen behoefte aan. Ik vind het heel prettig om in Nieuwspoort te zijn, maar ik vind het nog fijner als ik daar rustig de krant kan lezen. Ik vind het gewoon heerlijk om af en toe alleen te zijn. Dat heb ik ook nodig. Ik heb een zeilbootje, en soms ga ik gewoon een dagje op mijn boot, dat moet zo af en toe. Ik ga ook elke jaar een week of twee in mijn eentje wandelen.’

Wat vindt u van het stoppen van NOVA?

‘Voor mij heeft het positieve consequenties, want in Nieuwsuur krijgen we meer zendtijd en kunnen waarschijnlijk meer aan politiek doen, dus ik ben er heel blij mee.’

Wel jammer dat u die vreugde niet meer kan delen met uw cavia, met wie u vroeger al uw gevoelens deelde. Want die is dood, toch?

‘Ja, Aagje, mijn grote geheime liefde is overleden. Nu hebben we Gijsje. Ook een vrouwtje, maar ik heb er nog niet echt een relatie mee. Gijsje is eigenlijk ook meer de vriendin van mijn lief. Met al die mannen in huis wilden ze graag nog een vrouw in huis.’

Meer over