pop

Zo verleidelijk als op Daddy’s Home heupwiegden de songs van St. Vincent niet eerder voorbij ★★★★☆

null Beeld

Krachtige popmuziek maakt ze al jaren, haar artistieke talent en uniciteit zijn onmiskenbaar, ze heeft charisma en een lekker stekelige reputatie, maar voor het grote publiek is de Amerikaanse Annie Clark (38) alias St. Vincent geen beroemdheid. Misschien was haar werk, zelfs op haar succesvolste album MassEducation (2017), daar altijd net te ‘moeilijk’ voor.

Zo bezien is het goed nieuws dat album zes, Daddy’s Home, behalve uitstekend ook uitnodigend is. St. Vincent flirt weer met allerlei stijlen, maar het totaalgevoel is soulvol en funky op z’n seventies, met spinnende Wurlitzer. Clark zingt ook beter dan ooit.

De muzikale invloed haalde ze uit de platenkast van haar vader (van Stevie Wonder tot Lou Reed), een man die een opmerkelijke rol speelt. Hij zat tien jaar vast wegens fraude, zijn vrijlating zette zijn dochter aan het denken over die vaderloze jaren. In de titelsong schetst ze hoe ze in de bezoekruimte van de gevangenis handtekeningen uitdeelt aan gedetineerden. Compassie en verwijt strijden om voorrang.

Ze denkt ook hardop over haar eigen potentiële ouderschap. Wil ze een kind? Zou ze, met haar vriendin, geschikt zijn voor die taak? Zou die een bedreiging voor haar carrière vormen?

St. Vincent stelt wezenlijke levensvragen, maar zo verleidelijk als op Daddy’s Home heupwiegden de songs niet eerder voorbij: puntig en funky als Pay Your Way in Pain of bedwelmend psychedelisch als The Melting of the Sun. Op Daddy’s Home overtreft St. Vincent zichzelf.

St. Vincent

Daddy’s Home

Pop

★★★★☆

Loma Vista/Virgin

Meer over