Zangeres raakt haar kroon kwijt en krijgt hem terug

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Het Tate Museum. Beeld epa
Het Tate Museum.Beeld epa

Londen, 11 december 1969

Ik kreeg een paniekerig telefoontje van het Tate Museum. De koningin-moeder was onderweg: of ik alles in de steek wilde laten en meteen naar het museum kon komen. Ik sprong in een taxi en was net op tijd om haar een rondleiding te geven.

Ze vond het allemaal prachtig Engels en toen we op een slapende suppoost stuitten, sloop ze erlangs en fluisterde: 'Laten we hem niet wakker maken.'

12 december

Voor het eerst in een koninklijke loge in Covent Garden. Dankzij een uitnodiging van John Sutro voegde ik mij in het gezelschap van Garrett Drogheda, de bestuursvoorzitter van The Royal Opera House, met Steven Runciman en de actrice Fabia Drake.

Het gezelschap bleef op en neer lopen tussen loge en stalles, tijdens een uitvoering van De gouden haan (opera van Rimski-Korsakov, red.), die onder een weinig gelukkig gesternte bleek geboren.

undefined

Garrett Drogheda zat met een klein zaklantaarntje in zijn hand en maakte aantekeningen over alles wat mis ging. Een kroon van een van de zangeressen raakte los en omdat ze niet wist wat ze ermee moest, gaf ze hem lukraak aan haar begeleidster. Het werd nog erger, want de begeleidster gaf hem prompt weer terug aan de zangeres, tot haar grote verwarring.

Daarna moest er een groot tapijt worden uitgerold en ook dat werd een debacle.

Roy Strong (1935), in 1969 directeur van de National Portrait Gallery, Londen. Uit Diaries 1967-1987. Weidenfeld & Nicolson, 1997.

undefined

Meer over