Zij weten als geen ander hoe de modellenwereld is veranderd

Hoe is de modellenwereld veranderd? Dat weten deze actieve modellen op leeftijd als geen ander.

Beeld Carli Hermes

Marielle Macville (52)

Model en mede-eigenaar van modellenbureau MoXie Models.

'Ik had nooit gedacht dat ik op mijn 52ste nog modellenwerk zou doen. Toen ik in 1985 begon in Parijs waren er een paar oudere vrouwen die kleding doorpasten, maar voor de camera stonden ze nooit. Je mocht niet zeggen dat je 30 was. Nu zie je steeds meer oudere modellen. Laatst kwam ik de modeontwerper Bas Kosters tegen. Ik vroeg hem of hij modellen van mijn bureau wilde boeken voor zijn show. 'Nee', zei hij. 'Ik heb niet zoveel met jonge meiden. Ik wilde jou vragen.'

'Diverser vind ik de modellenwereld niet geworden. Integendeel. In de jaren tachtig liepen er meer donkere meisjes op de catwalk - voor Emanuel Ungaro, Valentino of Yves Saint Laurent, bijvoorbeeld. Modellen waren echte karakters. Neem Marpessa (Hennink, zie pagina 38, red.). Bloedmooi, maar ze kon ook zichzelf zijn. Nu lijken modellen meer op elkaar, lijkt mij. Het zijn bijna robots geworden. Al zijn er uitzonderingen, zoals Imaan Hammam en Marjan Jonkman. Geweldige, aparte meiden.

Marielle MacvilleBeeld Carli Hermes

'Nu moet ik zeggen dat we bij MoXie Models ook merken dat het lastig is een donker meisje te vertegenwoordigen. Een donker model moet perfect zijn om bij goede bureaus in het buitenland aan de slag te gaan. Voor een blank meisje wordt eerder een uitzondering op de regels gemaakt.

'Twee jaar geleden ben ik terug naar Nederland verhuisd, na dertig jaar in Amerika te hebben gewoond. Omdat ik snel en egaal bruin werd, deed ik veel shoots in badkleding, op de Seychellen en de Caraïben bijvoorbeeld. Nog steeds reis ik graag. Ik kan niet lang op een plek blijven.

'Het geheim van mijn succes? Ik zag er uniek uit, denk ik. Donker haar, blauwe ogen, sterke wenkbrauwen. En ik kon goed lachen, daar hielden fotografen van. Ik was van nature dun, kon eten wat ik wilde.

Marielle MacvilleBeeld Carli Hermes

Na mijn 45ste moest ik meer op mijn uiterlijk letten. Water drinken; dat deed ik vroeger nooit. Ik gebruik vooral natuurlijke producten. Amandelolie voor mijn huid en olijfolie voor mijn haar. Ook doe ik pilates en yoga, maar niet vaak. Ik ben nogal lui, haha. Ik houd van gezond eten en als ik de kans krijg, zwem ik, maar alleen in de zee.

'Sociale media zijn belangrijk geworden voor modellen. Jammer, vind ik dat. Een meisje met duizenden volgers dat minder mooi is, wordt bekend als model. Ik vind dat niet eerlijk. Merken krijgen gratis publiciteit via de sociale media van de modellen. Daarnaast wordt het gezicht van de jonge meiden overal verspreid zonder dat ze daarover controle hebben. Daarom beschermen en adviseren wij onze modellen. Hoe ga je om met privéberichten? Wat zet je op Instagram en Facebook?

'Zelf post ik veel op Instagram. Via Facebook houd ik contact met oud-collega's. Iedereen ging uiteindelijk zijn eigen weg: weer terug naar het geboorteland, om een gezin op te bouwen. Door de sociale media spreek ik weer veel modellen die ik soms tien jaar niet heb gezien.'

Anja Henneman (55)

Model, voormalige muze van modeontwerper Frans Molenaar en mede-eigenaar van Bistronomie 't Parkje in Bergen.

'Laatst kreeg ik een privébericht op Facebook van de directeur van City Models, mijn voormalige bureau in Parijs. 'We willen je graag weer zien. Oude modellen zijn in, dus we weten zeker dat je veel kunt werken.' Misschien doe ik dat wel. Toen Frans Molenaar overleed, heb ik zijn hele collectie gekocht - van 1980 tot nu. Het liefst wil ik een boetiekje in Parijs openen, tussen de antiek- en kunstwinkels, om die kleding te verkopen. Dat zou ik mooi kunnen combineren met modellenwerk.

