TV-RECENSIEEmma Curvers

Zelfs als Promenade tegenvalt is het nog leuker dan alle andere jaaroverzichten

null Beeld

Alleen samen, juist nu en andere tv-clichés: 2020 persifleerde zichzelf al.

Een stille jaarwisseling nadert. We kruipen met een kort lontje naar de uitgang, nog even en dan zal alles voorbij zijn – nou ja, het kalenderjaar in elk geval. Gelukkig is er de tv om rampjaar 2020 te verwerken, in te blikken en in de diepzee te dumpen. Zodat we er misschien later nog eens gevaccineerd en wel aan terug willen denken. Waar te beginnen met 2020?

Zondag bracht talkshowsatire Promenade het eerste deel uit van hun Oudejaarsoverzicht. Onderverdeeld in één deel voor hogeropgeleiden uit de Randstad en één voor lageropgeleiden en de provincie. Een grap zonder clou geloof ik, maar misschien keek ik het verkeerde deel. Afijn, het was voor iedereen een raar jaar. Maar misschien was het voor minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge raarder dan voor alle anderen.

Showhost Diederik Ebbinge droeg voor de gelegenheid een ode aan het ministeriële onelinerkanon: een een-tweetje van matching bloemriem en -schoen. In zijn heerlijk hemeltergende bloemlezing zagen we hoe De Jonge dit jaar het yin en yang wist te verenigen: ‘bescherm jezelf en daarmee elkaar’, ‘we houden afstand maar zijn misschien wel dichter bij mekaar dan ooit’, ‘wij zijn klaar met het virus, maar... (vul zelf maar in). De grootste lol zat toch weer in de terloopse toevoegingen van de gasten. Bij het overzicht van de doden van 2020, viel vaste gast Henry van Loon – altijd alert op sociale ongelijkheid – op dat er maar weinig vrouwen bij waren. Gast Ton Kas: ‘Die worden ouder, hè.’

Henry van Loon, Diederik Ebbinge, Eva Crutzen en Ton Kas in Promenades Oudejaarseditie. Beeld
Henry van Loon, Diederik Ebbinge, Eva Crutzen en Ton Kas in Promenades Oudejaarseditie.

Het was eigenlijk een tandje minder scherp dan de Promenade-liefhebber in de loop van hun succesjaar gewend was geraakt. Zo bleef onduidelijk wat de aanleiding was om Telegraaf-journalisten Wierd Duk en Wouter de Winther zo prominent in dit jaaroverzicht te laten schitteren. In een animatiefilmpje raceten ‘Wyrt’ en ‘Wauter’ van een bepaald ‘Krantje’ naar het plaats delict van een verkrachting, waar Wyrt onmiddellijk een asielzoekerscentrum bij fantaseerde. Kortom, Wierd = slecht. Bedoeld als slag voor de muil, maar het streek langs de wang als een plaagstootje.

Misschien had Promenade dit jaar al te veel satire voor de eigen voeten weggemaaid. Klappen voor de zorg, Ab Osterhaus met glaasje rood aan de talkshowtafel, de collectieve wokeness na Black Lives Matter, het kwam allemaal al langs. En misschien persifleerde het jaar zichzelf al. Er was zoveel te verduren en verwerken, zoveel slagzinnen die we massaal ondergingen, clichés die we massaal benoemden en tegelijk beu werden. ‘Juist nu’, ‘alleen samen’, en ‘raar jaar’ sleten sneller dan een mondkapje meegaat.

En toch, net toen er met Wyrt wat makkelijk gescoord werd, kwam een kwinkslag. Bij een complotcompilatie van ‘satanisten!’ schreeuwende trommelaars en andere wakkeren is het makkelijk smuilen, maar het werd huilen. De tranen liepen Diederik Ebbinge over de wangen en vaste gast Eva Crutzen, zwanger en in vol showkostuum, zette een ingetogen lied in. Vol mededogen, voor complotdenkers, en iedereen die zich dit jaar miskend of alleen heeft gevoeld. Slik.

Gelukkig verzekerde Hugo de Jonge ons van de week op Nu.nl: ‘2021 wordt een mooier jaar dan 2020, dat is zeker.’ Met showmannen zoals hij wordt het vast ook een mooi jaar voor satire.

Meer over