Ik geniet als ik voor de camera sta. Een gezellig team vond ik altijd het belangrijkst. De klus maakt me niet uit - commercieel, een show of een magazinecover - als de mensen maar leuk zijn.

Anja HennemanBeeld Carli Hermes

'Dat was ook mijn kracht: mensen vonden het gezellig om met mij te werken. Je moest lang en slank zijn en een mooi hoofd hebben, maar als jij er een goede sfeer bij maakte, boekten ze je vaker. Ik ben altijd met beide benen op de grond blijven staan. Om me heen maakten jonge meisjes verkeerde keuzen - drugs, drank, feesten - maar ik bleef verstandig. Als ik niet werd geboekt, betrok ik dat niet op mezelf. Ik was gewoon niet het type dat ze zochten. So be it.

'Toen ik begin jaren tachtig begon, zag je veel Britse, masculiene types. Vanaf 1985 wilden ontwerpers vrouwelijke, filmsterachtige modellen. Ik paste precies in die trend. Twaalf jaar lang liep ik alle shows voor Dior, Sonia Rykiel en Jean-Paul Gaultier. Voor Chanel ging ik vaak naar Japan.

Anja HennemanBeeld Carli Hermes

Rolmodellen had ik niet. Ik werkte gewoon naast supermodellen als Linda Evangelista en Naomi Campbell. Ik vond ze mooier dan mezelf, maar ik deed ze nooit na. Je loopt en poseert toch op je eigen manier. Nu heb ik het idee dat modellen meer op hun voorbeelden willen lijken.

'Een ander verschil is dat veel foto's geretoucheerd worden. In mijn tijd gebeurde dat amper, daar was weinig geld voor. Als je een pukkel had, hoopte je dat de fotograaf goed met zijn licht speelde. Nu moeten modellen er op elk moment van de dag goed uitzien. Iedereen loopt met een fototoestel rond en je staat zo op internet. Wij droegen in onze vrije tijd geen make-up, liepen in een spijkerbroek rond.

'Aan mijn uiterlijk doe ik bijna niets. Ik houd niet van botoxgezichten en naar de schoonheidsspecialist ga ik nooit. Ik draag alleen een simpele crème van Jacob Hooy. Het scheelt dat ik nooit gerookt heb. Een paar weken geleden heb ik mijn haar grijs geverfd. Dat wilde ik al jaren, maar er was geen kapper die het wilde doen. Gelukkig is dat nu ook weer een trend.'

Elly Koot (73)

Model en 'dame du salon' voor couturier Mart Visser.

'Ik ben in 1962 ontdekt. Ik was bijna 18, lang, blond, slank en gebruind. Mijn ouders hadden een vakantiehuisje net buiten Amsterdam. Daar fotografeerde Hans Dukkers drie modellen. Ik keek toe. Toen vroeg hij of ik op de achtergrond wilde staan. Later gaf hij mij zijn kaartje. Ik bezocht zijn studio maandenlang, leerde poseren in een balletpakje, zodat ik mijn handen nergens kon verstoppen. Op een gegeven moment had ik genoeg foto's verzameld. Er bestonden toen nog geen modellenbureaus, dus moest je aanbellen bij fotografen.

Elly KootBeeld Carli Hermes

'In 1964 deed ik mee aan de Miss Holland-verkiezing en ik won. Ik mocht naar Beiroet voor de Miss Europe-verkiezing, waar ik overdonderd was door al die mooie meiden. Ik maak geen kans, dacht ik. Toch won ik.

'Ik heb veel in Italië, België en Duitsland gewerkt. In 1970 haalde Wilhelmina Cooper, een model met een bureau, me naar Amerika. New York was heel anders: hectisch en snel. Als ik terugkwam in Nederland, nam ik mijn portfolio mee. 'We kennen je toch?', zeiden ze dan. 'Ga lekker zitten, koffie?' Het was hier gemoedelijk.

'Destijds werd van een model verlangd dat ze een kameleon was. Dat geluk had ik. Ik had een recht figuur, kon veel gezichtsuitdrukkingen aannemen en nam make-up en pruiken mee naar shoots. Visagisten en stylisten waren er niet.

Elly KootBeeld Carli Hermes

'Vijftien jaar heb ik intensief gewerkt, totdat ik een dochter kreeg. Later ging ik een dag per week bij Frans Molenaar in de salon werken, waar ik Mart Visser, zijn stagiair, leerde kennen. Nu ben ik al 21 jaar dame du salon voor Mart. Ik ben zijn rechterhand in de studio: ik bestel stoffen, boek modellen en regel afspraken met klanten. Af en toe doe ik nog shoots, maar ik wil niet meer fulltime werken. Ik wil me niet meer transformeren voor het product. Ik wil gevraagd worden om wie ik ben. Geen goede instelling als model.

'De modellenwereld is groter geworden. In mijn tijd kon ik elke dag werken, nu doen modellen er vaak wat naast. Diversiteit zit vooral in maten en leeftijden, denk ik. Gekleurde modellen werkten in mijn tijd ook veel, met name in Amerika.

'Sociale media zijn een extra taak voor modellen. Slim dat meiden in die markt duiken. Sociale-mediasterren verdienen veel, waarom zou je dat niet proberen? Ik heb Facebook, Twitter en Instagram, die vind ik inspirerend en interessant.

'Aan mijn uiterlijk doe ik weinig. Ik gebruik een gezichtscrème van Chanel, lipstick van Mac, mascara van Bobbie Brown en theaterpoeder. Mijn haar blondeer ik en was ik met shampoo van René Furterer. Of ik het erg vind ouder te worden? Natuurlijk wordt je huid slapper, maar wat wil je dan? Mooi en jong doodgaan is het enige alternatief.'

Marpessa Hennink (53)

Model en ambassadeur van Alta Moda, de couturelijn van Dolce & Gabbana.

'In de jaren tachtig was je rond je 25ste wel over je houdbaarheidsdatum heen. Nu stopt een modellencarrière bijna niet meer. Commercieel werkt het. Koopkrachtige vrouwen zijn vaak ouder. Zij identificeren zich eerder met leeftijdgenoten dan met jonge meisjes die hun kleindochter hadden kunnen zijn.

In 1993 ben ik met pensioen gegaan. Grunge werd de trend. Dat was niet mijn ding. Ik wilde mooi zijn. Toen heb ik me op interieurontwerpen gestort.

Marpessa HenninkBeeld Carli Hermes

'Vijf jaar geleden werd ik door mijn oude vrienden Domenico Dolce en Stefano Gabbana gebeld. Of ik wilde terugkomen. Ik had nooit gedacht dat ik weer iets met mode zou gaan doen. Al die fast fashion van nu, het staat me tegen. Maar Domenico en Stefano hebben juist aandacht voor ambacht en handwerk. Dus ik zei ja. Nu kan ik mijn eigen stijl en creativiteit kwijt. Ook doe ik regelmatig weer shoots.

'Het geheim van mijn succes? Ambitie, wilskracht en geduld. En een grote dosis geluk. Ik heb op het juiste moment de juiste mensen ontmoet. Toen ik ongeveer twee jaar aan het werk was, ontmoette ik Antonio Lopez (mode-illustrator, red.). Hij heeft me voorgesteld aan Karl Lagerfeld en Azzedine Alaïa, met wie ik bevriend ben geraakt.

Marpessa HenninkBeeld Carli Hermes

'In mijn tijd was de modewereld diverser. Bij de shows in de Verenigde Staten zag je Afro-Amerikaanse en Afrikaanse modellen en veel gemixte types. De laatste paar seizoenen lijkt er weer iets te veranderen. Waarschijnlijk doordat de media zo veel aandacht aan diversiteit besteden. Maar lange tijd liepen er alleen witte klonen over de catwalk.

'Ik heb altijd een uitgesproken mening gehad. Daardoor ben ik vast en zeker klussen misgelopen, maar de mensen van wie ik heb geleerd, wilden juist persoonlijkheden. Geen kapstokken die alleen maar mooi staan te wezen. Nu worden modellen personality's genoemd, maar als ik met ze praat, vind ik dat ze maar sporadisch persoonlijkheid hebben.

'Agentschappen vragen meisjes eerst hoeveel volgers ze hebben. Als dat er niet 15 duizend zijn, wordt hun boek niet eens bekeken. Dat is toch de omgekeerde wereld? Model zijn is een vak. Dat leer je niet door de hele dag selfies te maken.

'Ik doe weinig aan mijn uiterlijk, daar heb ik het te druk voor. Ik heb ook niet zoveel zin intensief bezig te zijn met mijn huid. Er hangt maar één spiegel in mijn huis. Een sportregime heb ik niet. Sporten is voor mij naar het vliegtuig rennen om hem te halen of schaatsen met mijn kind.'

Meer over